Τελευταία Νέα ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ - afieromata.gr


"ΜΠΡΟΥΤΖΙΝΑ ΛΟΓΙΑ"

Από το πόνημα του Χρυσόστομου Κυριαζόγλου
ISBN:    978-3-00-055857-3
3ov

ΧΑΛΚΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ
(Αν κάτι είναι αφηρημένο, δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει).

ΔΙΑΦΡΑΓΜΑ
Α.
Άσπρα δέντρα, ολόϊσια, μας σκεπάζουν τα μάτια
και μας κλείνουν το πεδίο πρόβλεψης.
Από τους κορμούς τους κάνουμε πιρόγες,
κι’ από την ρετσίνα τους δάκρυα, έτσι για μια ελπίδα.
Β.
Κεραμιδόχρωμες γρίλλιες, παλιά βιβλία, γαλάζιες μαρτυρίες, πλινθότοιχοι,
σερενάτες των πουλιών του καλοκαιριού,
αφρός από το ρέμα, παραμύθια για παιδιά,
νεαρές εικόνες άνοιξης που τρυπάνε τον άνεμο
και που μνημονεύονται ελεγειακά, από την ορχήστρα του χωριού.
Γ.
Μισόκλειστα παράθυρα, κίτρινο φεγγαρόφωτο,
άνεργοι άντρες. Λέξεις, που φυτεύονται μόνο στο
πράσινο φως της νύχτας των καϊκιών,
για να σβύσουνε τις μικρές σπίθες του παρελθόντος μας,
μαζεμένες  στα κατάρτια επιστροφής στις χαμένες πατρίδες.
Και γαζίες, που μπλέκουνε στα κλωνάρια τους το φεγγαρόφωτο,

όπως λέει το παληό πλακιώτικο τραγούδι

Νέο στοίχημα Δια Πρωθυπουργόν, αυτοδιοικητικόν και … λαόν. Από τη γραβάτα στο … παπιγιόν



Νέο στοίχημα
Δια Πρωθυπουργόν, αυτοδιοικητικόν και … λαόν.
Από τη γραβάτα στο … παπιγιόν!
Γράφει ο Γιώργος Σμοκοβίτης
Ως γνωστόν, υπήρξε ένα στοίχημα. Κάτι σαν εθνικόν Τάμα το … «νέο» ας πούμε. Ως γνωστόν, όμως το στοίχημα για τη γραβάτα στον Πρωθυπουργικόν λαιμό «δεν μας έκατσε…».
 Όπως και νάχει όμως, το επαναστατημένο «νέο» θέλησε ως «παληό» να φορέσει και αυτό γραβάτα. Έχασε και τη … γραβάτα αλλά και το ηθικόν πλεονέκτημα του να μείνει «νέο» χωρίς γραβάτα ή έστω να επιτύχει να φορέσει και αυτό … γραβάτα αλλά με κέρδη διά λαόν, δηλαδή να επιστρέψει θριαμβευτικά διεθνώς και «νέος» και επαναστάτης και με … γραβάτα, ο Πρωθυπουργός. Ούτε την γραβάτα κέρδισε από όσους «απειλούσε», ούτε το ηθικόν του πλεονέκτημα διατήρησε να μην … «ποθεί πολυτέλειες κατεστημένου, να φορέσει … λαιμοδέτη».
Και τώρα τι θα κάνουμε χωρίς … γραβάτα ένας ολόκληρος Λαός με τέτοιο «ηθικόν τραύμα» Πρωθυπουργό χωρίς … γραβάτα; Αλλά και Λαός και Πρωθυπουργός έχουμε αμέσως τη λύση: Η γραβάτα τελείωσε! Έρχεται το … παπιγιόν! Από τη γραβάτα ως το παπιγιόν η απόσταση είναι μόνο ένα … αφήγημα… Δηλαδή … παραμύθι. Το χρέος «μας τελείωσε», δεν μας βγήκε. Ούτε και η γραβάτα. Ε, και; Το χρέος ήταν το πρόβλημα; Ε, όχι δα… λέει τώρα ο Μέγας και συνεχώς διαπραγματευτής δημιουργός ονείρων για το λαό τοπικώς και διεθνώς.
Αυτό ήταν «παληό» το τελειώσαμε. Το … «νέο» είναι τώρα οι … «Αγορές». Δηλαδή είτε με είτε χωρίς το χρέος «κουρεμένο» ή μακρυμάλλικο ως κάτω τον αστράγαλο, το «Τάμα» είναι «να βγούμε στις Αγορές». Αυτό και μόνο! Το νέο έπαθλο, το νέο στοίχημα όχι, δεν είναι ίδιο με το «παληό ξανά», αλλά κάτι ….. το «νέο», νεώτερο νεώτατο, «θα φορέσουμε εδώ και τώρα… για πρώτη φορά… ΠΑ-ΠΙ-Γ ΙΟΝ»!  Αλλά αυτή τη φορά και όλος ο λαός. Που ξανάγινε αυτό; Πουθενά. Πότε ως τώρα; Ποτέ! Ποιος πέτυχε τέτοιο «καλό για λαό» ΑΓΟΡΕΣ; Γι΄αυτό, τούτο το «νέο» είναι για πρώτη φορά… με πρώτη φορά Αριστερή επίθεση το δώρο χωρίς διαμαρτυρία καμμιά, στο … λαιμόν … Παπιγιόν! Και Αγορές. Οι διεθνείς δια τον Πρωθυπουργόν και  εσωτερικώς οι άλλες οι…. «λαϊκές» αγορές διά τον λαόν. Υπερήφανος, Κυρίαρχος θα διαπραγματεύεται σε αυτές, αλλά με … παπιγιόν! Κερδισμένο εθνικό στοίχημα όλων μαζί του … «νέου» τρόπου ζωής κι΄όχι του «παληού» με ή χωρίς … γραβάτα. Ούτε ξεκούμπωτο πουκάμισο πια, παρδαλό, κοκκινόπετο γυρισμένο, έξω από παντελόνι, «σκληρά διαπραγματευτικό» για μια … γραβάτα που και αυτή … χαμένη ήταν. Ο επαναστάτης που ΘΕΛΗΣΕ κυνήγησε, αγωνίστηκε σκληρά για τη «ΓΡΑΒΑΤΑ να φορέσει και ΑΥΤΟΣ του κατεστημένου» του «παληού» ξαναγυρίζει … σπίτι… αλλά πάλι θριαμβευτής ξανά με άδειο καλάθι με «νέο» όμως πάντα αφήγημα και δώρο για … πρώτη… φορά… πανελληνίως, αλλά και στην Ευρώπη και στον κόσμο όλο με… «αλλαγή» ΟΛΩΝ. Θα βγει σε … «Αγορές» άλλο «νέο» και αυτό: η … Αριστερή Επανάσταση να μιλάει και επιδιώκει ως … «σωτηρία λαού» την Ελευθερία των Αγορών και των καπιταλιστών καλών δανειστών και όχι των κακών Ευρωπαίων τοκογλύφων. Θα βγούμε από τα μνημόνια που είχαμε σχίσει και ως «σχισμένα ξαναϋπογράψει», στις … Αγορές του κεφαλαίου.
Ο Πρωθυπουργός θα μάχεται «σκληρά» θα διαπραγματεύεται συνεχώς και διεθνώς «το … παπιγιόν και δια τον… λαόν». Ο … Λαός θα αγωνίζεται στις … άλλες, τις δικές του «Λαϊκές Αγορές» να βάλει πάτο στο … καλάθι γιατί «άδειο το πάει, άδειο το γυρίζει στο σπίτι» που και γι΄αυτό νοίκι πληρώνει «χαράτσι» για χρέος και … αγορές. Αλλά ο ΛΑΟΣ ούτε «χρέος υπογράφει» ούτε … μπορεί να αγοράζει και δύο χρόνια τώρα από καμμιά αγορά. Μόνο δίνει και δίνει για «καλάθι λαϊκών αγορών, χωρίς πάτο». Αλλά με ΕΠΑΙΝΟ για τις ΘΥΣΙΕΣ του από και για… μόνο τον ΛΑΟΝ. Και για κανέναν εκπρόσωπο δεν του λέει κανένας ότι … έχει ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ … θυσίες αλλά μόνο ο … λαός και μπράβο του, του λένε, τις … ΘΥΣΙΕΣ μόνος του.

