Τελευταία Νέα ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ - afieromata.gr

ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΙΜΗΣ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ Π.Ο, ARTHINA τη Δευτέρα 27 Μαρτίου 2017


Εκδήλωση τιμής και μνήμης
στον πρωτοπόρο της Ελληνικής Επανάστασης Ρήγα Βελεστινλή.
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Χόρχε Μπουκάϊ - πόσο μεγάλη επίδραση έχει στη ζωή μας η σχέση με τους γονείς μας


Χόρχε Μπουκάϊ - πόσο μεγάλη επίδραση έχει στη ζωή μας η σχέση με τους γονείς μας

    Χόρχε Μπουκάϊ - πόσο μεγάλη επίδραση έχει στη ζωή μας η σχέση με τους γονείς μας
    Για να μάθω να εκτιμώ τον εαυτό μου δε φτάνει μόνο να αισθανθώ πως κάποιος τρίτος με εκτιμά. Πρέπει, επιπλέον, αυτός ο τρίτος να αισθάνεται ότι αξίζει ο ίδιος, και να τον θεωρώ κι εγώ αξιόλογο. Τι να την κάνω την εκτίμηση κάποιου που δεν αξίζει ή δεν αισθάνεται ο ίδιος πως αξίζει;
    Όποτε μιλάω γι’ αυτό το θέμα, μου έρχεται στο μυαλό μια ιστορία που αποφεύγω συνήθως να τη λέω δημοσίως γιατί το περιεχόμενό της είναι πολύ σκληρό. Σήμερα όμως που συζητάμε την ξαναθυμήθηκα κι αποφάσισα να τη μοιραστώ μαζί σου, γιατί συμβολίζει κάτι που δεν μπορεί να συμβεί αν δεν πληρώσει κάποιος ένα πολύ ακριβό τίμημα, αλλά και γιατί δείχνει καλύτερα από οποιαδήποτε άλλη πόσο μεγάλη επίδραση έχει στη ζωή μας η σχέση με τους γονείς μας.»
    Πάει καιρός που ζούσε σ' ένα μικρό χωριό της Ανατολής ένας άντρας με τέσσερις γιους. Τη στιγμή που εκτυλίσσεται αυτή η ιστορία, ο μικρότερος ήταν γύρω στα τριάντα, ενώ τ' αδέλφια του 35, 37 και 40 χρόνων. Ο πατέρας είχε μόλις περάσει τα εξήντα, επειδή όμως την εποχή εκείνη το προσδόκιμο ζωής ήταν γύρω στα 40 χρόνια, στην ουσία ήταν ένας ηλικιωμένος με όλα τα προβλήματα της γεροντικής ηλικίας. Το μυαλό του, το σώμα, οι σφιγκτήρες, η ικανότητά του να τα καταφέρνει μόνος του... τίποτα δε λειτουργούσε καλά σ' αυτόν τον άνθρωπο.
    Μια μέρα ο μικρότερος γιος παντρεύεται και φεύγει από το σπίτι, οπότε δημιουργείται ένα μεγάλο πρόβλημα: ο πατέρας μένει μόνος. Η μητέρα έχει πεθάνει στην τελευταία γέννα και τα μεγαλύτερα αδέλφια είναι ήδη παντρεμένα. Κατά συνέπεια, τώρα δεν υπάρχει κανείς για ν' αναλάβει τον ηλικιωμένο άνθρωπο, και το χειρότερο είναι ότι, την εποχή που μιλάμε, δεν υπάρχουν οίκοι ευγηρίας ούτε λεφτά για να πληρώσουν κάποιον να τον φροντίζει.
    Τα παιδιά αρχίζουν να νιώθουν ότι, παρόλη την αγάπη που του έχουν, ο πατέρας τους αποτελεί πρόβλημα. Δεν μπορεί κανένα από τα παιδιά να τον πάρει στο σπίτι να ζήσει μαζί του και να τον φροντίζει. Άρα, βρίσκονται αντιμέτωποι μ' ένα πραγματικά σοβαρό πρόβλημα.
    Η ουσία της ιστορίας αρχίζει όταν τα παιδιά μαζεύονται για να συζητήσουν ποιο θα είναι το μέλλον του πατέρα τους. Κάποια στιγμή σκέφτονται ότι θα μπορούσαν να τον παίρνουν στο σπίτι τους με τη σειρά, αμέσως όμως καταλαβαίνουν ότι αυτή δεν είναι επαρκής λύση και, εκτός των άλλων, θα είχε σοβαρές συνέπειες στη ζωή όλων τους. Και τότε, χωρίς καλά καλά να το καταλάβουν, αρχίζουν να σκέφτονται ότι το καλύτερο που θα μπορούσε να συμβεί, θα ήταν ο πατέρας τους να πεθάνει.
    Παρά τον ψυχικό πόνο που τους δημιουργεί η συνειδητοποίηση αυτή, σημειώνουν αμέσως ότι δεν μπορούν να περιμένουν άπρακτοι να συμβεί το μοιραίο, καθώς ο πατέρας τους θα μπορούσε να ζήσει πολλά χρόνια ακόμη σ' αυτήν την κατάσταση. Σκέφτονται, επίσης, ότι κανένας τους δεν μπορεί ν' αντέξει αυτήν την καθυστέρηση. Και τότε, μυστηριωδώς, ένας τους έχει μια ιδέα: ίσως το μόνο που πρέπει να κάνουν είναι να περιμένουν να έρθει ο χειμώνας και ν' αποτελειώσει αυτός τον πατέρα τους. Να γίνει, δηλαδή, όπως το φαντάζονται: να μπουν στο δάσος μαζί του, αυτός να χαθεί, και το κρύο με τους λύκους να αναλάβουν τα υπόλοιπα...
