Τελευταία Νέα ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ - afieromata.gr

Η ομάδα greekartists σε νέες πλεύσεις ... στη γκαλερί Αργώ. από 13 έως 31 Δεκεμβρίου


Η ομάδα greekartists σε νέες πλεύσεις

" Μακριά, πολύ μακριά να ταξιδεύουμε..." στη γκαλερί Αργώ. 
Τα εγκαίνια θα γίνουν στις 13 Δεκεμβρίου.
Διάρκεια έκθεσης: έως 31 Δεκεμβρίου

Κεραμεικό της  Γιαχανατζή Νέλλης
Στην έκθεση συμμετέχουν, με έργα ζωγραφικής, χαρακτικής, γλυπτικής και κεραμικής, 27 καλλιτέχνες:
Αθηναίος Στρατής, Αϊβάζογλου Αχιλλέας, Ανούση-Ηλία Ρένα, Γιαχανατζή Νέλλη, Γριμάλδη-Κορομηλά Ράνια, Δεσεκόπουλος Νίκος, Ζαβιτσάνου Αννή, Ζουμπουλάκης Πέτρος, Καμπάνης Μάρκος, Κότσαρης Γρηγόρης, Κότσαρης Μιχάλης, Κουμαντάκη Δήμητρα, Κτιστοπούλου Μαρία, Μελά Εύα, Μενδρινού Άννα, Μελισσαράτου Λιάνα, Μπάρλος Χρήστος, Ξενάκη Μαριάννα, Παγωμένος Κώστας, Παπαγιάννη Σύνη, Παπαδόπουλος Μένανδρος, Παπαζαφειρόπουλος Τάκης, Πετροπούλου-Δημητράκη Μιμή, Πετροχείλου Κάλλη, Ράλλης Τάσος, Ρούσσης Γιώργος, Σαίτη Χαρά, Σανταμούρης Χρήστος, Σκλαβενίτης Νίκος, Σταϊνχάουερ-Παπαστεφανάκη Βαρβάρα.

Μας περιμένουν  για να μας ταξιδέψουν με τα έργα τους σ' αυτό το εορταστικό ταξίδι που δεν θα έχει τελειωμό...

 
ΓΚΑΛΕΡΙ ΑΡΓΩ

Βάζοντας όρια στις σχέσεις μας

Βάζοντας όρια στις σχέσεις μας


    Ξέρουμε να λέμε όχι;

