Τελευταία Νέα ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ - afieromata.gr

Ένας ακόμα ήρωας του ΄74 επιστρέφει δαφνοστεφανωμένος στην γενέτειρα του


Ένας ακόμα ήρωας του ΄74 επιστρέφει δαφνοστεφανωμένος στην γενέτειρα του

Ο κατάλογος των αγνοουμένων προσώπων του ΄74 είναι από προχθές Κυριακή μικρότερος. Στον κατάλογο αυτό δεν βρίσκεται πλέον το όνομα του  στρατιώτη Ηρακλή Αγαθοκλέους του Χριστοφή και της Κλαυδίας από τον Άγιο Τύχωνα της Λεμεσού. Ο Ηρακλής αναπαύετε εν ειρήνη στο κοιμητήριο του χωριού του στεφανωμένος δικαιωματικά με τα αμάραντα άνθη της δόξας. Έδωσε και τη τελευταία ελληνική σταγόνα του αίματος του για την πατρίδα. Θυσία υπέρτατη στο λιοπύρι του Αυγούστου, τη μέρα της Παναγιάς. Έδωσε τη τελευταία μάχη του με αυταπάρνηση μαζί με τους αντρειωμένους συντρόφους του, του 286 Μηχανοκίνητου Τάγματος Πεζικού, μεταξύ των κατεχομένων κοινοτήτων Αγίου Ερμολάου και Κοντεμένου στο ύψωμα «Λαπάτσα» βορείως της επίσης κατεχόμενης Σκυλλούρας... Εκεί που έμελλε να χαθούν για πάντα τα ίχνη σου. Και δεν ήταν ακόμη ούτε καν 18 χρονών!
Το οδοιπορικό του θανάτου από την έναρξη της εισβολής έως και τον ηρωικό θάνατο του Ηρακλή και όλων των συμπολεμιστών του στο ύψωμα «Λαπάτσα» (μέσα από το ημερολόγιο του Τάγματος του) έχει ως εξής: Η εισβολή των τούρκων στην Κύπρο είναι πια γεγονός. Η ώρα 5:00 το πρωί της 20ης Ιουλίου 1974, ένα στρατιωτικό διοικητικό όχημα σταματά στην είσοδο του παλαιού γηπέδου του ΓΣΠ της Λευκωσίας όπου ήταν στρατοπεδευμένο το 286 Μηχανοκίνητου Τάγματος Πεζικού (ΜΤΠ). Οι επιβάτες του δεν μπορούσαν να μείνουν απαρατήρητοι. Ήταν ο τότε Διοικητής της Διεύθυνσης Τεθωρακισμένων και ο ίδιος ο Επιτελάρχης του ΓΕΕΦ. Η αποστολή τους ήταν σύντομη αλλά ιστορική: Επίδοση προφορικής διαταγής προς τον διοικητή του 286 ΜΤΠ Αν/χη Γεώργιο Μπούτο να οδηγήσει αμέσως την μονάδα του προς τα παράλια της Κερύνειας για αντιμετώπιση της υπό εξέλιξη τουρκικής απόβασης.
Η Τουρκική αεροπορία άρχισε ήδη να πλήττει ανενόχλητη κινητούς και ακίνητους στόχους παντού μεταξύ των οποίων ήταν το αεροδρόμιο Λευκωσίας και όλα τα στρατόπεδα της Λευκωσίας. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες ρίφθηκαν στην μάχη τα παλικάρια του 286 ΜΤΠ.  “Κύριε διοικητά, καλύτερα να μπείτε σε ένα από τα BTR” εισηγήθηκε ο Άθως Σκουτέλας σε κάποιο σημείο παρά το στρατόπεδο της ΕΛ.ΔΥ.Κ. “Εγώ θα οδηγήσω τη φάλαγγα μέσα στο όχημά μου μπροστά” του απαντά περήφανα ο Διοικητής ...
Ξαφνικά η φάλαγγα ελάττωσε ταχύτητα. Παρά την έξοδο του χωριού Κοντεμένος ένα χτυπημένο από την αεροπορία όχημα του 281 Τάγματος πεζικού (Τ.Π.) εμπόδιζε τη διέλευση της φάλαγγας. Ο Γεώργιος Μπούτος πάντα μπροστά διατάζει την άμεση μετακίνησή του. Δεν θα προλάβει όμως. Τέσσερα μαχητικά αεροπλάνα κάνουν την εμφάνισή τους και πετώντας σε χαμηλό ύψος εξαπολύουν μια επίθεση εξόντωσης της φάλαγγας χωρίς έλεος. Ρίψη ρουκετών, εκρηκτικών βομβών, βομβών ναπάλμ και πολυβολισμών με σφαίρες ντούμ- ντούμ, κτυπούν την ήδη σταματημένη φάλαγγα. Ο Γεώργιος Μπούτος αναφωνεί: “Aχ Τα παιδιά μου” εννοώντας τους στρατιώτες του που οδηγούσε μέρα ενάντια στην θέλησή του και πιάνει το κεφάλι του. Αμέσως κατεβαίνει από το όχημα του τρέχει προς τους στρατιώτες του και αρχίζει να δίνει διαταγές για αεροπορική κάλυψη. Μια ριπή πολυβόλου όμως από θανάσιμες σφαίρες ντούμ – ντούμ που σκάει δίπλα του, θα τον τραυματίσει βαριά. 