    parents2
    Τους θλίβει αυτή η προοπτική, ωστόσο αναγνωρίζουν ότι κάτι πρέπει να κάνουν για το μέλλον και τη ζωή τους. Αποφασίζουν λοιπόν να φροντίζουν τον πατέρα τους εναλλάξ, αλλά μόνο μέχρι να έρθει ο χειμώνας.
    Μετά την πρώτη έντονη χιονόπτωση, τα τέσσερα αδέλφια συγκεντρώνονται ξανά στο σπίτι και λένε στον πατέρα τους:
    «Έλα, πατέρα, πάμε να ντυθείς γιατί θα βγούμε.»
    «Θα βγούμε; Με τέτοιο χιόνι;» ρωτάει εκείνος απορημένος.
    Οι γιοί του, όμως, απαντάνε:
    «Ναι, ναι, έλα, πάμε.»
    Ο καημένος ο πατέρας ξέρει ότι το μυαλό του δε δουλεύει καλά τελευταία, κι έτσι αναγκάζεται να υπακούσει σ' αυτό που του λένε τα παιδιά του.
    Τον ντύνουν, του φοράνε —τι ειρωνεία!— ένα ζεστό παλτό, και παίρνουν κι οι πέντε τον δρόμο για το δάσος.
    Μόλις φτάνουν εκεί, αρχίζουν να ψάχνουν ένα μέρος για να τον αφήσουν και να εξαφανιστούν γρήγορα. Προχωρούν στο δάσος, όλο και πιο βαθιά, ώσπου κάποια στιγμή φτάνουν σ' ένα ξέφωτο. Αναπάντεχα, ακούνε τον πατέρα τους να λέει:
    «Εδώ είναι.»
    «Τι; Ποιο;» ρωτάνε έκπληκτοι οι γιοι του.
    «Εδώ είναι» λέει ξανά.
    Ο πατέρας ασφαλώς δεν είχε αρκετή πνευματική διαύγεια για να καταλαβαίνει τι συνέβαινε, κι εκείνοι είχαν προσέξει πολύ να μην τους ξεφύγει τίποτα... Σε τι αναφερόταν λοιπόν ο γέρος;
    «Εδώ, εδώ. Αυτό εδώ είναι το μέρος...» επιμένει εκείνος, ιδρωμένος και με τα μάτια του να έχουν πεταχτεί έξω από τις κόγχες τους.
    Τότε κι οι γιοι του τον ρωτάνε:
    «Ποιο μέρος, πατέρα; Για τι πράγμα μιλάς;»
    Κι ο γέρος τους απαντά:
    «Εδώ είναι το μέρος όπου, πριν από είκοσι πέντε χρόνια, εγκατέλειψα τον πατέρα μου».
    «Τρέχουν τα μάτια μου... Πολύ σκληρό. Τώρα καταλαβαίνω γιατί δεν τη διηγείσαι δημοσίως αυτήν την ιστορία.»
    «Καλώς ή κακώς, αυτήν την επίδραση έχει η διαπαιδαγώγηση: αποκτούμε την τάση να συμπεριφερόμαστε στους γονείς μας όπως εκείνοι μας έμαθαν με τη συμπεριφορά τους απέναντι στους δικούς τους γονείς, και με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, τα παιδιά μας θα κάνουν σ’ εμάς τα ίδια που είδαν να κάνουμε κι εμείς στους γονείς μας.
    «Μεταδίδοντας στα παιδιά μας τη συναισθηματική ικανότητα της αγάπης, της φροντίδας και της στήριξης των δικών μας γονιών, τους έχουμε διδάξει αυτήν την ίδια ικανότητα· τους την έχουμε μάθει. Ωστόσο, αν πηγαίνω σπίτι και λέω: “Πότε θα ’ρθει η ώρα να πεθάνει ο γέρος μου”, κάποια μέρα θα περάσει κι απ’ το μυαλό του δικού μου γιου η ιδέα να μ’ εγκαταλείψει στο δάσος. Κι αυτό επαναλαμβάνεται με κάθε μήνυμα που στέλνουμε. Αν ζω λέγοντας μέσα μου πως δουλεύω σε μια δουλειά που δεν μου αρέσει, πως η ζωή είναι απαίσια, πως δεν αξίζω τίποτα, πως έχω βαρεθεί να είμαι όπως είμαι... αν ζω χωρίς αυτοσεβασμό και ντρέπομαι για τα λίγα που έχω πετύχει, εγκλωβισμένος στη ζωή που κάνω με χαμηλή αυτοεκτίμηση... πώς θα καταφέρω ο γιος μου (που είναι ο γιος κάποιου που δεν αξίζει) να νιώθει πως αξίζει; Μόνο αυτός που αισθάνεται πως αξίζει, μπορεί να δώσει στους απογόνους του να καταλάβουν τι σημαίνει να νιώθεις πως αξίζεις.
    Κάτι ανάλογο συμβαίνει αν πρέπει ν’ αναζητήσω την εκτίμηση έξωθεν, στην περίπτωση που δεν είχα την τύχη να γεννηθώ σ’ ένα περιβάλλον όπου ο πατέρας και η μητέρα μου ένιωθαν να αξίζουν, εξυψώνοντάς με κι εμένα. Σ’ αυτήν την περίπτωση θα πρέπει να βρω ανθρώπους ικανούς να δίνουν και να παίρνουν αγάπη, ανθρώπους που είναι περήφανοι γι’ αυτό που είναι κι έχουν το θάρρος να πρωταγωνιστήσουν στη ζωή τους.

