Τελευταία Νέα ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ - afieromata.gr

Ποιοι «εμπλουτίζουν» τον πληθυσμό των αγριόχοιρων




Ποιοι «εμπλουτίζουν» τον πληθυσμό των αγριόχοιρων;
Κυνήγι: «ενός κακού, μύρια έπονται…»

Διαβάζουμε: «Σε στοχευμένες ενέργειες προχωρά για πρώτη φορά το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με αφορμή τα πολλά προβλήματα που έχουν προκύψει στην αγροτική οικονομία και σε αστικές-περιαστικές περιοχές από τον μεγάλο αριθμό, σε συγκεκριμένα σημεία της χώρας, ημίαιμων χοίρων και αγριόχοιρων.»

Δείτε τώρα ποιοι ευθύνονται για την εξάπλωση των αγριόχοιρων και ποιοι πρέπει να πληρώνουν τους αγρότες για τις καταστροφές στα κτήματά τους και στα αγροτικά προϊόντα. Δείτε ποιοι απελευθερώνουν άγρια ζώα στη φύση, παρά τους κανόνες για τη σωστή διαχείριση της άγριας πανίδας.

Διαβάζουμε: «Η διοίκηση του Κ.Σ. Κατερίνης σας ενημερώνει πως την Τετάρτη 31/7/2013 πραγματοποίησε απελευθέρωση 13 αγριόχοιρων για εμπλουτισμό στις περιοχές των Δ. Δ. Ν. Πόρων, Λεπτοκαρυάς, Σκοτίνας, Μοσχοποτάμου και Σφενδάμης…»
Επίσης 3/4/2015: «Ολοκληρώθηκαν οι πολυήμερες προσπάθειες για την απελευθέρωση των αγριόχοιρων από το εκτροφείο του Συλλόγου μας στο Καλλίθηρο Καρδίτσας.»
Και: «Με πρωτοβουλία του το Δ.Σ. του Κυνηγετικού Συλλόγου  Μεγαλόπολης, το 1989 αγόρασε και απελευθέρωσε στο Λεκανοπέδιο Μεγαλόπολης επτά αγριόχοιρους… Επί πλέον το 1996 απελευθερώσαμε και άλλους αγριόχοιρους για την αλλαγή του αίματος και για να αποφύγουμε περιστατικά αιμομιξίας.» http://kynoclub.gr/2018/01/17/οι-αυτοσχεδιασμοί-στην-αντιμετώπιση/ Το ίδιο έγινε και στη Λέσβο, συγκεκριμένα στο όρος Όλυμπος του νησιού πριν λίγα χρόνια, και γέμισε το νησί με υβρίδια αγριόχοιρων. Σκεφθείτε πόσες άλλες ανάλογες απελευθερώσεις έχουν γίνει σε όλη την Ελλάδα.

Απελευθερώνουν τα αγρογούρουνα για να τα κυνηγήσουν γιατί ''φτιάχνονται'', όταν τα σκοτώνουν∙ και αυτό στην κοινωνία μας θεωρείται χόμπι και φυσιολογική συμπεριφορά... και τώρα με τη βούλα και του Υπουργείου Περιβάλλοντος.

Για τους οικολογούντες έχουν ακουστεί τα μύρια όσα συκοφαντικά παραμύθια: ότι απελευθερώνουμε φίδια, λύκους, αρκούδες και εσχάτως ψύλλους και ψείρες. Για τους κυνηγούς δεν μιλάει κανείς. Αυτοί ό, τι κάνουν είναι καλώς καμωμένο, γιατί αυτοί "έχουν ψήφους"∙ και η απόφαση του αναπληρωτή υπουργού Περιβάλλοντος τους βάζει και επίσημα "διαχειριστές", να πληρωθούν από πάνω για να "μειωθεί" ο πληθυσμός των αγριόχοιρων... Κάτι σαν τον «χωρικό του Χότζα» δηλαδή...

Δυστυχώς «ενός κακού μύρια έπονται.». Μετά την βαρβαρότητα, τη βία στη φύση και την εξαφάνιση της άγριας πανίδας, έπονται οι φθορές στις ιδιοκτησίες, στα αγροτικά προϊόντα και στις πινακίδες, έπονται τα ατυχήματα και τα δυστυχήματα στο οδικό δίκτυο, αλλά και τα δυστυχήματα μεταξύ των ίδιων των κυνηγών.   
Λαμία, Αύγουστος 2018

Στέφανος Σταμέλλος

ΤΟ ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ ΜΑΣ:Μόδα και οικονομησιά



Έτυχε πριν λίγο καιρό να βρεθώ σε μια κολεξιόν. Εκεί που γίνεται επίδειξη ρούχων. Εκεί που συνήθως γδύνονται καλλίγραμμα Μοντέλα για να δείξουν πως πρέπει να ντύνονται οι …θνητές. Περίμενα να δω κι εγώ τι θα φορεθεί το Φθινόπωρο που ακολουθεί. Όμως τα ρούχα που είδα δεν ήταν ούτε για το Φθινόπωρο, ούτε για τον Χειμώνα, ούτε για την Άνοιξη. Επίδειξη για του χρόνου το καλοκαίρι μας πρόσφεραν. Δεν μπορώ να πω ωραία ήταν αλλά γιατί τόση βιασύνη βρε κορίτσια? Ας δούμε όμως ποια γνώμη έχει για την μόδα ο συνεργάτης μας Κώστας Μπιλίρης.  