    Εκφράζουμε τις προσωπικές μας ανάγκες;
    Τι φοβόμαστε αν πούμε όχι;
    Τα όρια πάντα υπάρχουν ή θα πρέπει να υπάρχουν. Βάζω τα δικά μου όρια σε μια σχέση δεν σημαίνει πως δεν λαμβάνω υπόψη τις ανάγκες και τα όρια του άλλου. Σέβομαι τον άλλο, τις ανάγκες του, τα θέλω του, όμως, δεν ξεχνώ ότι θα πρέπει να σέβομαι και τον εαυτό μου.
    Είναι σημαντικό να λεκτικοποιούμε τα όρια μας, να εξηγούμε στον άλλο αυτά που κι εμείς θέλουμε, καθώς δεν είναι αυτονόητο ή δεδομένο ότι ο άλλος καταλαβαίνει τις δικές μας ανάγκες, το δικό μας τρόπο σκέψης και τα δικά μας συναισθήματα. Θέτω ορισμένους κανόνες στην κάθε σχέση γύρω μου δεν σημαίνει πως δεν αγαπώ τον άλλο. Ωστόσο, όταν σε μια σχέση από την αρχή δεν έχω βάλει κάποια όρια είναι δύσκολο ξαφνικά να κάνω ριζικές αλλαγές. Για αυτό χρειάζεται υπομονή, σταδιακές αλλαγές, μικρά βήματα, που θα δημιουργήσουν μια πιο σταθερή βάση στη σχέση μου.
    Σημαντικό ρόλο παίζει η συμπεριφορά, ο τρόπος που επιλέγουμε ώστε να βάλουμε τα προσωπικά μας όρια σε αυτή τη σχέση. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι βάζω όρια δεν σημαίνει πως επιβάλλω στον άλλο αυτά τα όρια, απλά θέτω τις δικές μου προϋποθέσεις για αυτή τη σχέση. Μέχρι που επιτρέπω τον άλλο να με επηρεάσει; Μέχρι ποιο σημείο διαμορφώνω τη ζωή μου με βάση το χαρακτήρα του άλλου, τα σχέδια του άλλου; Πόσο μπορεί μια σχέση να μας αλλάξει ως προς το χαρακτήρα μας;
    Πολλές φορές στην αρχή μιας σχέσης είμαστε πιο χαλαροί στο θέμα των ορίων είτε γιατί σκεφτόμαστε πως είναι μια ένδειξη αγάπης να μην λέμε όχι, να μην φέρνουμε αντιρρήσεις ή να είμαστε συγκαταβατικοί, είτε γιατί θέλουμε να αποφύγουμε τις συγκρούσεις, το ενδεχόμενο της σύγκρουσης χωρίς να είναι σίγουρο ότι θα συμβεί. Βρίσκομαι μέσα σε μια σχέση δεν σημαίνει πως θα πρέπει να χάσω τη δική μου προσωπικότητα, τα ενδιαφέροντα και τους στόχους μου, τα θέλω μου, το περιβάλλον μου...
    Σταδιακά, όμως, όσο προχωρά και εξελίσσεται η σχέση νιώθουμε ότι πνιγόμαστε μέσα σε μια σχέση που δεν καθορίζουμε εμείς, μέσα σε μια σχέση που δεν είμαστε ο εαυτός μας. Και τότε ανακαλύπτουμε ότι έφτασε η στιγμή να θέσουμε κάποια όρια. Ποτέ σε μια σχέση δεν είμαστε ένα με τον άλλο. Ο καθένας έχει τη δική του προσωπικότητα, τα δικά του θέλω και τις δικές του ανάγκες. Στόχος της σχέσης είναι να μπορέσουμε να βρούμε μια κοινή γραμμή, που θα μοιραστούμε κοινά όνειρα και θέλω, να έχουμε κοινές προσδοκίες...
    Μπορεί να περάσουμε μια δύσκολη φάση μέχρι να μπορέσουμε να βάλουμε τα όρια. Μπορεί να είναι δύσκολο να εκθέσουμε τις ανάγκες μας, να πούμε όχι και να εκφράσουμε τη γνώμη μας. Είναι, όμως, ο μόνος τρόπος να μπορέσουμε να παραμείνουμε όσο το δυνατόν πιο πολύ ο εαυτός μας, χωρίς μάσκες, χωρίς απωθημένα και χωρίς καταπιεσμένα συναισθήματα.
    Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι τα όρια ξεκινάμε από τον εαυτό μας. Πρώτα καθορίζουμε τα όρια γύρω από εμάς, πόσο επιτρέπουμε στους άλλους να πλησιάσουν, πόσο εκφράζουμε όσο θέλουμε και όσα μας ενοχλούν. Επίσης, θα πρέπει να αναρωτηθούμε πόσο σταθεροί είμαστε στα όρια που βάζουμε. Είναι πρωτεύον να μπορούμε εμείς οι ίδιοι να τηρούμε τα όριά μας και να προστατεύουμε τον εαυτό μας, ώστε να μην νιώθουμε ότι βρισκόμαστε μέσα σε σχέσεις που ασφυκτιούμε. Κι όταν βρεθούμε σε μια τέτοια σχέση ας ψάξουμε να βρούμε γιατί το επιτρέψαμε και τι είδους ανάγκες καλύπτει αυτό σε εμάς τη δεδομένη στιγμή.
    Χωρίς όρια στις σχέσεις μας στερούμε από τον εαυτό μας τις βαθύτερες ανάγκες και επιθυμίες του, δεν του δίνουμε τη χαρά να έχει βαθιές και ικανοποιητικές σχέσεις, στις οποίες δεν θα χάνεται η αυθεντικότητα του εαυτού. Χωρίς όρια στις σχέσεις μας δεν επιτρέπουμε στον εαυτό μας να αποκτήσει μια θετική αυτοεκτίμηση αλλά και εμπιστοσύνη προς τον εαυτό, καθώς διαρκώς νιώθουμε ότι δεν μπορούμε να διεκδικήσουμε τίποτα, ότι οι άλλοι μας εκμεταλλεύονται, ότι δεν μας δίνουν σημασία ή δεν μας βλέπουν καν.
    Ας υπενθυμίζουμε στον εαυτό μας ότι δεν φταίνε οι άλλοι που μας εκμεταλλεύονται, «φταίμε» εμείς που τους αφήνουμε, που τους δίνουμε το δικαίωμα να παρεμβαίνουν τόσο στη ζωή μας, να εισβάλλουν με διαβρωτικό τρόπο στον εαυτό μας, στην προσωπικότητά μας.
    Συνειδητοποιώντας ότι δεν μας βοηθάει καθόλου να ζούμε χωρίς όρια θα πρέπει να αναζητούμε τους λόγους που δεν το κάνουμε: τι φοβόμαστε; Γιατί υποχωρούμε; Γιατί πείθουμε τον εαυτό μας ότι δεν πρέπει να λέμε όχι; Γιατί επιτρέπουμε στους άλλους να παρεμβαίνουν στη ζωή μας περισσότερο από ότι αντέχουμε, περισσότερο από όσο θέλουμε; Φοβόμαστε την απόρριψη; Δεν θέλουμε να απογοητεύσουμε ή να στεναχωρήσουμε τους άλλους; Φοβόμαστε να μην χάσουμε την αγάπη και το ενδιαφέρον των άλλων; Δεν θέλουμε να σκέφτονται αρνητικά πράγματα για εμάς; Φοβόμαστε την εγκατάλειψη και τη μοναξιά;
    Η απουσία ορίων ακολουθείται από ένα σύνολο σκέψεων και πεποιθήσεων σχετικά με το πώς πρέπει να είμαστε απέναντι στους άλλους. Η οικογένεια και ο τρόπος λειτουργίας της οικογένειας παίζει σημαντικό ρόλο σ’ αυτό. Τι έχω μάθει μέσα στην οικογένεια και πώς συμπεριφέρονται τα υπόλοιπα μέλη απέναντι στις σημαντικές τους σχέσεις; Μήπως έχω μάθει ότι θα πρέπει να βάζω προτεραιότητα τους άλλους και στο τέλος να κοιτάζω και τις δικές μου ανάγκες; Μήπως πιστεύω ότι είναι πιο σημαντικές και ουσιώδεις οι ανάγκες των άλλων και υποδεέστερες οι δικές μου; Μήπως πιστεύω πως όρια σημαίνουν έλλειψη αγάπης και αποδοχής;
    Αφού προβληματιστούμε πάνω στο κατά πόσο βάζουμε ή όχι όρια και σε περίπτωση που δεν βάζουμε όρια απαντήσουμε και στο γιατί δεν το κάνουμε, θα πρέπει να κάνουμε το επόμενο βήμα: να αναθεωρήσουμε τις σχέσεις μας, ξεκινώντας από τον εαυτό μας. Αρχικά, αναζητούμε τα χαρακτηριστικά εκείνα που θεωρούμε σημαντικά για τον εαυτό μας και θέλουμε να τα προστατεύσουμε και να τα σεβαστούμε, δείχνοντας και στους άλλους ότι «απαιτούμε» σεβασμό για αυτά.
    Όταν αρχίσουμε και ξεκαθαρίζουμε μέσα μας τα σημαντικά για εμάς όρια, μπορούμε να προχωρήσουμε σε συζητήσεις ώστε να εκφράζουμε όσα μας ενοχλούν, να εκφράζουμε τις ανάγκες και τα θέλω μας.
    Βάζω όρια στις σχέσεις μου δεν σημαίνει πώς επικεντρώνομαι μόνο στον εαυτό μου και δεν υπολογίζω και δεν σέβομαι τα όρια του άλλου. Βάζουμε τα δικά μας όρια και βλέπουμε και τα όρια του άλλου.
    Με υποχωρήσεις και διαπραγματεύσεις και από τις δύο πλευρές μπορούμε να καταφέρουμε να χτίσουμε υγιείς σχέσεις.

    Παπαδοπούλου Ελένη, Ψυχολόγος- Κοινωνιολόγος, MSc

    ΚΑΚΟΦΩΝΙΑ ΝΟ 11: Ευφημισμοί



    «οκ ν τ πολλ (ρήμασι)  τ ε,

    λλ᾿ ν τ ε τ πολύ»

     Του Χρισόστομου Κυριαζόγλου
    Ευφημισμοί 
     ευφημισμός είναι σχήμα του λόγου. 
    Όταν χρησιμοποιούμε καλές λέξεις για έννοιες με κακή σημασία, 
    για παράδειγμα ευλογιά για την αρρώστια που μόνο ευλογία δεν είναι.
     Ο ανθρώπινος λόγος επιλέγει τον ευφημισμό για να αποτρέψει
     ή να προλάβει ένα κακό,
     εμείς οι Νεοέλληνες επιπλέον, 
    γιατί δίχως ευφημισμούς δε θα συνεννοούμασταν πολιτικά.)