    Από το βιβλίο του Jorge Bucay «Από την Αυτοεκτίμηση στον Εγωϊσμό»

    Έκθεση φωτογραφίας: ΦΩΤΟ - Τεχνήματα 2017 του Ομίλου για την UNESCO Τεχνών, Λόγου & Επιστημών Ελλάδος


     Έκθεση φωτογραφίας «ΦΩΤΟ - Τεχνήματα 2017»
    του Ομίλου για την UNESCO Τεχνών, Λόγου & Επιστημών Ελλάδος
    27 Μαρτίου – 1 Απριλίου 2017, Athens Heart Mall

    Ο Όμιλος για την UNESCO Τεχνών, Λόγου και Επιστημών Ελλάδος, στα πλαίσια των εικαστικών του δράσεων, διοργανώνει την 1η ομαδική έκθεση φωτογραφίας «ΦΩΤΟ - Τεχνήματα 2017», από 27 Μαρτίου ως 1 Απριλίου 2017, στο επίπεδο 2 του Athens Heart Mall, Πειραιώς 180, Αθήνα (κόμβος  Χαμοστέρνας). Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν τη Δευτέρα 27 Μαρτίου και ώρα 7 μ.μ.

    Έξι νέοι φωτογράφοι ενώνουν τις καλλιτεχνικές τους «ανησυχίες», σε μια συναρπαστική διαδρομή τέχνης και πολιτισμού και μας καλούν να ανακαλύψουμε μέσα από τα έργα τους τη «μαγική αποτύπωση της στιγμής», την τέχνη της φωτογραφίας.

    Συμμετέχουν (αλφαβητικά) οι:
    ΙΩΑΝΝΙΔΟΥ  ΜΑΡΙΑ
    ΜΟΥΔΕΛΗ  ΧΡΙΣΤΙΝΑ
    ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ  ΧΡΙΣΤΙΝΑ
    ΣΠΕΤΣΙΕΡΗΣ  ΤΑΣΟΣ
    ΣΟΦΙΑΝΟΣ  ΣΠΥΡΟΣ
    ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΥ  ΣΟΦΙΑ

    Facebook event: https://www.facebook.com/events/1699034476779207/?active_tab=discussion

    Χορηγοί επικοινωνίας: AtticaNews.gr, Afieromata.gr, CityiNews, Mcnews.gr, Nea-avlaia.gr, Ωδή στην τέχνη.



    INFO:
    Διάρκεια έκθεσης:  27/3 – 1/4/2017
    Ώρες λειτουργίας: 11:00-13:00  και 18:00-21:00 καθημερινά
                                      Σάββατο: 11:00-18:00
    Χώρος: Επίπεδο 2, Athens Heart Mall
    Διεύθυνση: Πειραιώς 180, Τ.Κ 177 78, Αθήνα (κόμβος  Χαμοστέρνας).
    ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ



    Πληροφορίες:
    Γραμματεία Ομίλου για την UNESCO Τεχνών, Λόγου και Επιστημών Ελλάδος
    Τηλέφωνο:210 9514523

    Email: info@clubunesco.gr και unescohellas.tlee@gmail.com

    ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: αν μ' άφηνες τη λέξη να σου μάθω... του Δημήτρη Μπουραντά


    αν μ' άφηνες τη λέξη να σου μάθω...

    Μετά τα όσα μας έχει δώσει και το βραβευμένο μυθιστόρημα «Όλα σου τα’ μαθα, μα ξέχασα μια λέξη» ο συγγραφέας, καθηγητής,  Δημήτρης Μπουραντάς μας δίνει ένα νέο, περισσότερο συναρπαστικό σε μυθοπλασία και πιο πλούσιο σε χρήσιμα διδάγματα για τούτους τους δύσκολους καιρούς.