Ε, επιτέλους, τουλάχιστον, για πρώτη φορά παγκοσμίως «Ο Πρωθυπουργός με … παπιγιόν» θα φέρει από τις Αγορές και για τον … λαόν το ΙΔΙΟ: Παπιγιόν! Όχι γραβάτες του … «παληού» ούτε του «νέου» αλλά πα-πι-γιον του ακόμη πιο…«νεώτερου νέου», διεθνώς.

Δίδαξε αρχαίο δράμα σε Κινέζους σπουδαστές


Δίδαξε αρχαίο δράμα σε Κινέζους σπουδαστές


Πέρα από το θρυλικό Σινικό Τείχος, τρεις Έλληνες είχαν την ευκαιρία να ζήσουν μία ανεπανάληπτη εμπειρία ταξιδεύοντας στη μακρινή Κίνα. Μπροστά στα μάτια τους ξεδιπλώθηκε ένας περίλαμπρος αρχαίος πολιτισμός που κουβαλά μέχρι σήμερα μία αξεπέραστη κληρονομιά. Και φτάνοντας στο Πεκίνο, όπου εδράζει η Κεντρική Ακαδημία Δράματος της ασιατικής χώρας, δίδαξαν τους θηβαϊκούς μύθους από τον Οιδίποδα μέχρι και τη Σφίγγα σε Κινέζους σπουδαστές. Ο Γιάννης Τράντας, ηθοποιός και σκηνοθέτης που ζει στον Βόλο, περιέγραψε με γλαφυρό τρόπο όσα βίωσε στην πρωτεύουσα της Κίνας, σε μία συνεργασία που υπενθύμισε σε όλους το μεγαλείο του αρχαίου ελληνικού θεάτρου.
Ο Γιάννης Τράντας, ιδρυτικό στέλεχος της Θεατρικής Λέσχης Βόλου στα τέλη της δεκαετίας του ’70 (αυτό στάθηκε αφορμή για τη μόνιμη εγκατάστασή του στην πόλη μας εδώ και 40 χρόνια), αλλά και «ψυχή» της Εστίας Θεάτρου «Ερινεώς» όντας καλλιτεχνικός διευθυντής και σκηνοθέτης από το 1992, τη χρονιά δηλαδή που τη δημιούργησε, από τις αρχές του έτους συνεργάζεται με το Κέντρο Κλασικού Δράματος και Θεάματος του Παντείου Πανεπιστημίου (ΚΕΔΡΑ) και το Ίδρυμα «Μιχάλης Κακογιάννης». Κι αυτό του έδωσε την ευκαιρία να συμπεριληφθεί στο κλιμάκιο που ταξίδεψε στο Πεκίνο από τις 19 Απριλίου μέχρι την Πρωτομαγιά του 2017.
Η 15ήμερη παρουσία του στην Κεντρική Ακαδημία Δράματος του Πεκίνου στάθηκε αφορμή να μιλήσει για την «περιπλάνηση» του Οιδίποδα στην Άπω Ανατολή, της οποίας ο επίλογος γράφτηκε με τους Κινέζους σπουδαστές/ηθοποιούς να τραγουδούν σε άψογα ελληνικά τον στίχο «Έρως ανίκατε μάχαν» από την Αντιγόνη, την αρχαία τραγωδία του Σοφοκλή και θύμισε μεταξύ άλλων στον Γιάννη Τράντα τη διεθνή διάκριση που σημείωσε πριν από 25 χρόνια στη Σεβίλλη της Ισπανίας με το ίδιο έργο.
«Η εισαγωγή στους θηβαϊκούς μύθους, ήταν ο λόγος της επίσκεψής μας στην Κίνα. Το θέμα του εργαστηρίου ήταν ο Θηβαϊκός Κύκλος, συμπτυγμένος στα κείμενα που επιμελήθηκε ο Γιάγκος Ανδρεάδης ειδικά για την περίσταση», είπε ο κ. Τράντας, ο οποίος πρόσθεσε: «Η τραγωδία δεν είναι τόσο διαδομένη στους Κινέζους, όσο τα θεατρικά έργα του Ουίλιαμ Σέξπιρ. Γι’ αυτό και στο κέντρο της Ακαδημίας δεσπόζει η τεράστια προτομή του. Μας έκανε εντύπωση αυτό, αν και περισσότερο διδάσκονται κλασικό ευρωπαϊκό θέατρο. Το θέσαμε στον πρύτανη και την επόμενη φορά που θα ανταμώσουμε, γιατί μέσα στο 2017 θα ανταποδώσουν την επίσκεψη, θα τους δωρίσουμε ένα αγαλματίδιο του Ευριπίδη. Η Ακαδημία του Πεκίνου είναι ένα σύμπλεγμα υπέροχων κτιρίων, με αυλές, ποτάμια, λευκούς και μαύρους κύκνους, γωνιές για να κάθονται οι φοιτητές, ένας παράδεισος. Και φυσικά, ούτε ένα σκουπίδι κάτω».
Ο Έλληνας καλλιτέχνης, ο οποίος συνόδεψε τον σκηνοθέτη Γιάγκο Ανδρεάδη, διευθυντή του ΚΕΔΡΑ και την καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αθηνών Πέπη Ρηγοπούλου, στάθηκε επίσης στη συμβολή της Τόνιας Λούο, η οποία εκτέλεσε χρέη διερμηνέα και μετέφρασε τα κείμενα στην κινεζική γλώσσα: «H Τόνια Λούο προέρχεται από οικογένεια σπουδαίων ελληνιστών. Ο πατέρας της ήταν ο προηγούμενος πρύτανης στην Ακαδημία Δράματος του Πεκίνου και θα ανεβάσει τώρα Οιδίποδα, ενώ ο παππούς της ήταν ο πρώτος που κάλεσε πριν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο το Εθνικό Θέατρο στην Κίνα πέρα από το ότι μετέφρασε στα κινέζικα πολλές τραγωδίες».
Η έκπληξη του Γιάννη Τράντα για το ενδιαφέρον που επέδειξαν οι σπουδαστές υπήρξε μεγάλη, με τον ίδιο να λέει: «Πραγματικά συγκινήθηκαν, κυρίως με τη λιτότητα και τη βαθιά πνευματικότητα που κρύβει η ελληνική τραγωδία. Είδαν πώς εξελίχθηκε ο Θηβαϊκός Κύκλος. Από τον χρησμό του Απόλλωνα στο Λάιο, μέχρι την Αντιγόνη και τη μονομαχία του Ετεοκλή και του Πολυνείκη. Όταν άκουσαν την ιστορία του Οιδίποδα, αρχικά αιφνιδιάστηκαν. Τι γνώριζαν μέχρι τότε για την Ελλάδα; Μία σπουδάστρια ήξερε για τον Όλυμπο και τους 12 θεούς μέσα από τα γιαπωνέζικα μάνγκα κι ένας άλλος είχε ακουστά τον μύθο του Προμηθέα».
Ο γνωστός σκηνοθέτης ανέλαβε και το μουσικό κομμάτι του εργαστηρίου, με τους σπουδαστές να τραγουδούν τα αρχαία ελληνικά χορικά που μελοποίησε το 1896 ο Ιωάννης Σακελλαρίδης και έγραψε τότε για τους πρώτους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας: «Είτε άκουγες Έλληνες, είτε Κινέζους, δεν θα καταλάβαινες καμία διαφορά. Οι φοιτητές ερωτεύθηκαν τα κείμενα. Μας έβρισκαν μετά το μάθημα και φώναζαν «Ερως ανίκατε μάχαν». Ήταν μία εμπειρία συγκλονιστική. Εκπροσωπήσαμε την Ελλάδα σε μία μακρινή χώρα. Αυτό που καταθέσαμε στο Πεκίνο ήταν μία τεράστια ευθύνη. Για εμάς που είμαστε γνώστες της τραγωδίας φαντάζει απλό. Όμως, όταν πρέπει να το ταιριάξεις με μία άλλη κουλτούρα, εξίσου σπουδαία, όπως η κινεζική, επιτυχία είναι ότι τις παντρέψαμε αρμονικά».
Μάλιστα διηγήθηκε ένα περιστατικό που έλαβε χώρα κατά την παραμονή του στο Πεκίνο: «Μια μέρα ήμουν έξω από το εθνικό θέατρο του Πεκίνου. Ένα νεόδμητο κτίριο, πραγματικό στολίδι. Ήταν ένας νεαρός με την οικογένειά του. Με είδε και με ρώτησε στα αγγλικά εάν ήμουν Τούρκος. «Σιλα» του απάντησα. Έτσι αποκαλούν την Ελλάδα οι Κινέζοι και σημαίνει φωτεινή. Έλαμψε το πρόσωπό του, κι έτρεξε κοντά στον πατέρα του φωνάζοντας «Σιλα-Σιλα». Διηγήθηκα το περιστατικό στην πρεσβεία και μου απάντησε ο επιτετραμμένος ότι παρ’ όλη την κρίση το πολιτιστικό απόθεμα της Ελλάδας παραμένει ακέραιο».
Το τέλος του εργαστηρίου σήμανε και την πραγματοποίηση μίας παράστασης, για την οποία ο κ. Τράντας σημείωσε: «Πώς έπαιξαν; Με μία λέξη, καταπληκτικά. Άλλωστε, εκεί επιλέγονται οι πιο ταλαντούχοι. Στη διανομή των ρόλων έπαιξαν και οι 26 σπουδαστές. Περισσότερο θυμάμαι εκείνον που υποδύθηκε τον Οιδίποδα, έναν Θιβετιανό νέο, αλλά και την κοπέλα που επιλέξαμε για το ρόλο της Σφίγγας. Κάναμε και πέντε εμβόλιμα αφηγήματα στην παράσταση, εξηγούσαμε τι επρόκειτο να συμβεί στην επόμενη σκηνή. Ένα λεπτό το πολύ διαρκούσε και η δράση συνεχιζόταν επί σκηνής. Αυτό το είχα εφαρμόσει και πιο παλιά στο Ισραήλ, όταν ανέβασα «Το παραμύθι του αδάκρυτου» του Παλαμά και είχα τον Σιμόν Παρνάς, ένα διακεκριμένο Ισραηλίτη παραγωγό, στον ίδιο ρόλο. Είχα χωρίσει το έργο σε 11 σκηνές και ο Παρνάς καθόταν σε ένα στρόγγυλο σιδερένιο τραπεζάκι, όπως παλιά στα καφενεία. Είχε δίπλα του ένα ποτήρι κόκκινο κρασί κι ένα βάζο με κόκκινο τριαντάφυλλο κι έκανε την αφήγηση. Κάθε φορά που θυμάμαι όσα έγιναν στην Κίνα, επαναλαμβάνω στον εαυτό μου ότι το αρχαίο δράμα είναι ένα εφεύρημα ελληνικό που ανήκει σε όλον τον κόσμο».
Χριστόφορος Σεμέργελης