    Kελύφια με σταχτολήμματα αντικαθιστούν  τα περιεχόμενα.
    Τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται.
    Η γλώσσα μεταλλάσσεται σε όργανο συσκότισης.
    Κι όλα εγκαθίστανται ανάμεσα στο σκοτάδι και στην σιωπή.
    Ο σκλάβος της γαλέρας είναι νοικιασμένο προσωπικό,
    οι απολύσεις είναι διαθεσιμότητες,
    η αύξηση χρεών είναι αναμόρφωση της οικονομίας,
    τα κλεισίματα μαγαζιών είναι συγχωνεύσεις,το ξεπούλημα είναι αξιοποίηση,η υψηλή ανεργία είναι χαμηλό επίπεδο απασχόλησης,
    οι μισθοί πείνας είναι πληρωμή αντοχής στο συναγωνισμό,
    και οι δυνάμεις κατοχής είναι θεσμοί.
      Οι λέξεις των εχθρών, η σιωπή των φίλων και ο διωγμός
    του Λόγου μάς φτιάχνουνε μια νέα πραγματικότητα.

    Παρουσιάστηκε με επιτυχία το Αγιογραφικό δρώμενο της Μαριλένας Φωκά


    Παρουσιάστηκε με επιτυχία Αγιογραφικό δρώμενο της  Μαριλένας Φωκά
    Η βυζαντινή ορθόδοξη αγιογραφία δεν είναι απλά μια «τέχνη», είναι ιερή τέχνη. Δεν είναι «ζωγραφική», είναι θεολογία. Δεν είναι «καλλιτεχνική έκφραση», είναι προσδοκία σωτηρίας. Δεν είναι «στολίδι», είναι συνάντηση με το θείο. Δεν είναι «φωτογραφία», είναι «εις Χριστόν παιδαγωγία». Δεν είναι «αντικείμενο», είναι ιερό σκεύος. Δεν είναι «υλική αξία», είναι υπέρβαση. Δεν είναι «συλλεκτικό είδος», είναι παρηγοριά, παραμυθία και ανάπαυση των Ορθοδόξων Χριστιανών κοντά στον Τριαδικό Θεό
    «Καλό είναι να υπάρχεις, αλλά να ζεις είναι άλλο πράγμα»
                                                             Φώτης Κόντογλου
    Παρουσιάστηκε με επιτυχία  το Αγιογραφικό δρώμενο της  Μαριλένας Φωκά υπό την αιγίδα του Οργανισμού Πολιτισμού και Αθλητισμού του Δήμου Πεντέλης. 

    Σε χώρο  του Ιστορικού και  Λαογραφικού Μουσείου Πεντέλης (17ης  Νοεμβρίου 15 ) παρουσιάστηκε με επιτυχία και μεγάλη επισκεψιμότητα  η έκθεση –δρώμενο Αγιογραφίας  της  Μαριλένας Φωκά  που ήταν αφιερωμένη   στην  Αγία Βαρβάρα . 

    Η έκθεση που  είχε τίτλο «Η Αγία Μεγαλομάρτυς Βαρβάρα»   περιλάμβανε 20 περίπου εικόνες τις Αγίας πλαισιωμένες από χορό μαρτύρων. 
    Πρόκειται για αποτυπώσεις της δημιουργού  βυζαντινής, ρωσικής   και ευρωπαϊκής τεχνοτροπίας  αποτελούμενες από κεφαλές, ολόσωμες απεικονίσεις και πολύπτυχα.

    Ο θεωρητικός -ιστορικός τέχνης Λεόντιος Πετμεζάς που προλόγισε την έκθεση ανέφερε ότι:  
    «Οι δημιουργίες της Μαριλένας Φωκά αναδίδουν  κατανυκτική αρμονία και προσήλωση στο μεγαλείο του ένθεου ιδανικού.

    Εξερευνούν και ανασύρουν την απόλυτη αλήθεια της πίστης μέσα από τη προοπτική της λεπτομέρειας, τους εκστατικούς κυματισμούς  και την απαλότητα της κίνησης.
    Εκφράζουν απερίσπαστα τη βιωματική συνομιλία και την ενδόμυχη, εσωτερική φωνή της  που συνειρμικά απορρέει από την τόνωση της αυτογνωσίας. Καλύπτουν  ένα ιδιαίτερα ευγενές φάσμα  εικαστικών-αγιογραφικών αναζητήσεων  το οποίο εκτείνεται και  εξαντλείται συγκεκριμένα στο χώρο της ευειδούς εικονογραφικής απόδοσης με μεγαλοπρέπεια και σύνεση.
     Με όχημα το ρεαλιστικό μεταίχμιο  της εικόνας παρουσιάζει το οραματικό, το ονειρικό και το ποιητικό μοτίβο, εμπλουτίζοντας το με τον πρέποντα σεβασμό  που  το κάνει να κυριαρχεί   και να  αναδεικνύεται  σε  βασικότερο ρυθμιστή της  αισθητικής αντίληψής.                                                                                             
      Με  επιλεγμένες χρωματιάσεις η απόλυτη τεχνική της εκθέτει  το μυστήριο της θρησκευτικότητας ,τη λατρευτική οντότητα και τη μοναδικότητα της ευλάβειας, των υπάρξεων που απεικονίζει ενώ η γραφή της παραπέμπει ενορχηστρωμένα και  επιτυχημένα στην υφαντική απόδοση».


    Θεολογική  προσέγγιση  του  βίου της Αγίας Βαρβάρας  έγινε  από τη κοινωνική  θεολόγο Ευγενία Μοτάκη ενώ για την παράδοση αναφέρθηκε η οικονομολόγος-ποιήτρια  Πετρούλα Σίνη.
    Την Αγιογραφική απεικόνιση την Αγίας ,το θαύμα στο Πολυδέντρι ,την ευλογία και την εικόνα Βέλλα ανέλυσε η αγιογράφος Μαριλένα Φωκά.

    Τις ομιλίες ακολούθησε συζήτηση με το κοινό.
    Στο αγιογραφικό δρώμενο  ξεναγήθηκαν  μαθητές  σχολείων.





     ΧΟΡΗΓΟΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ:



    Φως και χρώματα Ελλάδας στη ζωγραφική της Λίτσας Ταμπάκη




    "Φως και χρώματα Ελλάδας"  στη ζωγραφική της Λίτσας Ταμπάκη

    ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΣΤΗΝ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ 

    Πραγματοποιήθηκαν την Τρίτη 6 Δεκεμβρίου με μεγάλη επιτυχία τα εγκαίνια της έκθεσης  της Λίτσας Ταμπάκη στην Αίθουσα Τέχνης Του Δημαρχείου Περιστερίου. Μοναδικά έργα, γεμάτα χρώματα και φως στόλισαν την αίθουσα Τέχνης, χαρίζοντας στους επισκέπτες αισθητική απόλαυση και ομορφιά.
    Η έκθεση θα συνεχιστεί έως τις 11 Δεκεμβρίου 

    Οι πίνακες της Λίτσας Ταμπάκη επηρεάζονται ευθέως από το περιβάλλον της ζωγράφου και ανταποκρίνονται σε αυτό. Οι συνθέσεις της αντιπροσωπεύουν μια αέναη προσπάθεια να εκφραστεί με χρώματα η ένταση, αλλά και η λεπτότητα, με την οποία το φως της Πατρίδας μας διαπερνά σταθερά τα τοπία και τα αντικείμενα της καθημερινότητας. Πιστεύω πως την αναλώνει και την καθορίζει η δική της  αίσθηση της ελληνικότητας. Η συνεχής αλληλεπίδραση του φωτός με το νερό, τη φύση και τον αέρα κυριαρχεί σε κάθε άγγιγμα του πινέλου της στον καμβά.
     «Εκπληκτικό το βάθος του τοπίου της Λίτσας Ταμπάκη, η ακρίβεια της ατμόσφαιρας και η λαμπερή δύναμη του φωτός, δεν είναι τα μόνα  από τα υπέροχα χαρακτηριστικά των έργων της.

    Με μεγάλη ευαισθησία και προσοχή στην επιλογή χρωμάτων, ερμηνεύει στρώση με στρώση. Ελαφριές πινελιές που εναλλάσσονται με στεγνές, γεμάτες έντονο χρώμα, εφαρμογές, μεταφέρουν την ατμόσφαιρα σε ένα δίκτυο φωτός και χρώματος!»
    Έχει  εκπαιδεύσει τον εαυτό της στη χρήση αμέτρητων τεχνικών ζωγραφικής, αλλά και στο να επιλέγει και να συνδυάζει εκείνες τις τεχνικές που ταιριάζουν καλύτερα στην πρόθεσή της να ερμηνεύσει ένα θέμα.

    Έχει καλλιεργήσει την ευαισθησία της, προκειμένου να συλλαμβάνει την ιδιαίτερη ατμόσφαιρα ενός τόπου και να μπορεί να εμφυσήσει ? στους πίνακές της ένα «μυστήριο» θα το πω, το οποίο θα εμπλέκει και θα παρασύρει τον θεατή σε ένα μαγικό και πολύχρωμο ταξίδι.

    Η εκπληκτική ερμηνεία των εφέ φωτισμού, συλλαμβάνει την ψυχή των τόπων που ζωγραφίζει!!!! 
     «ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΣΤΗΝ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ» 

       Φυσικά με αυτόν τον τίτλο στην έκθεσή της η ζωγράφος νομίζω πως θέλει  να μας  πει κάτι περισσότερο.
    Η πρόθεσή της είναι να μεταφέρει ένα θετικό μήνυμα με τα φρέσκα και ζωηρά χρώματά της και να δώσει στον θεατή ένα μικρό διάλειμμα ταξιδεύοντάς τον στην τέχνη την αισιοδοξία και την ελπίδα. (Δ. Ζάχος)




    ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΙ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ: κ. Μ.ΤΣΙΩΤΑ-Κ.ΚΑΛΙΑΦΑΣ