    Σεβαστέ μας δάσκαλε, σε ευχαριστούμε για ότι πρόσφερες σε μας, στην πατρίδα μας και την κοινωνία γενικότερα. Είμαστε βέβαιοι ότι θα συνεχίσετε στην ίδια χρήσιμη πορεία της ζωής σας.
       Γι' αυτό επιτρέψτε μου να σας απευθύνω τρεις στοίχους του κορυφαίου μας ποιητή Κωστή Παλαμά:
                  "Σμίλεψε πάλι δάσκαλε ψυχές!
                   Κι ότι σ΄απόμεινε ακόμη στη ζωή σου.
                   Μην τ' αρνηθείς! θυσίασέ το ως τη στερνή πνοή σου!"
                                                                                           
                                                                                 ευχαριστώ. (Δημήτρης Ζάχος)


    ΑΞΙΑ ΚΑΙ ΜΕ ΑΞΙΕΣ... Η Νέα Διευθύντριας θεάτρου Ιωάννα Μαστοράκη του ‘Ομίλου για την Unesco Πειραιώς και Νήσων

    Ι. ΜΑΡΩΝΙΤΗΣ=ΙΩΑΝΝΑ ΜΑΣΤΟΡΑΚΗ- κ. ΤΣΟΥΚΑΛΗΣ

    ΑΞΙΑ ΚΑΙ ΜΕ ΑΞΙΕΣ...


    Η Νέα Διευθύντριας θεάτρου Ιωάννα Μαστοράκη του ‘Ομίλου για την Unesco Πειραιώς και Νήσων μας μιλάει για την Νέα της θέση.


     ‘Ομιλος για την UNESCO Πειραιώς & Νήσων αποσκοπεί :

    α) Να καλλιεργήσει τη Διεθνή Κατανόηση, σύμφωνα με τις Αρχές και τα Ιδανικά της UNESCO και να στρέψει το ενδιαφέρον της Κοινής γνώμης στους Σκοπούς του Οργανισμού αυτού που είναι Εκπαιδευτικοί, Πολιτισμικοί,   Τουριστικοί και Αναπτυξιακοί.
    β) Να Προαγάγει την Συγκρότηση ομάδων Μελετών και Διεθνών σχάσεων, δηλαδή να Οργανώνει Ημερίδες, Σεμινάρια, Συνέδρια, Ομιλίες, κ.α. που έχουν άμεση σχέση με τους αναφερθέντες σκοπούς του Οργανισμού της  UNESCO και η Δημιουργία ενός Πολιτισμού Ειρήνης.
    γ) Να Διοργανώνει Κοινοτικά ( ΕΕ ), Εθνικά ή Περιφερειακά Προγράμματα Περιφερειακής ή Εθνικής εμβέλειας άτυπης συνεχιζόμενης Επαγγελματικής κατάρτισης, Εκπαίδευσης και Αποκατάστασης ανεργίας πολιτών, Παλιννοστούντων, Ανέργων, Αποδήμων καθώς και προγραμμάτων που έχουν σαν αντικείμενο τη Διατήρηση, Διάσωση και Διάδοση της Ελληνικής Παραδοσιακής πολιτιστικής κληρονομιάς και των παραδοσιακών   Ελληνικών Τεχνών  (Όπως Χορός, Αγγειοπλαστική, Χαρακτική, Ξυλογλυπτική, μέχρι και εκμάθηση κατασκευής παραδοσιακού σκάφους (καΐκι) με ξύλο, Μελισσοκομία. Κτηνοτροφία, Πτηνοτροφία όπως και την Εκπαίδευση Στελεχών διάσωσης και Υποβρύχιας δραστηριότητας (Ιχθυοκαλλιέργεια και άλλες θαλάσσιες καλλιέργειες).
    δ) Να Συμβάλλει στην Επιστημονική, Περιβαλλοντική /Οικολογική και πολιτισμική κατάρτιση των μελών του, βοηθώντας τα κυρίως στη προσαρμογή τους στις αδιάκοπες και κάθε είδους εξελίξεις και μεταβολές, που παρουσιάζονται συνεχώς σ’ όλους τους τομείς της κοινωνικής ζωής και κυρίως να επιτελεί έργο το οποίο θα έχει ως στόχο και σκοπό τη δημιουργία ενός Πολιτισμού της ΕΙΡΗΝΗΣ, βασικού αγαθού του ανθρώπου.
    ε) Να επιδιώκει την κατοχύρωση της Ελεύθερης ανταλλαγής Επιστημονικών και Πολιτισμικών πληροφοριών, ως και την Ελεύθερη διακίνηση μορφωτικών και πολιτιστικών ιδεών και πρωτοβουλιών, τη διαφύλαξη, διάσωση, διάδοση και προστασία του Λαϊκού πολιτισμού και την ανάπτυξη της Ειρήνης, της Φιλίας και της αμοιβαίας συνεργασίας και κατανόησης ανάμεσα στους ανθρώπους που υπηρετούν ερασιτεχνικά και επιστημονικά τη Λαϊκή παράδοση κάθε χώρας.
    Η  ψύχη του Ομίλου είναι ο  Πρόεδρος  κ. Ιωάννης Μαρωνίτης. Ο Όμιλος για την Unesco Πειραιώς και Νήσων είναι ένας όμιλος με όραμα δεν είναι απρόσωπος έχει μια καρδιά γεμάτη αγάπη που χτυπάει δυνατά και μια αγκαλιά για όλους τους ανθρώπους.  Προσφέρει πολλά και το κάνει με μόνο αντάλλαγμα να υπάρχει χαμόγελο στα χείλη όλων των ανθρώπων.
     ‘Είναι μεγάλη τιμή για μένα που είμαι στον Όμιλο και θα προσπαθήσω με όλες τις δυνάμεις μου να φανώ αντάξια του. Μερικές από της Δράσεις του Ομίλου για την Unesco Πειραιώς και Νήσων είναι:

    Έχει δημιουργήσει μόνιμες ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΔΟΜΕΣ ΑΜΕΣΗΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ στους Δήμους Κερατσινίου – Δραπετσώνας & Περάματος , στον Δήμο Πειραιά, στον Δήμο Νίκαιας και στον Δήμο Κορινθίων.
     Αγωνίζεται για την επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα  οπού Ο Όμιλος για την UNESCO Πειραιώς και Νήσων και ο Πρόεδρος του και μέλος του Εκτελεστικού συμβουλίου της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Ομίλων, Συλλόγων και Κέντρων UNESCO (WFUCA) κ. Ιωάννης Μαρωνίτης, με στόχο την ευρύτερη ενημέρωση και ευαισθητοποίηση της παγκόσμιας κοινότητας για τη σημασία και το δίκαιο της επιστροφής των γλυπτών του Παρθενώνα διοργάνωσε Διεθνές Συνέδριο με θέμα: «ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ – Μοναδικό Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς – Η Επιστροφή των Μαρμάρων»
    ‘Είναι δίπλα στον πολιτισμό στις τέχνες και στου δημιουργούς  έχοντας υπό την αιγίδα του, εκθέσεις ζωγραφικής, βιβλία θεατρικές παραστάσεις κ.α.
    Μεγάλη επιτυχία είχε και η μεγάλη εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε με αφορμή την παγκόσμια ημέρα της γυναίκας που για 3η συνεχή χρονιά διοργανώνει ο Όμιλος UNESCO Πειραιώς και Νήσων και  βράβευσε σημαντικές κυρίες από διάφορους χώρους (τηλεόρασης, αθλητικό, επιχειρηματικό, πολιτισμού, γραμμάτων, τεχνών κα) όπου η καθεμία έχει ξεχωρίσει. Συγκεκριμένα:

    Μιμή Ντενίση: Θεατρική συγγραφέας και θεατρική επιχειρηματίας
    Σταματίνα Τσιμτσιλή: Παρουσιάστρια
    Χαρούλα Απαλαγάκη: Γενική Γραμματέας Ένωσης Τραπεζών Ελλάδος
    Η  Εθνική ομάδα Μπάσκετ Γυναικών
    Ζέτα Θεοδωρακοπούλου: Αθλητικογράφος
    Μαρίνα Λαμπράκη Πλάκα: Συγγραφέας, ιστορικός τέχνης και αρχαιολόγος
    Αργυρώ Μπαρμπαρίγου: Πρέσβειρα της Γαστρονομικής Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου
    Μαριάννα Μόσχου: Πρόεδρος ΕΛΕΠΑΠ Μαριάννα Μόσχου
    Ισμήνη Κριάρη: Πρύτανις του Παντείου Πανεπιστημίου
    Ζαχαρούλα Τσιριγώτη: Αντιστράτηγος της ΕΛ.ΑΣ κα Ζαχαρούλα Τσιριγώτη
    Φωτεινή Δάρρα: Ερμηνεύτρια
    Αν μπορούσα να φανταστώ ένα ονειρικό κόσμο γεμάτο αγάπη, κατανόηση, ανθρωπιά και ειρήνη θα ήταν ο κόσμος που έχει σαν όραμα  Όμιλος για την Unesco Πειραιώς και Νήσων και ο Πρόεδρός της ο κ. Ιωάννης Μαρωνίτης.
     
    ΣΤ.ΤΣΙΜΤΣΕΛΗ-ΙΩΑΝΝΑ ΜΑΣΤΟΡΑΚΗ








    Τα αφιερώματα και η Ελληνική Λέσχη Βιβλίου συνεορτάζουν την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης


    ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΟΙΗΣΗΣ

    Τα αφιερώματα και η Ελληνική Λέσχη Βιβλίου συνεορτάζουν την Παγκόσμια Ημέρα ΠοίησηςΗ Εταιρεία Συγγραφέων θέσπισε την Ημέρα Ποίησης το 1998, επιλέγοντας για τον εορτασμό της την 21η Μαρτίου, πρώτη μέρα μετά την εαρινή ισημερία - αρχή της άνοιξης. Το 2001 η UNESCO, ύστερα από εισήγηση του τότε προέδρου της Εταιρείας Συγγραφέων πρέσβη Βασίλη Βασιλικού, υιοθέτησε την «Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης», αναθέτοντας στη χώρα μας να οργανώσει τον πρώτο διεθνή εορτασμό.


    ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ ΟΣΜΗ

    Αισιόδοξη υμνολογία ενός προσευχομένου
    Σκουπίδια φύτρωσαν στη μάντρα
    κι ο δρόμος γέμισε κοπριά
    Της γειτονιάς μας η υφάντρα
    μαντάρει τρύπια ριζικά.
    Στο σπίτι η βρύση στάζει αίμα
    απ' της αρρώστιας τη θηλή
    Σφαγμένα δώδεκα κουτάβια
    σαπίζουν έξω στην αυλή.
    Εμείς χωμένοι στη σαπίλα
    διψάμε λίγη μουσική.
    Του πόνου όμως η δαμάλα
    σερβίρει ξύδι και χολή.
    Τριγύρω μας νεκρά λιβάδια
    και σκοτωμένοι αετοί.
    Γυναίκες ξέφρενα κοπάδια
    μαλώνουν για τα τιμαλφή.
    Όμως ακόμη όλοι ζούμε...
    Έστω σε κόλαση φριχτή.
    Θεέ μου σε ευχαριστούμε
    που τρέφεις πάντα την αυγή!
    Εδώ που φέγγουν τα μυρμήγκια
    γεννιέται μια καινούργια γη.
    Αιθέρια έλαια και πάχνη
    γίνονται πάνες στην πληγή.
    Ατρόμητα μωρά φιλιούνται
    στης μήτρας τη βαθιά σπηλιά.
    Θεέ μου σε ευχαριστούμε
    στο δρόμο κάτω απ' τη Μηλιά.
    Εγένετο ημέρα αίφνης
    το σύμπαν τρέχει στην πηγή.
    Το φως στα τέλματα ανθίζει
    και τ' όνειρο κυριαρχεί.
    Αντίστροφη φορά στη θλίψη
    γεμίζει ο ποταμός φτερά
    γεμίζει ο ουρανός με λέπια
    κι ο θάνατος είναι χαρά!


     Κώστας Ευαγγελάτος
    Ζωγράφος, Λογοτέχνης, Θεωρητικός της Τέχνης
    Από την ενότητα "Η ροπή της μνήμης", της συλλογής Αλέα Προσομοίων, εκδ. Απόπειρα, Αθήνα.

    Φίλοι μας αναγνώστες να θυμάστε: Η ομορφιά δεν έχει ταίρι.

    Εμείς εδώ στ' "αφιερώματα" ξέρουμε καλά πως της ομορφιάς το άρωμα το τραγούδησαν και το ύμνησαν ποιητές, το συζήτησαν και το ανάλυσαν φιλόσοφοι το διαιώνισαν  ζωγράφοι.

    Την ομορφιά, -και κάθε ομορφιά- την τελευταία αυτή μούσα των Θεών, τη μάνα της αρμονίας, τη μαγεία αυτή των αισθήσεων που αθέλητα ανοίγει την πόρτα του πνεύματος, για να παρουσιάσει και να φέρει μπροστά ότι καλύτερο έχει να δείξει ο κόσμος αυτός, η ζωή αυτή!!!
    Τραντάζει το πνεύμα , μαγεύει την όραση, δίνει φτερά στην ψυχή, τροφοδοτεί τον έρωτα και οδηγεί σε σύννεφα πάνω απ' τις ανθρώπινες διαστάσεις, στα σύννεφα των Θεών!!!
    Φίλοι μας αναγνώστες να θυμάστε: Η ομορφιά δεν έχει ταίρι. Και ιδού μαζί και με τις δικές μας ευχές για μια πραγματική και δίχως προβλήματα Άνοιξη που σήμερα υποδεχόμαστε  -ημερα ποίησης- ένα ακόμη ποίημα  του  Θανάση Κρουστάλη για να σας ταξιδέψει... (Δημήτρης Ζάχος)

    Αλλαγή νοοτροπίας.....


     Αλλαγή νοοτροπίας.....
    Άρθρο του Γιώργου Κράλογλου

    Κείμενο για σκέψεις και προβληματισμό??
    Καμιά αλλαγή Κυβέρνησης δεν μας σώνει !  Μόνο η αλλαγή νοοτροπίας...


    Όταν ο κυρ-Θανάσης ο γαλατάς, της οδού Πατησίων, εμπιστεύονταν τα σχέδια των παιδιών του, Κυριάκου και Γιάννη Φιλίππου, να φτιάξουν βιομηχανικό συγκρότημα για γάλα και γιαούρτια, ούτε που πέρναγε από το μυαλό του ότι κάποια στιγμή η έδρα του ομίλου της οικογένειας
    Φιλίππου θα μεταφερόταν (αναγκαστικά) στο Λουξεμβούργο...


    Όταν ο Μποδοσάκης έστηνε βιομηχανίες υλικών αμύνης, ακόμη και με πολιτική παράκληση και υπόδειξη, να βοηθήσει την Ελλάδα στους πολέμους της. Όταν ο Νιάρχος έχτιζε το μεγαλύτερο ναυπηγείο των Μεσογείων και οι Γάλλοι μετέφεραν την παραγωγή αλουμινίου τους, της
    Ευρώπης, στην Ελλάδα, δεν είχε κανείς τους ιδέα για τον «σοσιαλισμό του χαβαλέ», που θα ακολουθούσε.