To «παληό» και το «νέο» Ελλάς – Γαλλία και Αρχαία Ελληνικά.

To «παληό» και το «νέο»
Ελλάς – Γαλλία
και Αρχαία Ελληνικά.
ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΜΟΚΟΒΙΤΗ
------- . -------
Το «παληό» στην Παιδεία έφυγε από τη Γαλλία. Μαζί με την Υπουργό του Ολάντ κα Νατζάτ – Βαλό Μπελκασέμ. Τι έλεγε το «παληό»; Ότι καταργείται η Αριστεία και με Νόμο δια της Υπουργού Παιδείας η εισαγωγή στα Πανεπιστήμια θα «συνέβαινε» τυχαίως με… κλήρο μεταξύ υποψηφίων φοιτητών. Δηλαδή όσα λέει «εδώ και τώρα το… “νέο” στην Ελλάδα και “με… Μπαλτά” έκοβε κεφάλια άριστων μαθητών και φοιτητών και εκπαιδευτικών αριστείας». Έτσι η αξιολόγηση που θα ... επέφερε ο κλήρος και η επιλογή – διαλογή θα γίνεται μόνο μεταξύ ακέφαλων σωμάτων, περιττή η αξία κεφαλής, με ή χωρίς οποιοδήποτε περιεχόμενό της. Το “παληό” των… Παρισίων ίδιο με το “νέο” συγχρόνου σκέψης και παιδείας Αθηναϊκών… Εξαρχείων.
Το «νέο» ήρθε στη Γαλλία αμέσως με την εκλογή Μακρόν και την επιλογή – διορισμό νέου Υπουργού Παιδείας του κ. Ζαν-Μισέλ Μπλανκέ. Τι λέει αυτό το πράγματι «νέο εκεί και τώρα» στη Γαλλία; Όσα έλεγε «το παληό» στην Ελλάδα, δηλαδή: τα ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ να διδάσκονται στην Γαλλική Εκπαίδευση. Οι μαθητές εξ απαλών ονύχων εκπαίδευσής τους με 5 (πέντε) ώρες εβδομαδιαίως θα διδάσκονται ως ΕΘΝΟΣ Γάλλων, για κοφτερή σκέψη τους, τη γλώσσα των ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ. Δηλαδή, όσα ήθελε και είχε καθιερώσει χρόνια ΠΡΙΝ το «παληό» στην  Ελλάδα που… «μας τελείωσε»…
Ελλάς – Γαλλία συμμαχία. Αλλά γι’ αυτό που είναι τώρα «νέο» στη Γαλλία πρέπει να έρθει στην Ελλάδα το… «παληό» για να θεμελιώνεται στην ίδια βάση, η συμμαχία στην ΠΑΙΔΕΙΑ, θεμέλιο συμμαχιών ΠΟΛΙΤΙΣΜΩΝ ή κοινού Πολιτισμού. Για να γίνει αυτό, πρέπει να φύγουν αυτά που λέει ότι είναι… «νέο» για… πρώτη φορά… η «Αριστερής πυξίδας» πορεία Κυβέρνησης, αλλά ήδη έχει γίνει πολύ «παληό» στη Γαλλία και πέρασε στο «χρονοντούλαπο της Ιστορίας» ως πολύ κακή παρένθεση Παιδείας, με την είσοδο των Αρχαίων Ελληνικών στα Γαλλικά Σχολεία.
Έτσι, χρειάζεται να επανέλθει «εδώ και τώρα» το… «παληό» ώστε να γίνει ίδιο με το «νέο» σήμερα στη Γαλλία, αφού το Έθνος των Γάλλων «μετέχει της Αρχαίας Γλώσσης των Ελλήνων» του από αιώνων Πολιτισμού μας. Που είναι και Πολιτισμός Ευρώπης και του Δυτικού σύγχρονου κόσμου. Με θεμέλιο τα «δικά μας… παληά…» που εδιώξαμε από την από αιώνων Πατρίδα τους ΑΡΧΑΙΑ Ελληνικά στην παιδεία Ελλήνων. Όσα έδιωξε ως «παληό» το…. «πρώτη φορά… νέο εδώ», το επαναφέρει, ως Άριστο ΝΕΟ η Γαλλία και είναι το πάντα σταθερό θεμέλιο Πολιτισμών με τη γλώσσα Σκέψης ΑΡΧΑΙΩΝ Ελληνικών.   
Σήμερα στην Ελλάδα όσα αποτελούν το… «νέο»… δεν μπορεί να τα «επικοινωνήσει» η κυβερνητική γλώσσα «εντός και εκτός δικής της λογικής» ούτε στα… Κινέζικα ακόμα και με Κινέζους συνομιλητές της. Διότι ενώ στην μακρινή Κίνα ακμάζει Ινστιτούτο Ελληνικού Πολιτισμού, ενώ 22.000 Νέοι Κινέζοι αναζητούν ΣΧΟΛΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ Πολιτισμού για κλασσικές Σπουδές τους δεν βρίσκουν στην… Ελλάδα, σε… Πανεπιστήμιο Στερεάς Ελλάδας. Αλλά κι’ όταν βρίσκουν, η Κυβέρνηση του «νέου» δεν τους δέχεται διότι οι… Κινέζοι θέλουν να πληρώσουν δίδακτρα, να ενισχύσουν το Ελληνικό Πανεπιστήμιο και το Δημόσιο Ταμείο όχι ως… «κακοί δανειστές» αλλά ως «καλοί αγοραστές - πληρωτές» αγαθού Εκπαίδευσης «πολύτιμου ως μετάξι». Να το μεταφέρουν από «δρόμους μεταξιού» στην Πατρίδα τους και σε όλο τον κόσμο Πρεσβευτές Σκέψης θεμέλιου σύγχρονων Πολιτισμών, από ΕΔΩ και ΤΩΡΑ. Αλλά με… πρώτη φορά… σκέψη «αριστερού πολιτικού πολιτισμού» εμείς εδώ «δεν πουλάμε» ούτε… «ξεπουλάμε Σκέψη» αλλά ούτε τζάμπα την προσφέρουμε γιατί θα έπρεπε πρώτα να την έχουμε εμείς, κυρίως οι «Δημόσιοι Άνδρες και Γυναίκες». Ως γνωστόν, οτιδήποτε του Δημοσίου δεν διατίθεται ως αγαθό, σε κάθε τομέα, διότι δεν παράγεται. Κι’ όταν παραχθεί καταστρέφεται.
Κάπως έτσι, μπορεί και η Εκπαίδευση στην Ελλάδα, να ακολουθήσει τον…. «δρόμο του ελληνικού Μηλίτη» στις… διεθνείς αγορές αγοραστών και δανειστών. Και όπως Εκείνος δεν θα μπορεί να παράγεται ΕΔΩ διότι απαγορεύεται η παραγωγή του, παράγεται μόνο στο εξωτερικό και εισάγεται εκείθεν ως «ελληνικός» για εδώ.