    Ματθαίος Γιωσαφάτ: Δυο άνθρωποι είναι καθρέφτης ο ένας για τον άλλο

    Ματθαίος Γιωσαφάτ: Δυο άνθρωποι είναι καθρέφτης ο ένας για τον άλλο

      Ματθαίος Γιωσαφάτ: Δυο άνθρωποι είναι καθρέφτης ο ένας για τον άλλο
      O ψυχίατρος-ψυχαναλυτής κ. Ματθαίος Γιωσαφάτ, ειδικός σε θέματα γάμου και οικογενειακής θεραπείας εξηγεί:
      Μα γιατί ερωτευόμαστε;
      -Συνήθως οι λόγοι που επικαλούμαστε για να εξηγήσουμε γιατί ερωτευτήκαμε ή και παντρευτήκαμε τον άνθρωπο που είναι δίπλα μας είναι προφανείς και κατανοητοί από το κοινωνικό πλαίσιο: ο χαρακτήρας, η μόρφωση, η εξωτερική εμφάνιση, η σεξουαλική επαφή, λόγοι οικονομικοί ή και κοινωνικοί.
      Οι βαθύτεροι όμως λόγοι είναι καλά κρυμμένοι μέσα μας. Η επιλογή συντρόφου την οποία εμείς οι ψυχαναλυτές ονομάζουμε ανακλητική είναι η ωριμότερη, αυτή που οδηγεί στο μικρό ποσοστό του 10 με 20% που είναι οι ευτυχισμένοι γάμοι. εξηγεί ο ψυχίατρος-ψυχαναλυτής κ. Ματθαίος Γιωσαφάτ, ειδικός σε θέματα γάμου και οικογενειακής θεραπείας.
      Τι σημαίνει αυτό; Όταν έχουμε μια καλή μαμά και περάσουμε καλά, μαθαίνουμε να συγχωρούμε και τα ελαττώματά της, όπως ένας ώριμος άνθρωπος. Αποδεχόμαστε λοιπόν και τα ελαττώματα του συντρόφου μας και φτιάχνουμε μια καλή σχέση. Αυτό σημαίνει ότι έχουμε περάσει ομαλά και το οιδιπόδειο, δεν έχουμε μεγάλο άγχος αποχωρισμού, προδοσίας.
      Αποδεχόμαστε, π.χ., ότι η μαμά έκανε κι άλλο παιδί. Ή ξέρω ως παιδί ότι μ" αγαπάει, αλλά ανακάλυψα ότι αγαπά και τον μπαμπά, αλλά κι εγώ αγαπάω τον μπαμπά, άρα όλοι αγαπιόμαστε! Οπότε θα κάνω κι εγώ το ίδιο όταν μεγαλώσω με το σύντροφό μου. Οι λόγοι λοιπόν της επιλογής του ερωτικού συντρόφου βασίζονται στη σχέση με τη μητέρα και τον πατέρα, τη δική τους σχέση και τη σχέση μας μαζί τους.
      Αναζητώντας τη ρίζα του προβλήματος
      -Οι περισσότεροι μεγαλώνουμε με μαμάδες που δεν είναι επαρκείς, με μαμάδες που δεν έχουν μάθει να προσφέρουν αγάπη, να καταλαβαίνουν τις ανάγκες του μωρού. Και το μωρό επικοινωνεί με μη λεκτική συμπεριφορά για να ζητήσει αυτά που του λείπουν, κλαίει, αρρωσταίνει, γρατσουνάει, κλοτσάει κ.λπ.
      Στα ζευγάρια είναι πολύ έντονη αυτή η μεταβίβαση της πρώτης σχέσης, των πρώτων μη λεκτικών φόβων και συναισθημάτων. Γι" αυτό και τα ζευγάρια μαλώνουν, ιδιαίτερα αν ο πρώτος χρόνος δεν ήταν καλός, αν ήταν στερημένος από ζεστασιά, χάδια, αγκαλιές. Ξέρετε ότι υπάρχουν άνθρωποι που δεν μπορούν να χαϊδέψουν τρυφερά ο ένας τον άλλο; Η επιλογή λοιπόν σε αυτές τις περιπτώσεις κουβαλά πάρα πολλά πράγματα που δεν έχουν λυθεί μέσα μας.
      Στόχος η επιθυμητή μητέρα
      Τα προβλήματα της πρώτης μας σχέσης με τη μητέρα δημιουργούν και τους προβληματικούς έρωτες. Περιμένεις τότε όχι μόνο να βρεις μια κανονική γυναίκα, έναν κανονικό άντρα, αλλά ένα σύντροφο που θα την αντικαταστήσει σε καλύτερη έκδοση, θέλεις την επιθυμητή μητέρα. Αυτό δημιουργεί τον έρωτα, τον πιο παθιασμένο. Όχι όμως τον πραγματικό έρωτα.
      Γιατί σε αυτή την περίπτωση ψάχνουμε ένα ιδανικό που θα μας αγαπήσει, θα μας εκτιμήσει γι αυτό που είμαστε, όπως έπρεπε να το κάνει η μαμά. Κι όσο πιο πολύ περιμένει κανείς την επιθυμητή μητέρα, τόσο πιο πολύ την εξιδανικεύει. Είναι μια ναρκισσιστική ανάγκη. Όταν ακούσετε: Μια μόνο γυναίκα με έχει καταλάβει, εσύ, οι άλλες ήταν όλες... να καταλάβετε ότι πρέπει να απομακρυνθείτε γρήγορα απ αυτόν τον άνθρωπο! Σας βάζει στοιχεία που πιθανώς δεν έχετε!.
      Διαλέγουμε αυτόν που μας μοιάζει
      Έχετε σκεφτεί γιατί παραπονιόμαστε ότι τραβάμε μόνο προβληματικές περιπτώσεις στην ερωτική μας ζωή; Μήπως δεν φταίνε μόνο οι άλλοι;
      -Γιατί δεν τράβηξες κανέναν άλλο; θα ρωτούσα εγώ. Πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν μπορούμε να ταιριάξουμε με κάποιον ωριμότερο ψυχικά από εμάς. Δεν θα συντονιστούμε. Και δεν έχει να κάνει ούτε με την ευφυϊα ούτε με την ικανότητά μας σε άλλους τομείς όπως το εργασιακό. Εκεί μπορεί να διαπρέπουμε. Άλλο όμως είναι η συναισθηματική ωριμότητα!
      Ο πραγματικός έρωτας!
      -Ο έρωτας κρατάει το πολύ ένα χρόνο. Ο ανακλητικός έρωτας, ο πρώτος για τον οποίο μιλήσαμε, που δεν είναι τόσο έντονος αρχικά, ωριμάζει σιγά σιγά. Αρχίζει ο ένας να ερωτεύεται τον άλλο με το χρόνο που του αφιερώνει και τον γνωρίζει. Αυτόν λέω εγώ πραγματικό έρωτα. Αντιλαμβάνομαι ότι ο άλλος είναι κάτι εξαιρετικό για μένα, γιατί με έπεισε και τον έπεισα γι αυτό.
      Τα στάδια της ψυχικής ανάπτυξης
      -Για να έχεις μια καλή σχέση πρέπει να περάσεις τις ανάγκες του πρώτου έτους, τη μεγάλη εξάρτηση. Δεν πήρα πολλά από τη μάνα μου στον πρώτο χρόνο; Τότε ψάχνω μια γυναίκα – μαμά. Δεν δίνω και τόση σημασία στο σεξουαλικό. Κι αυτή η σχέση δεν πάει καλά γιατί διαλέγεις παρόμοιο τύπο συντρόφου. Στην αρχή φαίνεται ότι ο ένας θα φροντίσει τον άλλο και μετά και οι δυο περιμένουν τον άλλο να τους φροντίσει.
      Στο δεύτερο έτος, το πρωκτικό στάδιο, το παιδί μαθαίνει με τη μάνα την αυτονομία, είναι η περίοδος της εναντίωσης. Αν δεν πάει καλά, αργότερα στη σχέση ο ένας θα προσπαθεί να επιβληθεί στον άλλο! Το τρίτο στάδιο είναι το φαλλικό, όπου το σεξ πηγαίνει στα γεννητικά όργανα. Αν πάει κάτι στραβά, διαλέγεις μια γυναίκα που σου αρέσει σεξουαλικά, αλλά αυτό εξαντλείται γρήγορα. Κι από εκεί και πέρα έχεις άλλες ανάγκες που δεν σου τις καλύπτει. Ο τέταρτος χρόνος που πάλι δεν πάει καλά είναι ο οιδιποδειακός, στάδιο που στην ανάπτυξη αντιστοιχεί γύρω στα 5 χρόνια του παιδιού. Εκεί υπάρχει πρόβλημα γιατί δεν θέλεις πολύ ερωτικά το σύντροφό σου. Αν καταφέρεις και πάρεις κάποιον που σου θυμίζει τη μαμά (ή τον μπαμπά), έχεις προβλήματα σεξουαλικά: στύσης, πρόωρης εκσπερμάτισης κ.λπ.
      Ζήτημα ισορροπίας
      -Μια καλή σχέση προϋποθέτει ότι έχουμε περάσει σχετικά ομαλά αυτά τα στάδια: θέλεις να έχεις ένα μίνιμουμ εξάρτησης, να έχεις αυτονομία, αλλά δεν σου αρέσει να πατάς τον άλλο στο λαιμό. Θέλεις να κάνεις σεξ και να σου αρέσει, δεν ικανοποιείσαι όμως μόνο με αυτό. Τότε η σχέση εξελίσσεται σε αγάπη, σε έρωτα και μπορεί να κρατήσει. Δεν περιμένεις τόσο πολλά από τον άλλο, ενώνεις δυο ζωές, οι οποίες όμως δεν γίνονται ποτέ μια!.
      Και τώρα τι κάνουμε;
      -Μπορεί να ακούγονται λίγο απαισιόδοξα όλα αυτά, αλλά είναι η πραγματικότητα. Το πρώτο πράγμα που λέω είναι να βρεις μια καλή μαμά, με την ψυχοθεραπεία, ατομικά ή σε ομάδες, που βοηθούν πάρα πολύ τους ανθρώπους. Λέω επίσης κι έχω παρεξηγηθεί γι αυτό να μπορούν οι γυναίκες να είναι κοντά στο παιδί τους τον πρώτο χρόνο της ζωής του.
      Προτείνω συχνά και κάτι που ακόμα μοιάζει ουτοπικό: να γίνονται μαθήματα ζωής από το δημοτικό στα σχολεία, υπό μορφή ομάδας με εκπαιδευμένους δασκάλους. Το άλλο βήμα είναι ο διάλογος, που είναι δύσκολο βέβαια. Πάντα είχαν οι άνθρωποι προβλήματα και πάντα έβρισκαν τρόπους να τα αντιμετωπίσουν. Πρέπει να είμαστε και λιγάκι αισιόδοξοι! ΄
      Άλλο έρωτας, άλλο αγάπη
      -Δυο άνθρωποι είναι καθρέφτης ο ένας για τον άλλο. Οι ερωτευμένοι κοιτάζονται και θαυμάζονται αυτό δεν είναι αγάπη! Είναι ένα πολύ ευχάριστο αίσθημα, που οδηγεί σχεδόν πάντα σε φασαρίες. Γιατί την επόμενη μέρα που θα τον/τη δείτε θα έχετε ήδη μια μικρή απογοήτευση. Στην πρώτη επαφή δεν ξέρουμε τίποτα για τον άλλο, όσο προχωρά η επαφή όμως αρχίζει η απο-εξιδανίκευση. Εκεί εμφανίζεται η εσωτερική παλινδρόμηση, που δηλώνει την τάση του ανθρώπου να υπαναχωρήσει φοβισμένος και να κλείσει τις πόρτες επικοινωνίας για τη νέα σχέση.