    Όταν ο καθηγητής Στρατής Ανδρεάδης έχτιζε τον όμιλο της Εμπορικής, τα πράσινα λεωφορεία του Πειραιά, τα Λιπάσματα της Καρβάλης και σχεδίαζε Διυλιστήρια στην Πάχη Μεγάρων και τον σημερινό Προαστειακό, σε συνδυασμό με Μετρό, δεν μπορούσε να φανταστεί, ότι θα
    τον διέλυαν (κυριολεκτικά) οι κομματικές εκτιμήσεις για το πολιτικό κόστος και κάποια συγκεκριμένα πολιτικά παρασκήνια.


    Όταν ο πατέρας των Αγγελόπουλων έφερνε στην Αθήνα, από τον Βλαχόραπτη Αρκαδίας, τα τέσσερα παιδιά του τον Δημητρό, τον Παναγιώτη, τον Άγγελο και τον Γιάννη, για να φτιάξει μαγαζί με πρόκες στην οδό Αθηνάς με τους δυο πρώτους και να κάνει καθηγητή τον τρίτο
    και δικηγόρο τον τέταρτο, επίσης δεν μπορούσε να φανταστεί το μίσος, που θα προκαλούσε η ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗ και ότι θα οδηγούσε στην δολοφονία του Δημητρού, επειδή έτσι έκρινε η 17 Νοέμβρη, που ήταν τότε μέρος της κοινωνίας μας...

    Όταν ο Γεώργιος Δράκος της ΙΖΟΛΑ (που ξεκίνησε από γκαζιεράδικο της Πειραιώς) απαντούσε στον Κωνσταντίνο Καραμανλή, που τον «μάλωνε», γιατί δεν του άρεσαν οι Έλληνες βιομήχανοι: «Κύριε πρόεδρε δεν είμαστε πολλοί, είμαστε περίπου 200. Βάλτε μας σε μια βάρκα
    και πνίξτε μας. Αλλά για όνομα του Θεού, κρατήστε την βιομηχανία του τόπου, γιατί δουλεύουν εκατοντάδες χιλιάδες». Επίσης, δεν φανταζόταν ότι θα έφτανε η ώρα να κρατήσουμε μόνο τους κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες και να πετάξουμε στην θάλασσα την ελληνική
    βιομηχανία...


    Όταν η Shell το 1930 έστηνε τις πρώτες τρόμπες βενζίνας για τα αυτοκίνητα στην Αθήνα και την ακολουθούσαν η BP, η ΜOBIL, η TOTAL, η ΕSSO και οι υπόλοιπες πολυεθνικές, θα γέλαγαν μόνο με την ιδέα ότι κάποτε θα έφευγαν κυνηγημένες από την Ελλάδα, για το χατίρι
    των λαθρεμπόρων και των κομματικών συμφερόντων, ακόμη και των (λεγομένων) "φιλελεύθερων" κυβερνήσεων.


    Έτσι ένοιωσαν, όπως εκ των υστέρων ομολόγησαν, και η Pirelli, και η Nissan και η Good Year, και η Petrogaz και μια σειρά ενεργειακές και χημικές πολυεθνικές, μετά τον κάθε μορφής διωγμό τους...

    Οι μόνοι που δεν ένοιωσαν και δεν νοιώθουν έκπληξη αλλά αντίθετα σχολιάζουν δυσμενώς όσους «ανοίγουν πανιά» και χάνονται από την Ελλάδα είναι οι Έλληνες πολιτικοί, όλων των παρατάξεων.

    Και μαζί με αυτούς, όλοι οι επαγγελματίες «αριστεροί επαναστάτες», που πρέπει να δείχνουν ότι παθαίνουν αλλεργία σε οτιδήποτε λέγεται ιδιωτικός τομέας και ιδιωτική πρωτοβουλία.

    Είναι οι ίδιοι «λόγιοι αριστεροί», που κατεβάζουν από το ράφι τις κονσέρβες - συνθήματα «...για την ελληνική ολιγαρχία, που φτιάχτηκε με τα λεφτά του σχεδίου Μάρσαλ και έβγαλε τα λεφτά της στην Ελβετία, πίνοντας το αίμα του ελληνικού λαού...».
    Είναι αυτοί, που προσκυνούν και λιποθυμάνε από ενθουσιασμό, όταν ιδρύονται τα κρατικά τεμπελχανεία, με την μορφή Οργανισμών και ΔΕΚΟ, όπου εκεί μπορούν να δουλέψουν χωρίς αφεντικό και να κλέβουν ανενόχλητοι. Γιατί οι έξω κλέφτες του δημόσιου χρήματος έχουν
    μόνιμη «ομερτά» με τους εντός του δημοσίου κλέφτες...