Έτσι, η Εκπαίδευση ΚΑΙ Ελλήνων στη Γλώσσα Πολιτισμού τους απαγορευμένη στο εσωτερικό, θα παράγεται μόνο στο εξωτερικό και θα εισάγεται ή δεν θα εισάγεται καθόλου έστω κι’ αν αφορά τα ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ. Όποιος επιθυμεί να… γευθεί τέτοιο αγαθό θα μεταβαίνει εις… Παρισίους. Είτε Έλλην είναι είτε… Κινέζος, που τον… «διαμετακομίζει η Ελλάς» εις… Παρισίους. Στις αγορές  του Γαλλικού ΈΘΝΟΥΣ, που αρχίζει την Εκπαίδευσή του με ΑΡΧΑΙΑ Ελληνικά σε όλη τη… Γαλλία. ΠΕΝΤΕ ΩΡΕΣ εβδομαδιαίως, κάθε εργάσιμη ημέρα, οι δύο είναι αργίες.


ΤΟ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΟ ΧΡΟΝΟΓΡΑΓΡΑΦΗΜΑ ΤΩΝ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΩΝ: Τι μπορεί να είμαστε..



Τι μπορεί να είμαστε;

του Κώστα Μπιλίρη


Φίλοι μου. Αναρωτηθήκατε ποτέ περί της ταυτότητας σας ; Ψάξατε με το μυαλό σας για το τι μπορεί να είμαστε εμείς οι ορθοβάμωνες και ορθοπερπατάρηδες;
Η επιστήμη μάς χαρακτηρίζει ανθρώπους. Το ίδιο και η Γραφή. Η Παλαιά Διαθήκη είναι πολύ συγκεκριμένη. Λίγο πριν εμφανισθούμε στον Κήπο της Εδέμ, ο Θεούλης εξέφρασε την επιθυμία του. «Ποιήσωμεν άνθρωπον κατ’ εικόνα και ομοίωσιν ημών».
Και αφού θέλησε να φτιάξει άνθρωπον, τι θα κατασκεύαζε; Σκαντζόχοιρο δίχως αγκάθια;
Θα σου πει όμως κάποιος. Κι αν του ξεφύγαμε από τον σχεδιασμό του και βαρέθηκε να ξαναρχίσει;
Ορίστε! Αμφισβητούμε το Θεό; Αλίμονό μας αν τολμήσουμε κάτι τέτοιο. Αλλά λίγα του ξέφυγαν; Μοιάζει ο Σόιμπλε  για έργο Θεού; Είναι θεϊκή κατασκευή ο Ευκλείδης Τσακαλώτος; Έχει κάτι από θεϊκό μεράκι η Ζωή Κωνσταντοπούλου; Θα έλεγε κανείς πως μοιάζει με την Εύα??
Είμαστε λοιπόν άνθρωποι. Κάπου εκεί μας οδηγεί και ο καθρέφτης. Και μπαίνει ένα ερώτημα πιο καυτερό. Τι ακριβώς είμαστε εμείς οι άνθρωποι;
Ο Φρόιντ είπε πως είμαστε οι απωθημένες επιθυμίες των παιδικών μας χρόνων. Πολλοί γιατροί και υγιεινιστές, λένε πως είμαστε ό,τι φάμε, ό,τι πιούμε και όσα τελικά καταναλώνουμε. Καθότι η διατροφή διαμορφώνει το χαρακτήρα μας και την εν γένει ψυχοσύνθεσή μας.
Έχει κι άλλες επιδράσεις η διατροφή, πιο σοβαρές. Μας τις υπενθυμίζει μια παλαιότερη υπόδειξη. «Η ζωή προχωράει με το φαϊ, αλλά ο θάνατος βρίσκεται στο πιάτο».
Υπάρχει σε χρήση και μια γνωστή και ξεκάθαρη λαϊκή έκφραση. Είμαστε «ό,τι φάμε, ό,τι πιούμε και ό,τι αρπάξει ο πισινός μας». Βέβαια, πισινό με νύχια που ν’αρπάζουν δεν έχω δει. Όμως για να το λέει η παροιμία, θα πρέπει να διαθέτει. Είμαστε λοιπόν αρπακτικά.
Τι άλλο μπορεί να είμαστε; Κατά την άποψη του Βάρναλη είμαστε «δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα».
Ο Δαρβίνος μάς θέλει τελευταίο στάδιο μιας υλικής εξέλιξης. Οι θεολόγοι καθώς προείπαμε, μας θεωρούν όντα, πλασμένα κατ’ εικόνα και ομοίωσιν Θεού. Ο παπάς μάς υπενθυμίζει την ώρα που εμείς δεν τον ακούμε, πως «χους ην και εις χουν απελεύσει». Χώμα είμαστε και στο χώμα ξαναπηγαίνουμε. Κάτι σαν άχρηστο και σάπιο φρούτο, που το πετούν στις χωματερές της οδού Αναπαύσεως.
Μια χριστιανική γνωμάτευση, δίνει ακόμη έναν ορισμό της αφεντιάς μας. «Ο άνθρωπος είναι ον λογικόν ενσυνείδητον και ελεύθερον».
Εδώ γελάνε κλαίγοντας. Πέστε μου παρακαλώ. Έχουν καμια λογική τα περισσότερα που γίνονται στον κόσμο; Διαθέτουν συνείδηση αυτοί που τα διαπράττουν; Απολαμβάνουν ελευθερία γνώμης και θέλησης, οι κατευθυνόμενοι από τα χαλινάρια της εμπάθειας και της μισαλλοδοξίας;
Τι είμαστε λοιπόν εμείς οι άνθρωποι; (Σήμερα όπως βλέπετε, μ’ έχει πιάσει μανία υπαρξιακής αναζήτησης).
Κάποτε ο αείμνηστος Γιάννης Τσαρούχης είχε διατυπώσει την άποψη, πως είμαστε ό,τι δηλώσουμε. Ενώ ο Σαββόπουλος με την άνοστη φωνή του επιμένει πως «είμαστε, δεν είμαστε». Κλεμμένο ασφαλώς το δίλημμα. Προφανώς κλεμμένο και το τραγούδι.
Σύμφωνα με ένα άλλο ασμάτιο, κάπως παλαιότερο «μουσαφιραίοι είμαστε, στον κόσμο τον απάνω». Μάνα μου διατύπωση! Παρέλειψε ίσως να πει «Μουσαφιραίοι είμαστε, σ’ έναν κόσμο, που ξέχασε τη φιλοξενία. Που εμπορεύεται την φιλοξενία».
Πάντως είμαστε μια εύπλαστη καταναλωτική συνείδηση, κάτω από συνεχή αναπροσαρμογή και διαμόρφωση. Κάτι σαν μαϊμούδες.
Γι’ αυτό και γινόμαστε ό,τι πει η μόδα, ό,τι παραγγείλει το κόμμα, ό,τι υποδείξουν οι διαφημίσεις, ό,τι συμβουλέψουν οι παρέες. Κυρίως ό,τι πει η τηλεόραση.
Ουσιαστικά, είμαστε ό,τι θέλουν οι άλλοι. Πιάσε μια γνωστή σου και πές της: βρε Μαρίτσα, χάρμα είσαι μ’ αυτό το παντελόνι. Το τι σου πάει, δε λέγεται!
Βρες και δυο-τρείς ακόμη να το επιβεβαιώσουν. Πάει. Η Μαρίτσα καθάρισε από ντύσιμο. Δε θα βγάλει το παντελόνι από πάνω της ποτέ.
«Είσαι και ο πρώτος» σού λέει κάποιος. Αυτό άμα σου το πει ένας ακόμη, το πιστεύεις, χωρίς να ξέρεις σε τι είσαι πρώτος.