      Τεχνοχώρος: RemBrandName project, η γνησιότητα του καλλιτέχνη

      Έργο της Αγγελικής Παπαμιχαήλ








      RemBrandName project,
      η γνησιότητα του καλλιτέχνη”





      Ένα  επίτοιχο παιχνίδι τέχνης
      Εγκαίνια: Παρασκευή 9 Δεκεμβρίου, 20:00
      Διάρκεια: 9 έως 30 Δεκεμβρίου 2016


      Η αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος, από τις 9 μέχρι και τις 30 Δεκεμβρίου, διοργανώνει σε συνεργασία με τους φοιτητές του 3ου εργαστηρίου Ζωγραφικής ΤΕΕΤ Φλώρινας του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, ένα επίτοιχο παιχνίδι τέχνης για μικρούς και μεγάλους με τίτλο RemBrandName project, η γνησιότητα του καλλιτέχνη”.
      Για τέταρτη φορά κατά τη διάρκεια των τελευταίων πέντε ετών, το φιλότεχνο κοινό της Αθήνας και οι επισκέπτες της εορταστικής περιόδου, θα έχουν την ευκαιρία να δουν σε μία έκθεση 43 καλλιτέχνες και να αποκτήσουν το έργο τέχνης που επιθυμούν δίνοντας, γιατί όχι, ίσως και μόνο 5 ευρώ!
      Έργο του Γιώργου Πανταζή
      Νέοι εικαστικοί, κυρίως τελειόφοιτοι και απόφοιτοι των Σχολών Καλών Τεχνών της Ελλάδας, καλούνται να δημιουργήσουν έργα με σκοπό να κεντρίσουν το ενδιαφέρον του κοινού και να «ανεβάσουν» τη Φήμη τους ως καλλιτέχνες εξετάζοντας, μαζί με τους επισκέπτες, τη σχέση του καλλιτέχνη και του έργου τέχνης με την σύγχρονη κοινωνία.