Μόδα και οικονομησιά 

του Κώστα Μπιλίρη
 
ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΙΛΙΡΗΣ
Όταν διατάζεις τους ανθρώπους «βγάλτε αυτά που φοράτε και ντυθέιτε με ό,τι σας προτείνω εγώ», παύεις να είσαι  ένας απλός ράφτης ή μια απλή μοδίστρα. Λέγεσαι μοντελίστ.
Όταν καταφέρεις να πείθεις τους άλλους να ντύνονται αυτά που τους προτείνεις, φαντάζεις σπουδαίος. Και αποδεικνύεσαι ένας πανέξυπνος έμπορος.
Όταν βεβαίως αποκτήσεις τη φήμη ενός μεγάλου μαιτρ της μόδας, δεν ξέρεις που να βάλεις τα λεφτά. Καθόσον οι μεγάλοι μόδιστροι της οικουμένης, κερδίζουν πάνω από πενήντα εκατομμύρια δολλάρια το χρόνο. Δηλαδή, αν τα μεταφράσουμε σε μισθούς ελληνικής πραγματικότητας, αμοίβεις όλους τους εργαζόμενους για είκοσι χρόνια.
Και φυσικά όλα αυτά τα χρήματα, κερδίζονται από το λεγόμενο αγοραστικό κοινό, που σε παγκόσμια κλίμακα, έχει στον τομέα της μόδας ένα κοινό γνώρισμα. Το κοινό τρεχαλητό για να προμηθευτούν και να φορέσουν όλοι, τα μοντελάκια που εμπνεύστηκαν οι μεγάλοι μαιτρ.
Γεγονός που αποδεικνύει, πως ή πολύ χρήμα υπάρχει στον κόσμο, ή πολύ τρέλα.
Μόδα λοιπόν το θέμα που μας ήρθε στο μυαλό αυτή τη φορά και ας ρίξουμε τις μπηχτές μας.
Κοινώς απόψεις μας. Αν Δε συμφωνείτε, μη θυμώσετε. Θα τις αντικρούσουν αργότερα και κάποιοι άλλοι που τυχόν διαφωνούν.
Μόδα λοιπόν! Και καλούνται κάθε τόσο οι κοινωνιολόγοι να ερμηνεύσουν το φαινόμενο.
Και ζητείται η γνώμη των ψυχολόγων να ερευνηθεί το σύμπτωμα. Και μιλάνε οι ειδικοί για τάση φυγής από την καθημερινότητα που μας δέρνει.Για αίσθημα αλλαγής που μας χαρακτηρίζει.
Για προσπάθεια επίδειξης και επιβολής που μας βασανίζει. Και όλα αυτά λέει, τα εκφράζει η μόδα. Δηλαδή η πειθαρχία στη μόδα.
Μόδα λοιπόν που σημαίνει εκφρασμένη αισθητική αντίληψη. Επιταγή εγκεφάλων με αλάθητη έμπνευση και προνομιούχα σκέψη! Φυσικά ουδόλως τους νιάζει, αν δεν τους καταλαβαίνει κανένας. Αρκεί να πειθαρχούν οι περισσότεροι και να αγοράζουν.
Μόδα λοιπόν! Που σημαίνει υψηλή ραπτική. Αλήθεια, γιατί μιλάμε συνεχώς για υψηλή ραπτική, αφου δεν υπήρξε ποτέ χαμηλή;
Μόδα κύριοι και κυρίες! Που σημαίνει εμπιστοσύνη στο γούστο του ενός. Αυτός ο ένας φέρει μέσα του τη θεία χάρη να μας κάνει τρισχαριτωμένους. Αν γινόμαστε και λίγο σκιάχτρα, είναι επειδή η μόδα αντιγράφει πότε-πότε και τα φαντάσματα.
Μόδα κυρίες μου! Αχ ναι! Μόδα που σημαίνει εφαρμοσμένη γραμμή ομορφιάς και απαστράπτουσας κοκεταρίας. Και σπεύδουν όλες να ευθυγραμμισθούν. Και τρέχουν να συχρονισθούν. Και περιφέρονται στις βιτρίνες να πληροφορηθούν. Και ντυνόμαστε έτσι που να φανεί πως δεν υστερούμε. Και ανοίγουμε περιοδικά να ενημερωθούμε. Δεν είναι λίγες οι φορές, που μασκαρευόμαστε για να μην εξαιρεθούμε.
Έρχονται και κάποιοι άλλοι να προσθέσουν ακόμη σοβαρότερους λόγους και ερμηνείες. Πως τάχα η μόδα εκφράζει την ευγενική άμιλλα που ξεχωρίζει τον άνθρωπο.
Καθώς και την προσπάθεια κοινωνικής συμβίωσης που τον διακρίνει. Και λέγονται, λέγονται, λέγονται και άκρη δεν βρίσκουμε. Ενώ βρίσκουμε να γίνονται αποδεκτές και οι ακραίες περιπτώσεις των υποδείξεων.
Και βλέπουμε τη μόδα να αντιγράφει τις γκέισες του 15ου αιώνα. Τη βλέπουμε να εμπνέεται από τα χαρέμια των σουλτάνων. Να ξεπατικώνει τα ρούχα των κοζάκων. Να ξεπατώνει από το βάρος τους όσες πειθάρχησαν και θέλησαν να φορέσουν τα μοντελάκια.
Βλέπουμε τη μόδα να παίρνει γραμμή από τις κορυφογραμμές της Ασίας. Να τραβάει γραμμή για τους νομάδες της τρίτης π.Χ χιλιετίας. Να ζητάει νέα πρότυπα στους αγριοβοσκούς των Ιμαλαϊων.
Την κοιτάμε να περνάει μέσα από το σεντούκι της γιαγιάς, να βγαίνει από το ντουλάπι του παππού, να περπατάει με στολή πεζικάριου! Να φοράει ναυτικά και να λανσάρει κάτι μεταξύ Ζορό και βρυκόλακα.
Μόδα, όπως μας προστάζει ο μεσιέ Μπακελόν από το Παρίσι. Το σώμα λέει να φαίνεται όλο και περισσότερο. Οπότε απαιτούνται ρούχα με ένα σκίσιμο μπροστά και δύο σκισίματα από πίσω.
Τον βουτάς αυτόν το μεσιέ να του κάνεις καμιά δεκαριά σκισίματα από κοστούμι μέχρι εσώρουχο, αμολώντας μερικά σκυλιά πίσω του….
Η Γραφή λέει πως πλασθήκαμε κατ΄εικόνα και ομοίωση ενός δημιουργού Θεού. Οι επιστήμονες ισχυρίζονται πως αποτελούμε την κορωνίδα της εξέλιξης όλων των γήινων οργανισμών. Όπως και νάχει γιατί αφήνουμε ορισμένους να ταλαιπωρούν και να παραμορφώνουν το ανθρώπινο σώμα;   


ΚΟΥΝΟΥΠΑΚΙΑ :ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΑΚΗ ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΜΟΥ


ΚΟΥΝΟΥΠΙΑ: Ας θυμηθούμε, να γελάσουμε και να προβληματιστούμε…

«ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΑΚΗ ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΙΣ 

ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΜΟΥ» (καλή συνέχεια φίλοι μου-Δ.Ζ.)