    Έχετε σκεφτεί τι «Δεκεμβριανά» θα ζούσαμε αν, ας πούμε, κάποιος Πρωθυπουργός έπαιρνε μαζί του τον κ. Φιλίππου, τον κ. Μυτηλιναίο, τον κ. Στασινόπουλο, τον κ. Κανελλόπουλο, τον κ. Παπαλεξόπουλο και άλλους βιομήχανους και (όπως έκανε η κ. Μέρκελ), τους πήγαινε
    στην Γερμανία και στην Γαλλία, για δουλειές ;

    Θα έπεφτε η Ακρόπολη και θα καιγότανε η Βουλή !

    Ευτυχώς, που ουδέποτε Έλληνας πρωθυπουργός σκέφτηκε....να κάνει τέτοιο «ατόπημα».

    Ευτυχώς, που όλοι τους παραμένουν πιστοί στη γραμμή «Εμείς είμαστε με το κράτος και με τους κρατικούς υπαλλήλους».

    Τώρα, αν αυτά τα κάνει η Μέρκελ στους δικούς της επιχειρηματίες, είναι γιατί θέλουν να ξεπουλήσουν την Ελλάδα... Αν τα κάνει ο κ. Ερντογάν, με τους Τούρκους επιχειρηματίες, είναι γιατί οι Τούρκοι είναι απολίτιστοι... Αν τα κάνουν οι Αμερικανοί, είναι γιατί
    έτσι συνηθίζουν οι κεφαλαιοκράτες φονιάδες των λαών...

    Εμείς όμως στο ύψος μας !...

    Να κλείσουμε και αυτά τα λίγα εργοστάσια, που μας έμειναν. Και τι θα γίνουν οι εργαζόμενοι ; Είναι δουλειά της ελληνικής Σοβιετίας, να τους απασχολήσει. Ποιος επιχειρηματίας λοιπόν μπορεί να αντέξει, πριν από όλα, αυτό το κλίμα.

    Ποιος μπορεί, να αντέξει αυτήν την κατακραυγή σε ό,τι λέγεται ιδιωτική επιχείρηση. Ας αλλάξει λοιπόν, πριν απ όλα, το κλίμα.

    Και αν αλλάξει (πράγμα απίθανο), τότε ας ψάξουμε για αντικίνητρα, φορολογικές αδικίες, υψηλό κόστος παραγωγής και υποβαθμισμένη ανταγωνιστικότητα.
    Πρώτα απ΄ όλα όμως ας ξεκαθαρίσουμε, αν θέλουμε ιδιώτες επενδυτές στην χώρα.
    Υ . Γ .
    Θα προσθέσω και κάτι, που είναι ελάχιστα γνωστό :
    Όταν κατά τη διάρκεια του Ισπανικού εμφύλιου πολέμου, οι εμπόλεμοι ζήτησαν να αγοράσουν Ελληνικά πολεμοφόδια, σε πανάκριβες τιμές, ο Μποδοσάκης αρνήθηκε την πώληση, γιατί προέβλεπε, ότι σύντομα θα τα χρειαστεί ο Ελληνικός στρατός στον επερχόμενο πόλεμο....

    Αν στη θέση του ήταν κάποιος δημόσιος υπάλληλος, μάλλον θα σκεφτόταν τη μίζα του....

    "Ερώμαι την τέχνην"

    "Ερώμαι την τέχνην"
    το εικαστικό είναι έργο βραβευμένο του ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ ΠΑΠΑΔΑΝΤΩΝΑΚΗ

    Τα περιοδικό μας «Αφιερώματα» κυκλοφορεί με τα «γιορτινά του» περιμένοντας την βράβευσή του!!!

    Πρόσφατα "Αφιερώματα.gr"

    Για τα "Αφιερώματα"...:

    «ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ»: περιοδικό ουσίας και με πολιτική ανάλυση της ελληνικής, κατά το δυνατόν, πραγματικότητας. Διαφέρει από όλα τα περιοδικά που κυκλοφορούν όχι μόνο γιατί είναι απόλυτα ανεξάρτητο από ιδεολογικές αγκυλώσεις, κομματικές δεσμεύσεις και οποιεσδήποτε σκοπιμότητες, αλλά και γιατί έχει όλως άλλη οπτική. Γι’ αυτό και είναι πάντα άρρηκτο συνδεδεμένο με τις τέχνες, το Στοχασμό, τις Παροιμίες, την χριστιανική Γραφή, την «θύραθεν παιδεία», δηλαδή την, εκ των πραγμάτων π α γ κ ό σ μ ι α, Ελληνική Γραμματεία...

    "Αφιερώματα" - Έντυπη έκδοση

    "Αφιερώματα" - Έντυπη έκδοση

    Arthina art culture


    designing event> τόπος τέχνης,τοπίο πολιτισμού

    Δημοφιλέστερα άρθρα

    Τα «αφιερώματα» σας προτείνουν...

    ... ένα εξαιρετικό site για τον πολιτισμό!!!

    Δείτε ΕΔΩ: www.os3.gr

     
    Support : Your Link | Your Link | Your Link
    Copyright © 2013. afieromata.gr - All Rights Reserved
    Template Created by Creating Website Published by Mas Template
    Proudly powered by Blogger
    -->