      Οι όροι για αυτό το επίτοιχο art- παιχνίδι είναι οι εξής:
      Ο καθένας από εμάς μπορεί να «παίξει» δοκιμάζοντας την τύχη του και να κερδίσει ένα έργο πιθανά με ελάχιστα χρήματα.
      Κάθε ενδιαφερόμενος μπορεί να πλειοδοτήσει για κάθε ένα από τα έργα αγοράζοντας ΦΗΜΕΣ (λαχνούς), κόστους 5€ η μία.
      Φυσικά, υπάρχει και η δυνατότητα να αγοράσει κάποιος ένα έργο στην προκαθορισμένη τιμή του (η τιμή για όλα τα έργα είναι κοινή και ιδιαίτερα προσιτή).
      Σε περίπτωση που ένα έργο αποκτηθεί στην αρχική του τιμή και ενώ έχει ήδη πλειοδοτηθεί με κάποιες ΦΗΜΕΣ από άλλους ενδιαφερόμενους, εκείνοι θα πρέπει να μεταφέρουν τις πλειοδοτήσεις τους (ΦΗΜΕΣ) σε άλλα έργα.
      Η κλήρωση και η ανάδειξη των τυχερών θα γίνει την Παρασκευή 30 Δεκεμβρίου 2016.
      Έργο της Μαρίας Μπουνάκη
      Όπως αναφέρει η Μουσειολόγος, Λαμπρινή Μπύρου: «Φαίνεται πως πολλά από τα στοιχεία που καθορίζουν την αξία ενός καλλιτεχνικού έργου και, συνεπώς τη φήμη ενός καλλιτέχνη, είναι υποκειμενικά. Το έργο τέχνης αποτελεί έναν επικοινωνιακό διάλογο του καλλιτέχνη αφενός με τα προσωπικά βιώματα, τους φόβους, το φαντασιακό και τους συνειρμούς του, αφετέρου με το κοινό. Η αποδοχή και η απόδοση φήμης από το κοινό, άλλωστε, είναι μη προβλέψιμη, καθώς ο καθένας εισπράττει διαφορετικά μηνύματα από αυτά που ο δημιουργός προβλέπει να μεταβιβάσει», ενώ προσθέτει ότι «η σχέση μεταξύ της φήμης με τη χρηματική αξία του έργου τέχνης δεν φαίνεται να έχει σταθερή βάση. Το χρηματικό κόστος είναι αποτέλεσμα ενός συγκεκριμένου οικονομικού πλαισίου ανάμεσα στην προσφορά και στη ζήτηση, ενώ από την άλλη, η φήμη του καλλιτέχνη εξαρτάται από την κριτική, από το ενδιαφέρον του κοινού και από την αντίσταση του έργου στη φοβερή δοκιμασία στην οποία τον υποβάλλει ο χρόνος. Συνεπώς, στη διαπραγμάτευση της αξίας ενός καλλιτεχνικού έργου και της επερχόμενης φήμης του δημιουργού του σε σχέση με αυτό, ποιος είναι αυτός που διαμορφώνει τη φήμη ενός καλλιτέχνη: είναι ο ίδιος ο καλλιτέχνης, οι κριτικοί τέχνης ή ο κάθε ενδιαφερόμενος με τα προσωπικά του αισθητικά κριτήρια;».
      Συμμετέχουν οι καλλιτέχνες: Λίλα Αγραφιώτη, Ειρήνη Βαζούκου, Αλέξανδρος Βαρελίδης, Μιχάλης Βασιλειάδης, Μαρία Βολιώτη, Ελίνα Γεροντή, Γεωργία Δαμιανού, Μάρα Δημοπούλου, Φαίδρα Εγγλέζου, Ιωάννα Ζηκίδου, Ζωή Ζηπέλα, Άγγελος Θεμιστοκλέους, Ελωίζος Θεμιστοκλέους, Μαρί Θεοφίλου, Χαρίκλεια Καλατζίδου, Γεωργία Κόντου, Εμμανουήλ Κτενιαδάκης, Νεφέλη Κυριακού, Σύλβια Λαϊνά, Ανδριάνα Μαλτέζου, Αγάπη Μαντζιώρη, Ειρήνη Μνατσακανιάν, Όλγα Μοναχού, Όλγα Μπογδάνου, Κατερίνα Ξαρχοπούλου, Χρυσούλα Ξυνέλη, Μαρία Παναγιώτου, Γιώργος Πανταζής, Αγγελική Παπαμιχαήλ, Σοφία Παρασκευοπούλου, Χρυσάνθη Πετρά, Αγγελική Πηλίγκου, Ειρήνη Πουλιάση, Γιάννης Ρόμπολας, Άννα – Μαρία Σαμαρά, Αναστασία Τρυγούτη, Μαριτάσα Τσιμπλάκη, Αγγελίνα Τσουμάνη, Γαβριήλ Φτελκόπουλος, Χριστίνα Φυτιλή, Φωτεινή Χαμιδιελή, Βάσια Χαρίση και Μάγδα Χριστοπούλου.
      Τη βραδιά των εγκαινίων θα συνοδέψουν τα εξαιρετικά κρασιά χορηγίας του οινοποιείου Lykos Winery.
      Χορηγοί επικοινωνίας είναι οι culture now, art22, globalview και Φλώροι Εικαστικοί


      Εγκαίνια Έκθεσης: Παρασκευή 9 Δεκεμβρίου 2016, 20:00

      Διάρκεια Έκθεσης: 9 – 30 Δεκεμβρίου 2016

      Έργο της Σύλβιας Λαϊνά
      Ημέρες και ώρες λειτουργίας:
      Τρίτη 13 έως Παρασκευή 16 Δεκεμβρίου:                     11:30 – 14:30 και 17:30 – 20:30
      Σάββατο και Κυριακή 17 & 18 Δεκεμβρίου και
      Παραμονή Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς:             11:00 – 17:00
      Δευτέρα 19 έως Παρασκευή 23 Δεκεμβρίου και
      Τρίτη 27 έως Παρασκευή 30 Δεκεμβρίου:                     11:00 – 20:30

      Έργο της Μαρίας Παναγιώτου







      Αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος
      Λεμπέση 4 & Μακρυγιάννη, Αθήνα | metro Ακρόπολη
      Τηλέφωνο 211 182 38 18
      www.technohoros.org | info@technohoros.org


      Πανεθνική ανάγκη η προσευχή





      Πανεθνική ανάγκη η προσευχή

      Κων/νου Ηλ. Μήτσιου

      Αυτόν τον καιρό της παντοειδούς κρίσης αισθανόμαστε αγανάκτηση, λύπη και αγωνία για το μέλλον αυτού του τόπου, για το μέλλον της πατρίδας μας. Μπορούμε όμως, ως ευαίσθητοι χριστιανοί και υπεύθυνοι πολίτες, να αντιδράσουμε και να υποδείξουμε στην ιεραρχία της Εκκλησίας να καλέσει τους πιστούς σε πανελλήνια προσευχή και μετάνοια. Να ανακηρύξει το 2017 έτος προσευχής και μετάνοιας των Ελλήνων.
      Είναι πράγματι καταπληκτική η δύναμη της προσευχής. Διότι συνδέει τον άνθρωπο με την πηγή της δύναμης, τον παντοδύναμο Θεό. Είναι μια πάλη διαρκής του ανθρώπου να κρατήσει το Θεό κοντά του. Με την προσευχή παίρνουμε από το Θεό ό,τι ζητήσουμε, διώχνουμε τη λύπη και θεραπεύουμε τις ανάγκες μας. Η προσωπική μας ζωή, η εκκλησιαστική και εθνική μας ιστορία μαρτυρούν για του λόγου το αληθές.
      Οι Νινευίται ξέπλυναν με την προσευχή τις αμαρτίες τους. Μια πόλη που ήταν βουτηγμένη στην ακολασία, στην πονηρία και στην παράνομη ζωή, η προσευχή την επανόρθωσε αμέσως. Η πόλη έγινε αγνώριστη. Μήπως όμως και στην πατρίδα μας, σε χαλεπούς καιρούς και ιδίως στο Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν τα πλήθη των Ελλήνων γέμιζαν τους ναούς για να προσευχηθούν, δεν είδαμε ότι «και όπλων και ίππων και χρημάτων και στρατοπέδων πολλώ μείζονα δύναμιν έχουσιν αι προσευχαί των δικαίων»; Αλλά και σε προσωπικό επίπεδο, πόσες φορές δεν είδαμε τη θαυματουργό επέμβαση του Θεού μετά από μια θερμή προσευχή;