Είμαι στο γραφείο και έχω αρχίσει εδώ και λίγες μέρες να ξεκαθαρίζω τα χαρτιά μου, διαδικασία που κάνω  πάντα πριν φύγω για διακοπές.                                                                
Παραπέρα ο Δημητράκης ο βοηθός μου έξυνε με μανία πότε το πόδι του πότε το μπράτσο του πότε τα αυτιά του.                                                                                                                                     
«Πολύ κουνούπι έχει φέτος αρχηγέ και εμένα με τρελαίνουν. Είναι το μοναδικό μειονέκτημα του καλοκαιριού».                                                                                                                          
 «Λένε ότι φέτος έγιναν λιγότεροι ψεκασμοί και έχει αυξηθεί ο πληθυσμός τους», 
μουρμούρισα ξεκαθαρίζοντας μια ντουζίνα  με χειρόγραφα.                                                                     
  «Το έχω ακούσει. Το είπε και ο Πατούλης και κατηγόρησε την Δούρου γι’ αυτό αλλά εσύ σηκώνεις όλη αυτήν τη σκόνη εδώ μέσα και επιδεινώνεται η κατάσταση. Έχω γεμίσει καντήλες».                                                                                                                                                            
«Εγώ σου φταίω τώρα Δημητράκη? Ολόκληρος μαντράχαλος και σε πειράζουν τα κουνούπια και η σκόνη? Πολύ μυγιάγγιχτοι είστε νεαρέ μου».                                                                 

 «Εγώ φταίω που έχω ευαισθησία?»                                                                                                                 

«Εμ αφού από το πρωί μέχρι το βράδυ είσαστε χωμένοι στα αφρόλουτρα και στα  χημικά ο οργανισμός σας δεν έχει πλέον καμιά δική του αντίσταση. Ένα κουνουπάκι μπορεί να σας στείλει στο νοσοκομείο»!                                                                                                                                    
  «Και τι να κάνουμε δηλαδή? Να μένουμε άπλυτοι καμιά βδομάδα για να μην τολμούν να μας πλησιάσουν ούτε κουνούπια από τη βρώμα? Μήπως ν’ αλλάζουμε σώβρακο  κάθε Σάββατο όπως έκανε ο παππούς μου?»                                                                                                      

«Βλακείες και υπερβολές. Απλώς διαπιστώνω ότι έχετε γίνει πολύ ευαίσθητοι.
 Αν ζούσατε πριν σαράντα χρόνια δεν θα αντέχατε».                                                                                                            

 «Γιατί είχε πολύ κουνούπι τότε?»                                                                                                                  

 «Αν είχε λέει?.... Τότε δεν υπήρχαν ούτε σπρέι, ούτε επιθέματα, ούτε φάρμακα, ούτε ψεκασμοί. Αποχετευτικά συστήματα ελάχιστα, παντού λιμνάζοντα νερά και έλη, πολλά ζώα στα χωράφια… εκεί να δεις σύννεφα κουνουπιών».                                                                                     

 «Και πως αντέχατε?»                                                                                                                                            
 «Δεν μας ένοιαζε καθόλου. Κοιμόταν ο κόσμος στις αυλές όταν είχε πολύ ζέστη και τον ρήμαζαν τα κουνούπια αλλά σκασίλα του».                                                                                                   
 «Εγώ δεν θα άντεχα…»                                                                                                                                         «Θα άντεχες Δημητράκη. Όπως μάθει ο άνθρωπος…»                                                                                   
 «Εγώ νομίζω ότι και δίχως air-condition δεν θα μπορούσα»».                                                                         

 «Και χωρίς air-condition και χωρίς τηλεόραση και χωρίς τουαλέταστο σπίτι και χωρίς ντουσάκι κάθε μέρα, ωραιότατα θα ζούσες Δημητράκη μας. Κι ας σφυρίζανε τα κουνούπια στ’ αυτιά σου. Δεν θα τα άκουγες καθόλου».                                                                                                

 «Δυσκολεύουμε να φανταστώ τέτοια ζωή   αρχηγέ»…                                                                                    

 «Και αν ζούσε πριν από τρείς αιώνες που κάθε πρωί αδειάζανε τα δοχεία νυκτός στο σοκάκι έξω από το σπίτι τι θα έκανες? Δεν υπάρχει πιο προσαρμοστικό ζώο από τον άνθρωπο νεαρέ… Απλώς το εύχεσαι να μη χρειαστείς να προσαρμοστείς σ’ αυτά που δεν διανοείσαι».                                                                                                                                                         
 «Λες να χρειαστεί αρχηγέ?»                                                                                                                                  

«Μπα τη γλυτώσαμε. Πέσαμε απότομα μερικά σκαλιά αλλά την μεγάλη ζημιά δεν την πάθαμε»                                                                                                                                    
 «Οπότε να είμαι ευχαριστημένος με τα κουνούπια που με περιτριγυρίζουν….»                                            
 «Κατά μια έννοια ναι νεαρέ. Να μη σκέφτεσαι το ένα που σ’ ενοχλεί, αλλά το λεφούσι  που περιμένει να του ανοίξεις την πόρτα…»

ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΥΘΑΙΡΕΤΟΙ


ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΥΘΑΙΡΕΤΟΙ
Μια κατάθεση ψυχής του φίλου Στάθη Κεφαλούρου
Εξομολογούμαι πως μέχρι σήμερα δεν είχα καταλάβει τον πίνακα της Γκουέρνικα. Αντιλαμβανόμουν τον κυβισμό, γνώριζα την ιστορία πίσω από τον πίνακα αλλά δεν την είχα νιώσει. Αποδείχθηκε πως για να την καταλάβεις δεν αρκούσε βλέμμα φιλότεχνου μα ήθελε μάτι τρομαγμένο απ’ την καταστροφή.
Το ιατροδικαστικό ανακοινωθέν έλεγε πως κάπου εκεί στο οικόπεδο του μαρτυρίου οι άνθρωποι σφιχταγκαλιάστηκαν τόσο πολύ «ίνα ώσιν εν», όπως γράφει και ο αυτόπτης μάρτυρας της Σταύρωσης Ευαγγελιστής Ιωάννης. Κι έτσι το βιολογικό τους υλικό έγινε κι αυτό εν. Και με δυσκολία ταυτοποιήθηκαν από τις αρχές. Διότι στο καμμένο χέρι του ενός οι ιατροδικαστές διάβαζαν το χέρι του άλλου. Ο διπλανός τους έγινε κυριολεκτικά σαρξ εκ της σαρκός τους. Κι έτσι η καταμέτρηση των νεκρών γινόταν κατά ζευγάρια. Λένε μάλιστα πως οι πατεράδες είχαν απλώσει τα χέρια τους σαν φτερούγες για να καλύψουν ολόκληρη την οικογένεια. Το μόνο που λείπει από την θυσία αυτή είναι να εμφανιστεί ξαφνικά και ο νέος Ιωσήφ εξ Αριμαθαίας για να αγοράσει το οικόπεδο αυτό του μαρτυρίου και να στηθεί ένα μεγάλο μνημείο αγάπης , που σαν άλλη σινδόνη θα σκεπάσει και θα αγιάσει την φρίκη.
Υπήρξε βέβαια μετά και ο άλλος ο δόλιος ο πατέρας, που αργά την νύχτα έβλεπε τα παιδιά του στα παιδιά των άλλων και τα πέρασε για ζωντανά κι έπειτα εμείς με την σειρά μας από τον καναπέ βλέπαμε σ’ εκείνον τον πατέρα εμάς τους ίδιους να ψάχνουμε τα δικά μας παιδιά κι ήταν εκεί που βρεθήκαμε όλοι μαζί και νοερά αγκαλιαστήκαμε.
Είναι τόσα πολλά τα τραγικά στοιχεία αυτής της τραγωδίας σε σύγκριση με άλλες του πρόσφατου παρελθόντος που αποκλείεται αυτή τη φορά να μην γραφτεί στο τέλος και το περίφημο κεφάλαιο της κάθαρσης. Να ’στε αισιόδοξοι όταν οι ποιητές είναι αισιόδοξοι και αντιστρόφως.
Ή μήπως δεν είναι τραγικό να βλέπεις την μία ευπαθή και ευάλωτη ομάδα πληθυσμού, τους παππούδες και τις γιαγιάδες δηλαδή, να τρέχουν για να σώσουν στην αγκαλιά τους την άλλη εξίσου ευπαθή και ευάλωτη πληθυσμιακή ομάδα που είναι τα παιδιά ενώ οι γονείς να έχουν μείνει αναγκαστικά πίσω στην δουλειά μέχρι αργά.
Η εντολή για εκκένωση δεν δόθηκε και εξ αυτού κάποιοι θα μπούνε φυλακή. Απομένει όμως αρκετός χρόνος για την εκκένωση της Αθήνας. Η Αθήνα δεν προσφέρει πια αυτό που βαθιά θέλετε. Η ώρα των καταφυγίων εξάλλου έχει φτάσει προ πολλού. Φτιάξτε το τώρα με άνεση το δικό σας καταφύγιο, όμορφο και εξοχικό.
Κι αυτές τις προκαταλήψεις σας, αφήστε τες κι αυτές να καούν, αφού σας αδικούν. Τυφλώνουν την ανθρωπιά σας. Αν είναι δυνατόν να μαίνονται οι φονικές φωτιές κι εσείς να μιλάτε με βάση τις πολιτικές σας εμμονές. Κρίμα. Φίλοι μου είστε και ξέρω καλά πως δεν βγάζετε χρήματα απ’ την κομματική μηχανή, γιατί τέτοια υποταγή ;
Οι δε ποινικές ευθύνες της καταστροφής απροκάλυπτες και μάλιστα σε ζωντανή μετάδοση. Εύγλωττο το ποινικό ακροατήριο σχηματίζεται ήδη στον νου. Γνωστά τα ονόματα των κατηγορούμενων, εξετάζονται από τώρα οι αυτόπτες μάρτυρες, ραπίζουν οι αγορεύσεις των συναδέλφων δικηγόρων και όλοι μαζί αναμένουμε με αισιοδοξία τις δίκαιες καταδίκες. Αυτές οι ευθύνες όμως, ποινικές ή πολιτικές, αργά ή γρήγορα θα πάρουν τον δρόμο τους και θα αποδοθούν και θα εξαντληθούν. Αυτός που δεν θα εξαντληθεί είναι ο πόνος της απώλειας. Είναι αμέτρητες οι ώρες του πόνου. Κάτι που μάλλον αγνόησε εκείνος ο αναμφίβολα δυσεβής κυβερνητικός εκπρόσωπος πού δήλωσε πως πρέπει να τελειώνουμε σε λίγο την συνέντευξη τύπου, γιατί είμαστε ήδη δυο ώρες εδώ. Δυο ώρες. Ακούσατε ; Δύο μόνο ώρες από τις εκατοντάδες χιλιάδες ώρες που χάθηκαν ή βυθίστηκαν στο πένθος. Και δεν βρέθηκε ένας σοβαρός δημοσιογράφος από κάτω να τον αρπάξει απ’ τον γιακά...
Ομολογώ, τέλος, πως σ’ ολόκληρη την ζωή μου δεν έχω ασχοληθεί ούτε μια στιγμή με την αστρονομία. Πίστευα αλαζονικά πως οι ποιητές ως συνάδελφοι Θεού τα γνωρίζουν όλα καλύτερα. Κατόπιν υποδείξεως έστρεψα εκείνες τις ημέρες το βλέμμα μου στον ουρανό και είδα το κόκκινο απόκοσμο λόγω της έκλειψης φεγγάρι και ήταν τότε που θυμήθηκα τον φίλο μου ποιητή Σαράτση να επαναλαμβάνει , όπως συνήθως κάνει, από την γνωστή κυριακή προσευχή «ως εν ουρανώ και επί της γης», όπως στον ουρανό έτσι και στην γη φίλε…
Η τραγωδία ανήκει στους Έλληνες. Δεν πρόκειται να μας την πάρει κανένα μνημόνιο. Ίσως μάλιστα να ’ναι και η τελευταία μας ταυτότητα στον κόσμο αυτό, αφού απωλέσαμε όλες τις άλλες. Αλλά επαναλαμβάνω, να μην ανησυχούμε και τόσο πολύ όσοι μένουμε ζωντανοί, διότι κάθε τραγωδία στο τέλος διδάσκει ακόμα και τους εμβρόντητους τηλεθεατές ή τους διαδικτυακούς σχολιαστές.

ΤΟ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΟ ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ ΜΑΣ: Καιρικές συνθήκες 2. Ζέστη



ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ
Καιρός φέρνει τα λάχανα, καιρός τα παραπούλια!
Καιρός φέρνει τις βροχές, τις πλημμύρες, τις φωτιές,τις πυρκαγιές.
ΟΧΙ, τις πυρκαγιές και τις πλημμύρες τις φέρνει η κακοήθεια και η ανευθυνότητα των ανθρώπων και ιδίως των διοικούντων . Εμείς θα περιοριστούμε να δούμε το θέμα εντελώς γλωσσωλογικά από την γραφίδα του συνεργάτη μας Κώστα Μπιλίρη. 


Καιρικές συνθήκες 2. Ζέστη
ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΙΛΙΡΗΣ
                