Τελικά τι είμαστε; Και τι δεν είμαστε! Αν ακούσεις κάποιον να σου λέει προκλητικά «ξέρεις ποιος είμ’ εγώ», είναι σίγουρο πως ούτε  ο ίδιος  ξέρει ποιος είναι «αυτός»…   

ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΤΟ ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΖΑΧΟΥ


ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ "ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ" ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΤΟ ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΖΑΧΟΥ
Χαριστήριον εις τον καθηγητήν ΑΝΔΡΕΑΝ ΚΑΜΠΙΖΙΩΝΗΝ
"Μια πολυσύνθητη πνευματική μορφή"

Η εκδήλωση θα γίνει στην Λαμία την Κυριακή 25 Ιουνίου 2017 και ώρα 11.00 στο Ξενοδοχείο "ΣΑΜΑΡΑΣ" Αθαν. Διάκου 24
Η παρουσίαση θα γίνει παρόντος του καθηγητή Φιλοσοφίας
ΑΝΔΡΕΑ ΚΑΜΠΙΖΙΩΝΗ που είναι και το τιμώμενο πρόσωπο του βιβλίου.
Ο Ανδρ. Καμπιζιώνης  όπως επισημαίνει και ο συνταγματολόγος καθηγητής του Παντείου Πανεπιστημίου Λάμπρος Π. Μπαμπαλιούτας,  όλα αυτά τα χρόνια αποτελεί
ένα από τους πλέον σημαντικούς πρεσβευτές του Στερεοελλαδίτικου επιστημονικού
λόγου παγκοσμίως. Ο σεβασμός και η αγάπη του για την μητέρα πατρίδα, ο σεβασμός
και η αγάπη του για την Στερεά Ελλάδα αποτελούν για όλους μας, που διακονούμε
μακριά της, ηθική κληρονομία που θα πρέπει να μεταβιβάσουμε, θερμή φλόγα, που θα
πρέπει   να   μεταλαμπαδεύσουμε   στις   επόμενες   γενεές,   αλλά   και   πρότυπα   ζωής   σε
αυτούς που διαχειρίζονται και θα διαχειριστούν τις ζωές μας, αλλά και τις ζωές των
παιδιών μας.

Παρουσιάζουν: ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΜΗΤΣΙΟΥ Φιλόλογος
ΛΑΜΠΡΟΣ Π. ΜΠΑΜΠΑΛΙΟΥΤΑΣ Συνταγματολόγος Επικ. Καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου 
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΡΟΥΣΤΑΛΗΣ Ιατρός

ΣΑΣ ΘΕΛΟΥΜΕ ΚΟΝΤΑ ΜΑΣ....






Φυσικά πεδία και Εννοιακές φόρμες του Κώστα Ευαγγελάτου

Στα πλαίσια της αναδρομικής έκθεσης  του Κώστα Ευαγγελάτου «Φυσικά πεδία και Εννοιακές  φόρμες»

στη Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά (19-25 Ιουνίου 2017)
θα γίνουν παράλληλες εκδηλώσεις λόγου και τέχνης: 


*ΤΕΤΑΡΤΗ  21 ΙΟΥΝΙΟΥ, ΣΑΒΒΑΤΟ 24 ΙΟΥΝΙΟΥ  8μμ.

ΑΝΝΑ Χ. ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΥ, Δρ Επιστημών της Αγωγής του Παν/μίου της Σορβόνης (Paris VRene Descartes) με τίτλο: «Από τον Πολύσμιγο  Αίνο στις Ερμητικές Λαμπίδες - Η ποιητική πανδαισία του Κώστα Ευαγγελάτου».   

ΜΑΡΘΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, Φιλόλογος, Ηθοποιός,  Λογοτέχνις:  Απαγγελία ποιημάτων του Κώστα Ευαγγελάτου από τις συλλογές «Πολύσμιγος Αίνος», εκδόσεις «Συλλογές» και «Ερμητικές Λαμπίδες», εκδόσεις «Άπαρσις».

*ΠΕΜΠΤΗ 22 ΙΟΥΝΙΟΥ, 8μμ.

ΚΩΣΤΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ, Εικαστικός, Λογοτέχνης, Θεωρητικός Τέχνης: Ομιλία περί ποιητικής γραφής με τίτλο: «Ως δι΄ εσόπτρου».

ΕΥΑ ΚΑΜΠΙΤΣΗ, Ηθοποιός: Ανάγνωση ποιημάτων από τη νέα συλλογή του Κώστα Ευαγγελάτου  «Ερμητικές Λαμπίδες», εκδόσεις «Άπαρσις».

*ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 23 ΙΟΥΝΙΟΥ, 8μμ.

ΦΩΦΗ ΚΟΝΔΥΛΗ, Συνθέτιδα, πιανίστα: Πρώτη παρουσίαση των μουσικών της έργων: «Μετάβαση» σύνθεση για πιάνο και «Ρεφρέν», σε ποίηση του Κώστα Ευαγγελάτου από τη συλλογή «Εγκάρδια Πτήση», εκδόσεις Απόπειρα.