      Ιδού γιατί είναι πανεθνική ανάγκη να ανακηρύξει η ελληνική Εκκλησία το 2017 έτος προσευχής και μετάνοιας των πανελλήνων. Είναι καιρός και ώρα για προσευχή. Πρέπει καθημερινώς οι Έλληνες να προσεύχονται για τη σωτηρία τους. Είναι επιτακτική ανάγκη σήμερα με μια ουρανομήκη φωνή να ζητήσουμε συγχώρεση από το Θεό και να προσευχηθούμε για τη σωτηρία του Έθνους μας.
      Και θεωρούμε κατάλληλη τη στιγμή, τώρα στην αρχή του νέου χρόνου, να σαλπίσουμε ότι πρέπει να παύσουν οι Έλληνες να ελπίζουν στη βοήθεια των ισχυρών τους εταίρων περισσότερο από τη βοήθεια του Θεού. «Μη πεποίθατε επί άρχοντας, επί υιούς ανθρώπων, οις ουκ έστι σωτηρία».

      kostasmitsios@yahoo.gr

      Για ένα μοναχικό βράδυ Σαββάτου

      Για ένα μοναχικό βράδυ Σαββάτου

      Μαρία Σκαμπαρδώνη

      Για ένα μοναχικό βράδυ Σαββάτου
      Ήρθε πάλι το Σάββατο. Εκείνη η μικρή όαση για απόδραση και ξεγνοιασιά μέσα σε μία δύσκολη και αγχωτική εβδομάδα.

      ΜΑΡΙΑ ΣΚΑΜΠΑΡΔΩΝΗ


      Εκείνη η μέρα με τις 24 ώρες που όλοι θέλουν να τρέξουν μακριά από προβλήματα και να χαθούν σε βόλτες, σε γέλια, μέσα στη φασαρία του κόσμου..
      Είμαι στο σπίτι μου. Ανοίγω τα παράθυρα και βλέπω τον κόσμο να περπατά στο δρόμο, αυτοκίνητα να κορνάρουν.
      Αισθάνομαι έντονη την ανάγκη να τρέξω στο κρεβάτι μου, να κουκουλωθώ και να αρχίσω να κλαίω.
      Η ψυχούλα μου ήταν τόσο αδύναμη, δεν είχα διάθεση να βγω, προτίμησα να μείνω μόνη μου.
      Προτίμησα εκείνο το Σάββατο να εξερευνήσω περισσότερο εμένα, δεν πειράζει που για εκείνη τη μέρα δε χάθηκα μέσα σε φώτα της πόλης , μέσα σε καπνούς και συζητήσεις.
      Έβαλα απαλή μουσική να παίζει, άνοιξα ένα βιβλίο κι άρχισα να διαβάζω.
      Και δεν ξέρω, άρχισα να σκέφτομαι πόσο αληθινά ευτυχισμένοι να είναι άραγε όλοι αυτοί που βγαίνουν, έτσι όπως φορούν πολλές φορές το χαμόγελο της ευτυχίας...
      Αν είναι Σάββατο και δεν έχεις να πας πουθενά, μη στεναχωριέσαι.
      Να ήξερες πόσες φορές βρέθηκα μέσα σε φώτα, στη φασαρία του κόσμου, σε φασαρίες και άσκοπες συζητήσεις και μέσα μου ένοιωθα μία ανίκητη και αδιαπέραστη μοναξιά.
      Μη στεναχωριέσαι, μοναξιά δεν είναι να είσαι μόνος, είναι να βρίσκεσαι μέσα σε κόσμο και ανθρώπους και να νοιώθεις μόνος.
      Ξέρεις πόσες φορές φόρεσα ένα ψεύτικο χαμόγελο και χάθηκα σε εξόδους ενώ μέσα μου ήμουν έτοιμη να καταρρεύσω, πόσο θα ήθελα να μείνω μόνη μου;
      Λίγη μουσική, λίγο διάβασμα, λίγος ύπνος είναι καλύτερη συντροφιά από άσκοπα λόγια.
      Και η παρέα θα έρθει, και η μοναξιά, και όλα...τίποτα δεν έρχεται σε αυτή τη ζωή για να μείνει μουσαφίρης παντοτινός...
      Ένα μήνυμα, η σκέψη ενός ανθρώπου που με αγαπάει μου είναι αρκετά.. και ας μη βγω ένα, δύο, τρία Σάββατα..
      Σκεφτόμουν όλα αυτά εκείνο το Σάββατο που δεν είχα βγει.. και δε με πείραξε καθόλου τελικά... κοίταξα για λίγο τα μάτια μου στον καθρέφτη και είδα μέσα στα δάκρυα ένα αδιόρατο χαμόγελο...δεν είχα βγει εκείνο το Σάββατο, ήμουν μόνη στο σπίτι μου...ε και;
      Πραγματικά, χαμογελούσα από τότε με τους ανθρώπους που πίστευαν ότι είναι τόσο σημαντική η έξοδος το Σάββατο..

      Τα «Αφιερώματα» σας εύχονται...

      Τα «Αφιερώματα» σας εύχονται...
      Τα «Αφιερώματα» σας εύχονται με το εικαστικό και την γραφή της μεγάλης μας, μα σεμνής χαράκτριας και ζωγράφου ΡΕΝΑΣ ΑΝΟΥΣΗ-ΗΛΙΑ

      Τα περιοδικό μας «Αφιερώματα» κυκλοφορεί με τα «γιορτινά του» περιμένοντας την βράβευσή του!!!

      Πρόσφατα "Αφιερώματα.gr"

      Για τα "Αφιερώματα"...:

      «ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ»: περιοδικό ουσίας και με πολιτική ανάλυση της ελληνικής, κατά το δυνατόν, πραγματικότητας. Διαφέρει από όλα τα περιοδικά που κυκλοφορούν όχι μόνο γιατί είναι απόλυτα ανεξάρτητο από ιδεολογικές αγκυλώσεις, κομματικές δεσμεύσεις και οποιεσδήποτε σκοπιμότητες, αλλά και γιατί έχει όλως άλλη οπτική. Γι’ αυτό και είναι πάντα άρρηκτο συνδεδεμένο με τις τέχνες, το Στοχασμό, τις Παροιμίες, την χριστιανική Γραφή, την «θύραθεν παιδεία», δηλαδή την, εκ των πραγμάτων π α γ κ ό σ μ ι α, Ελληνική Γραμματεία...

      "Αφιερώματα" - Έντυπη έκδοση

      "Αφιερώματα" - Έντυπη έκδοση

      Arthina art culture


      designing event> τόπος τέχνης,τοπίο πολιτισμού

      Δημοφιλέστερα άρθρα

      Τα «αφιερώματα» σας προτείνουν...

      ... ένα εξαιρετικό site για τον πολιτισμό!!!

      Δείτε ΕΔΩ: www.os3.gr

       
      Support : Your Link | Your Link | Your Link
      Copyright © 2013. afieromata.gr - All Rights Reserved
      Template Created by Creating Website Published by Mas Template
      Proudly powered by Blogger
      -->