Πως πάμε από κλιματισμούς και κλιματιστικές ανέσεις;
Ρωτάω, γιατί θ΄ασχοληθούμε διερευνητικά με θερμά αισθήματα και θερμά λόγια.
Δυνατό στοιχείο η ζέστη! Έχει προστατέψει τη ζωή και την υγεία μας πολλές φορές.
Έχει επηρεάσει ασφαλώς και τη γλώσσα που μιλάμε. Με άλλα λόγια την έχει εμπλουτίσει. Θα το αποδείξω αμέσως υπενθυμίζοντας πολλά παραδείγματα.
Η ωραία διάθεση, όπως και η ωραία ατμόσφαιρα θεωρείται ζεστασιά. Ακούς και λένε για κάποιον: Αυτός ο άνθρωπος έχει μια ζεστασιά! Είναι δηλαδή φιλικός, καλοσυνάτος, με κατανόηση.
Τι λέμε για να διατυπώσουμε την έλλειψη ενδιαφέροντος; Ούτε κρύο ούτε ζέστη. Το λέμε και για να χαρακτηρίσουμε μια ουδέτερη κατάσταση. Γνωστή και καθημερινή αυτή η έκφραση: «εμένα ούτε κρύο μου κάνει, ούτε ζέστη».
Πρόκειται για μια άλλη διατύπωση της αδιαφορίας. Και προχωρούμε. Τι συμβαίνει με ένα χαρακτήρα εκδηλωτικό, που δείχνει για τους άλλους ωραία διάθεση;  - Είναι ζεστός άνθρωπος.
Πώς αναφερόμαστε για τις διάφορες εναλλαγές; Μία ζέστη, μία κρύο. (Ένα στοιχείο που πολλοί το έχουν στη συμπεριφορά τους). Τις απότομες εναλλαγές και μεταπτώσεις τις αποκαλούμε «σκωτσέζικο ντους». Δηλαδή μια ζεστό και μία κρύο.
Πώς χαρακτηρίζουμε το ενδιαφέρον που δεν μας ικανοποιεί; - Χλιαρό.
Η λέξη προέρχεται από το αρχαίο ρήμα χλιαίνω. Δηλαδή ζεσταίνω, θερμαίνω κάτι. Όμως χλιαρό μπορεί να είναι και ένα χειροκρότημα. Ή να είναι θερμό. Θέμα ανταπόκρισης.
Πώς αποκαλούμε το φιλί των ερωτευμένων; Θερμό. Φυσικά το θερμό δεν είναι μόνο φιλί. Ενδέχεται να είναι και θερμό επεισόδιο.
Πώς εκδηλώνουμε τις μεταξύ μας καλές διαθέσεις; -Ανταλλάσουμε  θερμή χειραψία. (Μη νομισθεί πως όποιος προσφέρει θερμή χειραψία έχει πυρετό).
Τι κάνουν οι σχέσεις μας σε περίπτωση αποκατάστασης; Αναθερμαίνονται
Τι κάνουν οι ποδοσφαιριστές πριν τον αγώνα; Προθερμαίνονται.
Πώς λέγονται τα έντονα και πιεστικά παρακάλια; Θερμές ικεσίες.
Όσο για την ελπίδα, «σπίθα κρυμμένη στη χόβολη» την ονόμασε ένας ποιητής.
Τι ετοιμάζουμε σε κάποιον  επισκέπτη για να τον τιμήσουμε; -Θερμή υποδοχή.
Τι λέμε για κάτι δυσάρεστο και επικίνδυνο; Ζεματάει. Γνωστή και μια παράλληλη  έκφραση αγανάκτησης. –Από όπου κι αν  το πιάσεις αυτό το θέμα, καίγεσαι.
Πώς αποκαλούμε μια άστοχη επανάληψη; - Φαϊ ξαναζεσταμένο. 
Τι λες για κάποια που  εκδηλώνει ενδιαφέρον και δείχνει καλή συμπεριφορά;  Είναι θερμή μαζί μου.
Προκύπτει ίσως η ανάγκη μιάς διευκρίνισης. Σε χρήση καθημερινή, όπως ξέρουμε τα επίθετα θερμός και ζεστός, που έχουν την ίδια σημασία. Όταν όμως έχουμε πυρετό, δεν είμαστε θερμοί. Είμαστε ζεστοί. Και κοίτα πλάκα! Παρότι είμαστε ζεστοί, δε βάζουμε ζεστόμετρο. Βάζουμε θερμόμετρο.
Χαίρε γλώσσα ελληνική με τις ποικιλίες σου! Όμως ως εδώ. Και θέλω να πιστεύω πως αυτή η γλωσσική μου αναφορά θα τύχει θερμής υποδοχής.
Παρέλειψα φυσικά να σχολιάσω το "φλέγον ζήτημα". Αλλά εδώ που φθάσαμε και που μας έφθασαν, και τι δεν είναι φλέγον;
Στην εποχή μας μέσα σε όλη την οικονομική ανωμαλία, κυκλοφόρησε κα ο χαρακτηρισμός "ζεστό χρήμα".

Από τον Παγασητικό έως τον Αμβρακικό, ένα οδοιπορικό στα πρώτα σύνορα της Ελλάδας



 «Από τον Παγασητικό έως τον Αμβρακικό, ένα οδοιπορικό στα πρώτα σύνορα της Ελλάδας»
Κυκλοφόρησε το βιβλίο του Στέφανου Σταμέλλου
"Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι στο χειμώνα της συνείδησης που ζούμε, στις ουμανιστικές γνώσεις και στην ελεύθερη από κάθε ωφελισμό επιστημονική έρευνα, σε όλα εκείνα τα λούσα που θεωρούνται άχρηστα χρεώνουμε το καθήκον  να τροφοδοτούν την ελπίδα, να μετασχηματίζουν την αχρηστία τους σ' ένα χρησιμότατο εργαλείο αντίστασης κατά της βαρβαρότητας του παρόντος σε μια τεράστια σιταποθήκη όπου θα διασωθεί η μνήμη και εκείνα τα γεγονότα που που αδίκως περιορίζονται για τη λήθη. ΕΥΓΕ Στέφανε Σταμέλλο, σ' ευχαριστούμε πολύ για το υπέροχο βιβλίο σου". (Δημήτρης Ζάχος-Δημοσιογράφος)


Με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου μου: «Από τον Παγασητικό έως τον Αμβρακικό, ένα οδοιπορικό στα πρώτα σύνορα της Ελλάδας», θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους με βοήθησαν για την έκδοσή του, ένα δύσκολο για μένα εγχείρημα.

Το βιβλίο είναι ένα αφήγημα, μια βιωματική περιγραφή ενός οδοιπορικού έντεκα ημερών στα πρώτα σύνορα του σύγχρονου ελληνικού κράτους με τα πόδια, μια κατάθεση ψυχής και μια μαρτυρία, προϊόν της αγάπης για το βουνό και την περιπέτεια.
 
ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΣΤΑΜΕΛΛΟΣ
Σκοπό έχει να αναδείξει, έστω με αυτό τον τρόπο, τον ρόλο που έπαιξαν τα πρώτα σύνορα της Ελλάδας στην περίοδο των πενήντα χρόνων, από το 1832 έως το 1881 - μια οριογραμμή που άλλαξε δραματικά τα δεδομένα και τις ισορροπίες στις περιοχές που χαράχτηκε - και τον ιδιαίτερο ρόλο της ληστοκρατίας στις πρώτες δεκαετίες της απελευθέρωσης.