ΧΟΡΟΘΕΑΤΡΟ «ΛΥΔΙΑ ΛΙΘΟΣ»: Παρουσίαση του χορευτικού σόλο με μουσική Κλώντ Ντεμπυσσύ «Πρόσγειος Πτήση», με τον χορευτή ΚΩΣΤΗ  ΤΣΙΑΜΑΓΚΑ. Χορογραφία-σκηνοθεσία της Φένιας Αποστόλου.

*ΣΑΒΒΑΤΟ 24 ΙΟΥΝΙΟΥ  8μμ.

Καταληκτήρια ξενάγηση στις ενότητες της έκθεσης από τον Κώστα Ευαγγελάτο.


ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΠΕΙΡΑΙΑ, Φίλωνος 29, Πειραιάς.



Είσοδος ελεύθερη.



Παγκόσμια Ημέρα της Μουσικής: Συναυλία στο φως του φεγγαριού



 Παγκόσμια Ημέρα της Μουσικής:  Συναυλία στο φως του φεγγαριού
Πολιτιστικό Κέντρο Π. Φαλήρου «ΦΛΟΙΣΒΟΣ» (Λεωφ. Ποσειδώνος, έναντι πλατείας Φλοίσβου).

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Συναυλία Άννας Μορφίδου NELLA FANTASIA
στα πλαίσια της Παγκόσμιας Ημέρας της Μουσικής
Τετάρτη 21 Ιουνίου 2017 και ώρα 21:00,
Πολιτιστικό Κέντρο Π. Φαλήρου «ΦΛΟΙΣΒΟΣ»

O Δήμαρχος Παλ. Φαλήρου Διονύσης Χατζηδάκης με την Αντιδήμαρχο Περιβάλλοντος - Πρασίνου & Υπεύθυνη των Δημοτικών Βιβλιοθηκών Βίκυ Ανδρικοπούλου και τον Όμιλο για την UNESCO Τεχνών, Λόγου & Επιστημών Ελλάδος, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Μουσικής, διοργανώνουν συναυλία στο φως του φεγγαριού, με την εξαιρετική σοπράνο – ερμηνεύτρια Άννα Μορφίδου, την Τετάρτη 21 Ιουνίου 2017, ώρα 21:00 στο Πολιτιστικό Κέντρο Π. Φαλήρου «ΦΛΟΙΣΒΟΣ» (Λεωφ. Ποσειδώνος, έναντι πλατείας Φλοίσβου).

Η Αννα Μορφίδου, η ερμηνεύτρια με την αισθαντική φωνή όπως την αποκαλούν, μας προσκαλεί σε ένα μουσικό ταξίδι - διαδρομή που ενώνει τους χρόνους και τους τόπους μέσα από ένα μαγικό διαχρονικό ρεπερτόριο με τίτλο: «NELLA FANTASIA». Την Άννα θα συνοδέψει στο πιάνο η εξαιρετική Σοφία Ροσμαράκη.

Δυο γυναίκες με δυνατές ερμηνείες, που αποτελούν ένα ατμοσφαιρικό μουσικό σχήμα με τη μαγεία και την αισθητική τους, θα μας προσφέρουν ψυχαγωγία μέσα από την ποιότητα των ωραιότερων μελωδιών του μουσικού πενταγράμμου - από το γαλλικό και ισπανικό ταγκό στον ελληνικό λυρισμό - καθώς και τραγουδιών που αγαπήθηκαν, από τον ξένο και ελληνικό κινηματογράφο!



Βιογραφικά στοιχεία ερμηνευτριών:


Ø  Η υψίφωνος Άννα Μορφίδου γεννήθηκε στην Αθήνα. Σε πολύ μικρή ηλικία άρχισε μαθήματα πιάνου ενώ 15 ετών διακρίθηκε με το Α' βραβείο του Πανελληνίου Διαγωνισμού Κλασικού Τραγουδιού της Χ.Ο.Ν. Σπούδασε μονωδία, πιάνο και ανώτερα θεωρητικά στο The College of Southeastern Europe και στο Ελληνικό Ωδείο,επίσης υποκριτική στη Μελοδραματική Σχολή του Athenaeum και masterclasses με τον Κώστα Πασχάλη κ.α. Έχει δώσει πολυάριθμα ρεσιτάλ και ερμηνεύσει έργα σε πρώτη εκτέλεση σύγχρονων Ελλήνων συνθετών σε φεστιβάλ, πολιτιστικά κέντρα και σημαντικούς συναυλιακούς χώρους της Ελλάδας και του εξωτερικού όπως «Gasteig», Μέγαρο Μουσικής του Μονάχου κ.α. Κατά την περίοδο της διαμονής της στο Μιλάνο, συνεργάστηκε με τον Al. Ferrari, μαέστρο της καμεράτα της Σκάλας του Μιλάνου και το 2006 εμφανίστηκε μαζί του κάνοντας το ντεμπούτο της στο "Gadogan Hall" του Λονδίνου με την "Royal Philarmonic Orchestra". Ως σολίστ έχει συνεργαστεί με πάρα πολλές και σημαντικές ελληνικές ορχήστρες αλλά και μικρά σύνολα. Τον Ιούνιο του 2011, ηχογραφήθηκε μια σπάνια μουσική παραγωγή, ένα cd με τίτλο "ΣΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΟΨΗ", με συντελεστές τον μεγάλο συνθέτη Μίμη Πλέσσα και την εξαιρετική ερμηνεία της σοπράνο Άννας Μορφίδου. Το άλμπουμ περιλαμβάνει δώδεκα (12) μεγάλες συνθέσεις του Μίμη Πλέσσα. Η Άννα Μορφίδου έχει ερμηνεύσει όλα τα είδη του λυρικού τραγουδιού: Άριες της Όπερας, Ορατόρια, Λήντερ, Μιούζικαλ, Τραγούδια. Έχει πάρει έξοχες κριτικές και όλες της οι ερμηνείες έχουν μεγάλη επιτυχία.






1

ΟΜΙΛΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ UNESCO ΤΕΧΝΩΝ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ 156 – 17675 ΚΑΛΛΙΘΕΑ-ΑΘΗΝΑ
210-9514523 Site: www.clubunesco.gr   E-mail:unescohellas.tlee@gmail.com
ΑΠΟΦΑΣΗ 377 ΜΟΝΟΜΕΛΟΥΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ
ΜΕ ΤΗΝ ΕΓΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ UNESCO
 


Ø  Η Σοφία Ροσμαράκη είναι απόφοιτος του “Conservatoire του L. Janaček” και του Πανεπιστημίου της πόλεως Ostrava στην Τσεχία (Σπουδές Πιάνου και Master στην «Τέχνη και Παιδαγωγική»). Κατά τη διάρκεια της πολυετούς της παρουσίας στη διδασκαλία του πιάνου μαθητές της έχουν αποσπάσει πανελλήνια και διεθνή βραβεία. Διδάσκει σε σεμινάρια πιάνου ως προσκεκλημένη καθηγήτρια. Εμφανίζεται ως σολίστ σε προσωπικά ρεσιτάλ και ως συνοδός μουσικής δωματίου. Διεθνείς συνεργασίες συμπεριλαμβάνουν τη βιολοντσελίστα C. Nash, την υψίφωνο C. Grahn σε αφιέρωμα στον Νeslon Mandela και την υψίφωνο J. Dolezilkova σε έργα Dvorak. Παλαιότερες δραστηριότητες συμπεριλαμβάνουν την εκπροσώπηση της Ελλάδας στην εκδήλωση ”Women of the Meditterranean” με τη στήριξη της Unesco, ενώ πρόσφατες το αφιέρωμα στον Glenn Gould με έργα του JS Bach στον ΠΑΡΝΑΣΣΟ (Διεύθυνση ορχήστρας/χορωδίας: Σ. Κλάψης). Δίδαξε πιάνο στο Ελληνικό Ωδείο, στο Ωδείο Φ. Νάκας καθώς και στο Ωδείο Athenaeum.