Σκοπό επίσης έχει να παρακινήσει τις τοπικές κοινωνίες και την αυτοδιοίκηση να ασχοληθούν περισσότερο και να αναδείξουν αυτά τα ιστορικά και πολιτιστικά γεγονότα της εποχής και την ίδια την οριογραμμή. Να βοηθήσει τον αναγνώστη, τον ιστορικό, τον φυσιοδίφη, τον πεζοπόρο, τον ορειβάτη, τον ψαγμένο τουρίστα που θα το αποκτήσει και θα το μελετήσει, να γνωρίσει την ιστορία, την γεωγραφία, να γνωρίσει τα πλούσια πολιτιστικά δρώμενα αυτής της περιοχής σε μια «γκρίζα» περίοδο της νεότερης ιστορίας του ελληνικού κράτους∙ και, γιατί όχι, να περπατήσει σ’ αυτούς τους τόπους.

Θέλω να ευχαριστήσω δημόσια τις εκδόσεις «Σ. Ι. ΖΑΧΑΡΟΠΟΥΛΟΣ», για τη συνεργασία μας και την τιμή που μου έκαναν για την έκδοσή του.

Ελπίζω από καρδιάς το βιβλίο να φέρει πιο κοντά την ιστορία και την περιοχή σε όλους τους αναγνώστες του!

Στέφανος Σταμέλλος

LA LUNA - ΕΚΘΕΣΗ ΤΕΧΝΗΣ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ ΣΤΟ ΑΥΓΟΥΣΤΙΑΤΙΚΟ ΦΕΓΓΑΡΙ - MEGART GALLERY

LA LUNA - ΕΚΘΕΣΗ ΤΕΧΝΗΣ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ ΣΤΟ ΑΥΓΟΥΣΤΙΑΤΙΚΟ ΦΕΓΓΑΡΙ - MEGART GALLERY
Πώς να κλείσει μάτι ο άνθρωπος! Κι αν το κλείσει, το φεγγάρι περνάει από τα βλέφαρά του και κατεβαίνει στην ψυχή του και «δουλεύει» εκεί μέσα: κάνει τα μάγια του και τα θάματά του! Το φεγγάρι εισδύει παντού. Περνάει τζάμια και τοίχους. Γιατί εξαερώνει τα πάντα. Και μετεωρίζει την ύπαρξη μεταξύ φθοράς και αθανασίας.
Το φεγγάρι έχει ραντίσει τα πάντα με το νερό της νιότης και δεν τα χωράει ο τόπος! Οράματα μιας υπερκόσμιας πλάσης αναδύονται από το άγνωστο, που αύριο θα είναι πάλι άγνωστο, όπως ήτανε και πριν. Δεν υπάρχει τρόπος να σωθεί κανείς από τη μυστική γοητεία. Αλλά και δεν υπάρχει κανείς και τίποτα που να θέλει να σωθεί!
O εικαστικός ταξιδευτής, απλώνοντας απάνω στην παλέτα του τα χρώματα του , ανοίγει τα μάτια του και μ’ αυτό το φτεροκόπημα των βλεφάρων του ταξιδεύει και πάλι, στο αγαπημένο του Αυγουστιάτικο φεγγάρι αποτυπώνοντας τη δική του πραγματικότητα .
Η έκθεση θα διαρκέσει από τις 6 έως τις 31 Αυγούστου 2018.

Η ΟΜΑΔΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΤΕΧΝΗΣ ''LA LUNA'' ΣΤΗ MEGART GALLERY ΣΚΟΠΟ ΕΧΕΙ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΠΩΛΗΣΗΣ ΤΩΝ ΕΡΓΩΝ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΤΟ ΛΥΡΕΙΟ ΟΡΦΑΝΟΤΡΟΦΕΙΟ ΠΟΥ ΚΑΗΚΕ ΣΤΙΣ ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ ΣΤΟ ΜΑΤΙ ΑΤΤΙΚΗΣ !
Επίσης
Την ημέρα των εγκαινίων καλλιτέχνες θα ζωγραφίοσουν live μικρά έργα με σκοπό την αγορά σχολικών ειδών για τα παιδιά τπυ Λύρειου Ορφανοτροφείου.
ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ
ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ
Αφιόνις Ολίβια / Afionis Olivia
Αμουργή Π Χριστοφόρου Δήμητρα / Amourgi .p .Christoforou Dimitra
Βήχου Κατερίνα / Vihou katerina
Καραβασίλη Φωτεινή / Karavasili fotini
Κασκαντάνη βασούλα / kaskantani Vasoula
Κοκοτσέλος Σπύρος / kokotselos spiros
Κοντέσσα / Contessa
Λώτος Αντώνης / Lotos Antonis
Μαγκάκης Μιχάλης / Magkakis Michalis
Μακρυγιάννη Γωγώ / Makrigianni gogo
Μαρινάκη Καλιόπη /Marinaki kaliopi
Dr Μούρα Χριστίνα / Dr Moura Christina
Μωυσόγλου αλεξάνδρα / Μoisoglou Alex
Πατούνα Αναστασία / Patouna Anastasia
Πετρίδης Χρήστος / Petridis Christos
Πολυχρονόπουλος Δημήτριος / Polichronopoulos dimitrios
Ντιναπόγια Χριστίνα / Dinapogia Christina
Ράλλης Τάσος / Rallis Tasos
Ρηγάτου Μαρία / Rigatou Maria
Tσέρτου Ρίκα / Tsertou Rica
Tσικλέα Μαρία / tsiklea Maria
Υφαντή Κατερίνα / Ifanti Katerina
ΧΟΡΗΓΟΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Επίσης 
Ζωγραφίζουμε live για το ΛΥΡΕΙΟ ΊΔΡΥΜΑ ΣΤΟ ΜΑΤΙ

Ένας επικίνδυνος παιδήλικας…




Ένας επικίνδυνος παιδήλικας…
του Χρήστου Μανεσιώτη
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΑΝΕΣΙΩΤΗΣ

Το ακούσαμε κι αυτό… μη το χτυπάτε το παιδί, είναι μικρό ακόμη… μόλις 44 ετών!
Και αμέσως θυμήθηκα τότε που ο υπερήλικας Ανδρέας αποφάσισε να παντρευτεί τη νταρντάνα Μιμή, και η μαμά της, καμιά 30αριά χρόνια μικρότερη του γαμπρού, είχε δηλώσει σε συνέντευξή της «ας παντρευτούν τα παιδιά, την ευχή μου να έχουν… αφού αγαπιούνται»!!!!
Έτσι και σήμερα, ας τα διαλύσει όλα ο Αλέξης, παιδί είναι…
Που θα πάει; Θα ψηθεί σιγά σιγά και τότε να δείτε πως θα πάρει μπροστά η χώρα.
Τότε θα δείτε το όραμα των συριζαίων να ξεδιπλώνεται, ακόμη και στο διάστημα (όπως λέει ο Παππάς).
Απλά, είναι μικρός ακόμη και μαθαίνει. Έχει χρόνια μπροστά του.
Άσχετα αν άλλοι στην ηλικία του έχουν πετύχει πράγματα και θάματα…
Αυτός όμως, ως ένας ακόμη μπούλης, ένας παιδήλικας, που δεν έχει δουλέψει σε κανονική δουλειά ούτε για μια μέρα (οι αφισοκολλήσεις και οι καταλήψεις δεν μετράνε), πέρα απ’ όλα τα άλλα ελαφρυντικά (ανισορροπία, αγραμματοσύνη κλπ) τώρα μας πλασάρει μέσω των εξαρτημένων παπαγάλων του ότι είναι ακόμη μικρός, και άρα δικαιολογείται για ότι κάνει.
Σε λίγο θα βγει και κανένας άλλος συριζαίος πρώην πασόκος, αυτοί είναι οι πιο επικίνδυνοι, και θα μας πει ότι ο μπέμπης έβγαλε και μαγουλάδες… ικανούς τους έχω.
Βέβαια, όταν ανέβαινε σε τραχτέρια, ηγούνταν διαδηλώσεων με τη ντουντούκα στο ένα χέρι και τη γροθιά σφιγμένη στο άλλο, όταν κατήγγειλε τους πάντες και τα πάντα, όταν υπόσχονταν να βάλει την μαντάμ Μέρκελ να χορεύει τσάμικο, ή όταν απειλούσε να μπει στην ΤτΕ, και να σύρει τον Στουρνάρα απ’ τον γιακά προς τη φυλακή… τότε ήταν ώριμος, και εκατομμύρια γιδιών τον ψήφισαν για να τα σώσει από τους χασάπηδες της ΕΕ.
Τώρα είναι μικρός… να δούμε πόσοι ακόμη νεκροί θα χρειαστούν για να μεγαλώσει και να ωριμάσει επιτέλους.
Εν τω μεταξύ οι σοροί συνεχίζουν να μαζεύονται, με τους συριζαίους (αν)αρμόδιους να έχουν χάσει την μπάλα, να λένε το ένα ψέμα μετά το άλλο, και να φτάνουν σε σημείο να πλαστογραφούν έγγραφα για να καλύψουν τον κώλο τους. Ρίχνοντας ο ένας την ευθύνη του εγκλήματος στον άλλον.
Με το Ρενάκι να κινδυνεύει να μείνει στην ιστορία ως η περιφερειάρχισσα, που έβλεπε τα πτώματα να περνούν…
Και τον Ψινάκη να δείχνει, έστω και αργά, ότι άρχισε να αντιλαμβάνεται τις ευθύνες που ανέλαβε, και πως η ζωή δεν είναι ένα ακόμη γκλαμουράτο πάρτι σε κότερο, με ουίσκια, κόκες, και μουσική υπόκρουση του Ρουβά…
Αμ ο άλλος; Ο Πολάκης ντε, ο σωσίας του Αραβαντινού, που ανάμεσα σε χίλιες δυο άλλες φτηνές δικαιολογίες, ψέλλισε και το αμίμητο «αν δεν μπει σφραγίδα του ιατροδικαστή, για εμάς δεν υπάρχει νεκρός», ή κάπως έτσι.
Κι έρχομαι εγώ ο ποταπός να συμπληρώσω πως αν δεν έχει και πρόσφατη φορολογική ενημερότητα ο μακαρίτης, ή δεν έχει κλείσει τις οφειλές του στη ΔΟΥ, και την οικογενειακή μερίδα του στον Δήμο… δεν έχει πεθάνει! Ας μη τον κλαίνε οι συγγενείς.
Αλλά που να καταλάβουν οι ημιμαθείς δημοσιογράφοι, τα μίσθαρνα τρολς του Κούλη, και οι λοιποί εχθροί της προόδου, ότι ο Πολάκης μιλούσε με κβαντοφυσικούς όρους… παραπέμποντας στην περίφημη «γάτα του Σρέντιγκερ», που μέσα στο κουτί είναι ζωντανή και νεκρή συγχρόνως… μέχρι να ανοίξει το κουτί και να την δει ενσυνείδητος παρατηρητής, και να … βάλει την σφραγίδα του μπας και πειστεί επιτέλους και ο Πολάκης!
Μέχρι πρόσφατα γελούσαμε με τα καμώματα τους. Τώρα ή πεθαίνουμε ή κινδυνεύουμε να πεθάνουμε από τα εγκλήματά τους.
Strange Attractor
ΥΓ- Να δικαστεί ως ανήλικος (λέω εγώ ο κακεντρεχής)


Με ιδιαίτερη χαρά και τιμή καλωσορίζουμε τον κ. Χρήστο Μανεσιώτη στα "αφιερώματα

Μουσική Παρουσίαση βιβλίου της Μάνιας Βλαχογιάννη




Μουσική Παρουσίαση του βιβλίου της Μάνιας Βλαχογιάννη
«Αστέρι της Ερήμου – Ναλιμάρ»
στο 30ο Διεθνές Φεστιβάλ Πορτοχελίου
για την Τέχνη και τον Πολιτισμό 2018

Τη μουσική παρουσίαση του λογοτεχνικού έργου της Μάνιας Βλαχογιάννη ΑΣΤΕΡΙ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ – ΝΑΛΙΜΑΡ θα φιλοξενήσει τη Δευτέρα 13 Αυγούστου 2018 και ώρα 21.15 το 30οΔιεθνές Φεστιβάλ Πορτοχελίου για την Τέχνη και τον Πολιτισμό 2018, στα πλαίσια των εκδηλώσεών του που διεξάγονται στο «Κτήμα Μάνεση» στο Πόρτο Χέλι Αργολίδας.

Μέσα από μια συναρπαστική ιστορία αγάπης με το μεθυστικό άρωμα της Ανατολής, η crossover σοπράνο, μουσικός, ηθοποιός και λογοτέχνης Μάνια Βλαχογιάννη μας οδηγεί σε ένα ταξίδι ανάμεσα στην πραγματικότητα και τη φαντασία, το φως και τα σκοτάδια του ανθρώπινου μυαλού, επισημαίνοντας το ρόλο της «μοίρας» ως καθρέφτη των προσωπικών μας επιλογών, το νόημα της πραγματικής τόλμης και τη σημασία της πίστης στην εσωτερική μας καθοδήγηση ως δύναμη μεταμόρφωσης της ζωή μας στην αέναη αναζήτηση της πραγματικής ευτυχίας.


Το βιβλίο μεταφέρθηκε με μεγάλη επιτυχία στη μουσικοθεατρική σκηνή της Αθήνας με τη συμμετοχή εκλεκτών καλλιτεχνών του μουσικού θεάτρου και της σοπράνο - συγγραφέως του έργου. Φιλοξενήθηκε από τη μουσική σκηνή του ΙΑΝΟΥ, το Θέατρο Pierce – Aμερικάνικο Κολλέγιο Ελλάδος, το Δημοτικό Θέατρο Καλλιθέας, τον Πολυχώρο Δημαρχείου Παλαιού Φαλήρου, το Βεάκειο Θέατρο Πειραιά με τη σύμπραξη της Λυρικής Σκηνής Κύπρου κ.ά. 
Παράλληλα η συγγραφέας έγραψε και σκηνοθέτησε ένα δεύτερο μουσικοθεατρικό έργο, το οποίο βασίζεται επίσης στο βιβλίο της. Η Ροκ Όπερα/Χορόδραμα Νεφέλη και Ναλιμάρ - Αστέρι της Ερήμου, μια παράσταση για όλη την οικογένεια, εκτυλίσσεται ταυτόχρονα σε δύο πραγματικότητες, θίγοντας παράλληλα το θέμα της «διαφορετικότητας» και της «θυματοποίησης» των νέων. Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις ΝΟΗΣΗ σε ιδιαίτερα προσεγμένη έκδοση και την εικονογράφηση υπογράφει η Θωμαή Ζωγράφου.

Στο 30ο Διεθνές Φεστιβάλ Πορτοχελίου για την Τέχνη και τον Πολιτισμό 2018, η συγγραφέας θα μιλήσει για το βιβλίο της και τη δημιουργία της ομότιτλης Ροκ Όπερας και θα αφηγηθεί αποσπάσματα από το έργο της σε μια εκδήλωση που τελεί υπό την αιγίδα του Ομίλου για την Unesco Τεχνών, Λόγου και Επιστημών Ελλάδος.
Την παρουσίαση θα πλαισιώσουν οι σοπράνο Κατερίνα Μποτώνη και Γιούλη Φιλιππίδου, οι οποίες μαζί με την Μάνια Βλαχογιάννη θα τραγουδήσουν τραγούδια – σκηνές από τη Ροκ Όπερα Αστέρι της Ερήμου – Ναλιμάρ, τη δημιουργία της οποίας η συγγραφέας έχει αφιερώσει στον αείμνηστο πιανίστα και μουσικοπαιδαγωγό Γιώργο Μάνεση, ιδρυτή του Διεθνούς Φεστιβάλ Πορτοχελίου για την Τέχνη και τον Πολιτισμό.
Θα ακολουθήσει σύντομο βίντεο με οπτικοακουστικό υλικό από τις
παραστάσεις των δύο έργων.

Η είσοδος για το κοινό είναι ελεύθερη.

Λίγα λόγια για τους δημιουργούς του βιβλίου:
Αριστεία και διπλώματα εξαιρετικής επιδόσεως στη μουσική, σπουδές σε Ελλάδα και εξωτερικό στο κλασσικό πιάνο, το τραγούδι και την υποκριτική, συμμετοχή σε πολυάριθμες μουσικοθεατρικές και θεατρικές παραστάσεις σε Γερμανία, Αυστρία, Ελβετία και Ελλάδα, μια θέση της Υποδιευθύντριας στην Κρατική Μουσική Σχολή του Γκάρχινγκ στο Μόναχο, συνεργασίες με Διεθνή Πολιτιστικά Φεστιβάλ, μια θέση στο Δ.Σ. του Ομίλου για την Unesco Τεχνών, Λόγου και Επιστημών Ελλάδος, 13 δισκογραφικές δουλειές που κατέκτησαν τα ελληνικά και ευρωπαϊκά Charts, συμμετοχή σε συλλογικές ποιητικές εκδόσεις και ένα συγγραφικό έργο της που μεταφέρθηκε σε δύο εκδοχές στη μουσικοθεατρική σκηνή, αποτελούν μέρος του πλούσιου βιογραφικού της Μάνιας Βλαχογιάννη.

Ο Έλληνας μουσικοσυνθέτης Balsam7teen έχει γράψει μουσική για θεατρικές παραστάσεις, πάνω από 200 τραγούδια και μουσικά σποτ για βιβλία, ενώ μελοποίησε Έλληνες ποιητές. Έργα του έχουν παρουσιαστεί στην ΕΡΤ, την Παλαιά Βουλή, το «Βεάκειο», σε Διεθνή Φεστιβάλ Τέχνης, την Κύπρο, το Λονδίνο και την Αυστραλία ενώ κυκλοφορούν διεθνώς επιτυχημένες δισκογραφικές συνεργασίες του.


"Ερώμαι την τέχνην"

"Ερώμαι την τέχνην"
το εικαστικό είναι έργο βραβευμένο του ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ ΠΑΠΑΔΑΝΤΩΝΑΚΗ

Οι εκδόσεις "Αφιερώματα"σας παρουσιάζουν το νέο τους βιβλίο!!!

Οι εκδόσεις "Αφιερώματα"σας παρουσιάζουν το νέο τους βιβλίο!!!
"ΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΚΑΘΗΓΗΤΗΝ ΑΝΔΡΕΑΝ ΚΑΜΠΙΖΙΩΝΗΝ του Δημήτρη Ζάχου

Πρόσφατα "Αφιερώματα.gr"

Για τα "Αφιερώματα"...:

«ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ»: περιοδικό ουσίας και με πολιτική ανάλυση της ελληνικής, κατά το δυνατόν, πραγματικότητας. Διαφέρει από όλα τα περιοδικά που κυκλοφορούν όχι μόνο γιατί είναι απόλυτα ανεξάρτητο από ιδεολογικές αγκυλώσεις, κομματικές δεσμεύσεις και οποιεσδήποτε σκοπιμότητες, αλλά και γιατί έχει όλως άλλη οπτική. Γι’ αυτό και είναι πάντα άρρηκτο συνδεδεμένο με τις τέχνες, το Στοχασμό, τις Παροιμίες, την χριστιανική Γραφή, την «θύραθεν παιδεία», δηλαδή την, εκ των πραγμάτων π α γ κ ό σ μ ι α, Ελληνική Γραμματεία...

"Αφιερώματα" - Έντυπη έκδοση

"Αφιερώματα" - Έντυπη έκδοση

Κατηγορίες

Arthina art culture


designing event> τόπος τέχνης,τοπίο πολιτισμού

Δημοφιλέστερα άρθρα

Τα «αφιερώματα» σας προτείνουν...

... ένα εξαιρετικό site για τον πολιτισμό!!!

Δείτε ΕΔΩ: www.os3.gr

 
Support : Your Link | Your Link | Your Link
Copyright © 2013. afieromata.gr - All Rights Reserved
Template Created by Creating Website Published by Mas Template
Proudly powered by Blogger
-->