Ευχαριστούμε θερμά:

·         Τον Μουσικό Οίκο ΣΠΥΡΟΣ ΝΑΚΑΣ για την ευγενική χορηγία του πιάνου.
·         Την Evie Apostolopoulou για την επιμέλεια και τα χτενίσματα των καλλιτεχνών.
·         Τους χορηγούς επικοινωνίας: Ανάδειξέ το * Atticanews.gr * Aylogyrosnews * Afieromata.gr * In Point Productions * McNews.gr * Neaavlaia.gr



INFO:
Τετάρτη 21 Ιουνίου 2017, ώρα 21:00
Πολιτιστικό Κέντρο Π. Φαλήρου «ΦΛΟΙΣΒΟΣ»
Λ.Ποσειδώνος, απέναντι από πλατεία Φλοίσβου
Είσοδος ελεύθερη


Πληροφορίες:
Όμιλος για την UNESCO Τεχνών, Λόγου και Επιστημών Ελλάδος
Τηλέφωνο: 210 9514523
Email: unescohellas.tlee@gmail.com Site: www.clubunesco.gr

















Μουσική βραδιά: Κάτω από το φως των αστεριών Είσοδος ελεύθερη

Μουσική βραδιά «Κάτω από το φως των αστεριών»

Σάββατο 17 Ιουνίου 2017, στις 21:00, Δημοτική Πινακοθήκη Καλλιθέας «Σοφία Λασκαρίδου»


Βραδιά καλοκαιριού με τίτλο «Κάτω από το φως των αστεριών», στον όμορφο κήπο της Δημοτικής Πινακοθήκης Καλλιθέας «Σοφία Λασκαρίδου», με την ορχήστρα «Ουράνιο τόξο».
Ένα ταξίδι στην ονειροχώρα της μουσικής, με τραγούδι, ορχηστρική μουσική, μελοποιημένη ποίηση και απαγγελίες ποιημάτων Ελύτη, Σεφέρη, Ρίτσου, Καβάφη, Λειβαδίτη και Λόρκα, από τον Όμιλο για την UNESCO Τεχνών, Λόγου & Επιστημών Ελλάδος και τον Δήμο Καλλιθέας.

Τραγούδι:
 Έλενα Γιώργου Φώφη Κονδύλη Χρήστος Σιάννας

Απαγγελίες: 
Πέμη Ζούνη – ηθοποιός, Φώφη Κονδύλη - μουσικός

Παίζουν οι μουσικοί:
Χρήστος Σιάνας (μπουζούκι)
Δημήτρης Κουκουλιτάκης (κιθάρα)
Κώστας Νούσιας (σαξόφωνο, φαγκότο)
Γιάννης Μαυρόγαλος (κόρνο)
Σωκράτης Κάνας (βιολοντσέλο)
Αλέξανδρος Φαρής (πιάνο)
    
Καλλιτεχνική επιμέλεια: Κώστας Νούσιας - μουσικός

Συντονισμός – παρουσίαση: Δημήτρης Πολλάτος – μουσικός

Χορηγοί επικοινωνίας:
Atticanews.gr * Afieromata.gr * AylogyrosNews.gr * McNews.gr * Nea-avlaia.gr


INFO:
«Κάτω από το φως των αστεριών», μουσική βραδιά
Σάββατο 17 Ιουνίου, ώρα 21:00
Δημοτική Πινακοθήκη Καλλιθέας «Σοφία Λασκαρίδου»
Λασκαρίδου 120 – ΤΚ 176 75 - Καλλιθέα
Είσοδος ελεύθερη

Πληροφορίες:
Γραμματεία Ομίλου για την
UNESCO Τεχνών, Λόγου και Επιστημών Ελλάδος
Τηλέφωνο:210 9514523

Ζούμε σε μια κατ’ επίφαση Δημοκρατία




Ζούμε σε μια κατ’ επίφαση Δημοκρατία …

Η λέξη Δημοκρατία στις μέρες μας είναι μια από τις πλέον παρεξηγημένες και κακοποιημένες έννοιες. Πρώτον, διότι οι πλείστοι που δηλώνουν υπερασπιστές της, την χρησιμοποιούν επιλεκτικά, και δεύτερον, διότι, οι σημερινοί πολιτικοί, κυρίως αυτοί της πρώτης γραμμής, κατά βάση ενδιαφέρονται για το δικό τους πολιτικό μέλλον και συμφέρον (ελάχιστες εξαιρέσεις υπάρχουν) και όχι, όπως οι ίδιοι επανειλημμένως δηλώνουν, για τον κυρίαρχο λαό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι νόμοι και τα μνημόνια που ψηφίζει τα τελευταία επτά χρόνια το Ελληνικό Κοινοβούλιο, πάντα κατά παράβαση του Συντάγματος και αντίθετα με όλες τις προεκλογικές δεσμεύσεις και υποσχέσεις. Προεκλογικά όλοι υπόσχονται αξιοπρεπείς μισθούς και συντάξεις, δικαιότερο σύστημα φορολόγησης, ενίσχυση των αδύναμων οικονομικά πολιτών, καλύτερη Παιδεία και Υγεία και άλλα πολλά παρόμοια, προκειμένου να δελεάσουν τους ψηφοφόρους και τελικά να υφαρπάξουν τη ψήφο τους. Με την ανάληψη όμως της εξουσίας κάνουν ακριβώς το αντίθετο, καθ’ υπόδειξη μάλιστα ξένων εντολοδόχων που προεκλογικά τους κατάτασσαν στους θανάσιμους τους εχθρούς (βλέπε Αλέξης Τσίπρας και Μέρκελ, βλέπε Αλέξης Τσίαπτας που υποσχέθηκε να σχίσει τα παλιά μνημόνια, έφερε όμως άλλα καινούργια και μάλιστα επαχθέστερα!)
Τί είναι όμως αλήθεια η δημοκρατία; Η ετυμολογία της λέξεως δημοκρατία βρίσκεται στα συνθετικά «δήμος» (το σύνολο ή η συνέλευση των ανθρώπων που έχουν πολιτικά δικαιώματα) και «κράτος» (δύναμη, εξουσία, κυριαρχία). Κεντρικό χαρακτηριστικό της είναι η λήψη των όποιων αποφάσεων με ψηφοφορία των πολιτών, στην άμεση δημοκρατία, ή κάποιων αντιπροσώπων τους, στην αντιπροσωπευτική δημοκρατία.
Η δημοκρατία κατά τον Tansey Stephen είναι το πολίτευμα  όπου η εξουσία πηγάζει από τον λαό, ασκείται από τον λαό και υπηρετεί τα συμφέροντα του λαού. Η αρχή αυτή προέρχεται από τη διάσημη φράση του Λίνκολν «government of the people, by the people, for the people» στην ιστορική ομιλία του στο Γκέτεσμπουργκ κατά τη διάρκεια του Αμερικάνικου Εμφυλίου, 1863. Ωστόσο η συγκεκριμένη λεκτική απόδοση, αν και έχει το ίδιο νόημα, γίνεται με ρηματικές εκφράσεις όπως στο 1ο άρθρο του Ελληνικού Συντάγματος.
Ο όρος δημοκρατία, γράφει ο John Dunn στο βιβλίο του «Democracy: the unfinished journe» επινοήθηκε κατά τον πέμπτον αιώνα π.Χ., στην κλασική Ελλάδα, και χρησιμοποιήθηκε κατ’ αντιδιαστολή με τη μοναρχία, την αριστοκρατία και την ολιγαρχία, με τον Κλεισθένη να είναι ο ιδρυτής της πρώτης δημοκρατίας κατά το 508-507 π.Χ. μετά το τέλος της τυραννίας του Πεισίστρατου, και τον Περικλή να συνεχίζει την παράδοση κατά τον χρυσό αιώνα των Αθηνών. Σήμερα, στην καθομιλουμένη, χρησιμοποιείται συνήθως κατ’ αντιδιαστολή με τον όρο δικτατορία. 
Από την «ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια» διαβάζουμε ότι, είναι πιθανό ο όρος «δημοκρατία» να επινοήθηκε από τους δυσφημιστές της που απέρριπταν την πιθανότητα μίας, ούτως ειπείν, «δημαρχίας». Οποιαδήποτε κι αν ήταν η αρχική απόχρωση, ο όρος υιοθετήθηκε από τους Αθηναίους δημοκρατικούς  ώστε να δηλώνει «το πολίτευμα εκείνο στο οποίο η εξουσία βρίσκεται στα χέρια της συνέλευσης των εχόντων πολιτικών δικαιώματα» (σημειώστε ότι στην Αρχαία Αθήνα υπήρχαν και οι δούλοι που δεν είχαν πολιτικά δικαιώματα).
Η λέξη παρουσιάζεται στον Ηρόδοτο, αλλά ίσως δεν χρησιμοποιήθηκε πριν το 440-430 π.Χ.. Δεν είναι σίγουρο ότι η λέξη χρησιμοποιήθηκε από τη στιγμή της γέννησης της δημοκρατίας, αλλά από το 460 π.Χ. γνωρίζουμε την ύπαρξη του ονόματος «Δημοκράτης», που προφανώς δόθηκε από τους γονείς στο παιδί τους ως ένδειξη δημοκρατικής νομιμότητας.
Η άμεση δημοκρατία έλκει την καταγωγή της από την Αθηναϊκή δημοκρατία της κλασικής εποχής, όπου η εκκλησία του δήμου (η συνέλευση όλων των πολιτών της αθηναϊκής πόλης-κράτους) λάμβανε τις πολιτικές αποφάσεις και για την εκτέλεσή τους όριζε κάποιους αξιωματούχους άμεσα ανακλητούς και ελέγξιμους, με περιορισμένη διάρκεια θητείας, προκειμένου να μην «επαγγελματοποιηθούν» ως πολιτικοί ηγέτες. Για τον ίδιο λόγο η μεγάλη πλειονότητα των αξιωματούχων επιλεγόταν με κλήρωση, ανά τακτά χρονικά διαστήματα, από το σύνολο των συμμετεχόντων στην εκκλησία του δήμου.
Όταν αναπτύχθηκαν οι κοινοβουλευτικές μορφές διακυβέρνησης η εκτελεστική εξουσία, σύμφωνα με τα συντάγματα ανήκει μεν στον αρχηγό του κράτους, Βασιλέα ή Πρόεδρο, και ασκείται εν ονόματί τους από την κυβέρνηση, της οποίας προΐσταται ο πρωθυπουργός. Σε κάποιες σύγχρονες δημοκρατίες φέρεται η εκτελεστική εξουσία να ασκείται «εν ονόματι του λαού», τούτο όμως θα μπορούσε να έχει μια αληθοφάνεια μόνο σε περιπτώσεις κυβέρνησης εθνικής ενότητας ή σε λαϊκές επαναστάσεις.
Απ’ όλα τα παραπάνω γίνεται σαφές ότι η σημερινή δημοκρατία ουδεμία απολύτως σχέση έχει με την Αθηναϊκή άμεση δημοκρατία! Κατά πρώτον, επειδή, με τον τρόπο που λειτουργεί, έχει δημιουργήσει πλείστα «πολιτικά τζάκια» και πληθώρα επαγγελματιών πολιτικών πρώτης γραμμής, οι οποίοι έχουν κλείσει μόνιμη θέση στα έδρανα του κοινοβουλίου ... Δεύτερον, διότι η εξουσία δεν ασκείται εν ονόματι των πολιτών, αλλά ερήμην των πολιτών! Και τρίτον, επειδή στις ελάχιστες περιπτώσεις που ο λαός καλείται να πει την άποψη του για κάποιο σοβαρά ζήτημα, η άποψη του πετιέται στον κάλαθο των αχρήστων (περίπτωση δημοψηφισμάτων)! Τέλος είναι περιττό νομίζω να τονίσουμε πως όταν η δημοκρατία δεν λειτουργεί με ορθούς κανόνες και κατά δίκαιο τρόπο, αυτή μετατρέπεται σε ένα από τα πλέον απολυταρχικά καθεστώτα ….
Υστερόγραφο: Κατά το πλείστον στα σημερινά δημοκρατικά πολιτεύματα η εξουσία ασκείται από το βουλευτικό σώμα αν μιλάμε για προεδρευόμενη σύστημα διακυβέρνησης όπως συμβαίνει στην Ελλάδα (όπου η βουλή αποτελεί και νομοθετικό και εκτελεστικό Σώμα) ή από την κυβέρνηση και την βουλή αν πρόκειται για προεδρική δημοκρατία, όπου η βουλή αποτελεί το νομοθετικό σώμα και η κυβέρνηση αποτελεί την εκτελεστική εξουσία. Τέτοιας μορφής πολίτευμα έχει η Κυπριακή Δημοκρατία, όπου δεν υπάρχει πρωθυπουργός αλλά μόνο πρόεδρος Δημοκρατίας με πολύ ισχυρή και την Δικαστική Εξουσία (Ανώτατο Δικαστήριο).


Δρ. Αυγουστίνος (Ντίνος) Αυγουστή
Επίκουρος καθηγητής στο Τ.Ε.Ι. Λάρισας
Από το Μονάγρι Λεμεσού






"Ερώμαι την τέχνην"

"Ερώμαι την τέχνην"
το εικαστικό είναι έργο βραβευμένο του ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ ΠΑΠΑΔΑΝΤΩΝΑΚΗ

Τα περιοδικό μας «Αφιερώματα» κυκλοφορεί με τα «γιορτινά του» περιμένοντας την βράβευσή του!!!

Πρόσφατα "Αφιερώματα.gr"

Για τα "Αφιερώματα"...:

«ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ»: περιοδικό ουσίας και με πολιτική ανάλυση της ελληνικής, κατά το δυνατόν, πραγματικότητας. Διαφέρει από όλα τα περιοδικά που κυκλοφορούν όχι μόνο γιατί είναι απόλυτα ανεξάρτητο από ιδεολογικές αγκυλώσεις, κομματικές δεσμεύσεις και οποιεσδήποτε σκοπιμότητες, αλλά και γιατί έχει όλως άλλη οπτική. Γι’ αυτό και είναι πάντα άρρηκτο συνδεδεμένο με τις τέχνες, το Στοχασμό, τις Παροιμίες, την χριστιανική Γραφή, την «θύραθεν παιδεία», δηλαδή την, εκ των πραγμάτων π α γ κ ό σ μ ι α, Ελληνική Γραμματεία...

"Αφιερώματα" - Έντυπη έκδοση

"Αφιερώματα" - Έντυπη έκδοση

Arthina art culture


designing event> τόπος τέχνης,τοπίο πολιτισμού

Δημοφιλέστερα άρθρα

Τα «αφιερώματα» σας προτείνουν...

... ένα εξαιρετικό site για τον πολιτισμό!!!

Δείτε ΕΔΩ: www.os3.gr

 
Support : Your Link | Your Link | Your Link
Copyright © 2013. afieromata.gr - All Rights Reserved
Template Created by Creating Website Published by Mas Template
Proudly powered by Blogger
-->