Τα αεροπλάνα κάνουν συνεχώς βυθίσεις πάνω από τη φάλαγγα και συνεχίζουν την εξόντωση της. Τα παλικάρια του 286 ΜΤΠ γυρίζουν κάθε όπλο που κρατούσαν ενάντια στο φονικό μένος του ΑΤΤΙΛΑ. Πιο πίσω, κοντά σε κάποιο γεφύρι ο Ανθ/γός Χατζημάρκος όρθιος δίνει διαταγές για αεροπορική κάλυψη ενώ ο ίδιος με το όπλο στο χέρι σημαδεύει και πυροβολεί τα αεροπλάνα. Μια από τις δεκάδες ρουκέτες όμως θα πλήξει θανάσιμα το αγέρωχο παλικάρι. Οι απώλειες σε οπλισμό, πυρομαχικά και οχήματα ήταν τρομακτική. Από τα 24 BTR που ξεκίνησαν για τον χώρο απόβασης, έφτασαν μόνο 6!
Ο Αντισυνταγματάρχης Γεώργιος Μπούτος από το Ναύπλιο μεταφέρθηκε την 1η Αυγούστου του 1974 στην Αθήνα λόγω του κρίσιμου της καταστάσεως της υγείας του, όπου και εξέπνευσε δύο μέρες αργότερα, στις 3 Αυγούστου. Η κυπριακή εφημερίδα «Ο ΑΓΩΝ», γράφοντας για τον Μπούτο σημείωνε και τα εξής: “... Ο Μπούτος έφυγε με το παράπονο στα χείλη. Πάντοτε παραπονείτο, γιατί η Ελλάδα δεν είχε στείλει έστω και ένα αεροπλάνο για να βοηθήσει την Κύπρο. Που είναι μωρέ η Ελλάδα να στείλει έστω και τρία αεροπλάνα και να δης τους τούρκους που θα πάνε, παραμιλούσε στο νοσοκομείο όπου ενοσηλεύετο”. Και με αυτό το παράπονο ξεψύχησε στο 401 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Αθηνών (ΓΣΝΑ).
Όσοι είχαν τη τύχη να ξεφύγουν από την κόλαση πυρός παρά τον Κοντεμένο θα κινηθούν προς την περιοχή του Γερολάκκου λίγο έξω από τη Λευκωσία. Θα παραμείνουν εκεί έως την 14η Αυγούστου, ημέρα έναρξης της δεύτερης φάσης της τουρκικής εισβολής, οπότε δίνεται η διαταγή να κινηθούν βορειότερα στο ίδιο σχεδόν χώρο όπου δέχθηκαν την σφοδρή επίθεση της τουρκικής αεροπορίας την πρώτη μέρα του πολέμου! Την επόμενη μέρα δίνεται διαταγή σε μια διμοιρία της Μονάδας να κινηθεί προ το ύψωμα «Λαπάτσα» προκειμένου να αντιμετωπίσει (χωρίς να της παρασχεθεί οποιασδήποτε έστω και στοιχειώδης στρατιωτική κάλυψη), την προέλαση των τούρκων που επιτίθεντο ασταμάτητα χρησιμοποιώντας ισχυρή δύναμη πυρός. Επρόκειτο πραγματικά για μια ακόμα από τις πολλές αποστολές αυτοκτονίας που δόθηκε διαταγή να εκτελεσθούν από την ανεπαρκή και μυημένη στα σκοτεινά σχέδια της χούντας ηγεσία της Εθνικής Φρουράς (ΕΦ). Την ηγεσία της ΕΦ που ενώ από την μια διέλυσε κάθε στοιχειώδη ηθική και υλική συνοχή στο στράτευμα, από την άλλη προέβαλε αμέτρητες ανούσιες και αστείες δικαιολογίες προκειμένου να στηρίξει την πρωτοφανή καθυστέρηση και την πλήρη ανεπάρκεια της να αντιμετωπίσει τα τουρκικά στίφη που εισέβαλαν και κατέστρεφαν τα πάντα στο πέρασμα τους! Η ηγεσία της ΕΦ δεν προέβαλε δυστυχώς καμιά οργανωμένη αντίσταση και δεν εφάρμοσε κανένα οργανωμένο σχέδιο απόκρουσης των σιδερόφρακτων τουρκικών στρατευμάτων εισβολής, ενώ την ίδια στιγμή η Αθήνα, ελέω των αρχηγών των όπλων της χούντας, πανηγύριζε για την επιστροφή Αβέρωφ και Καραμανλή και λοιπών αυτοεξόριστων!
Μοιραία λοιπόν και παρά την ηρωική αντίσταση των στρατιωτών του 286 ΜΤΠ έπεσαν μαχόμενα σχεδόν όλα τα μέλη της Διμοιρίας, ανάμεσα τους και ο Ηρακλής Αγαθοκλέους τα οστά του οποίου ταυτοποιήθηκαν πρόσφατα με τη μέθοδο DNA και κηδεύτηκαν με καθυστέρηση 43 χρόνων στη γενέτειρα του, την Κυριακή 17 Σεπτεμβρίου 2017, ημέρα της ονοματικής του εορτής.

Η υποδοχή στην είσοδο του χωριού του ήταν αντάξια της προσφοράς του Ήρωα που έπεσε μαχόμενος υπερασπιζόμενος με αυταπάρνηση τις προδομένες Κυπριακές Θερμοπύλες. Σε αυτό το καλωσόρισμα είχα την ύψιστη  τιμή και το ξεχωριστό προνόμιο (κατόπιν προσωπικής πρωτοβουλίας του εξαδέλφου του Ηρακλή Ηρακλέους) να τον υποδεχθώ με αναφορές στη ζωή του και κυρίως στον ηρωικό του θάνατο. Μοιράζομαι μαζί σας ένα μικρό απόσπασμα της ομιλίας μου:
«…Υποκλινόμαστε στους σεβάσμιους γονείς σου. Με αισθήματα δέους, βαθιάς συγκίνησης και εθνικής υπερηφάνειας και με τον προσήκοντα σεβασμό, τους αποτείουμε τον οφειλόμενο φόρο τιμής …
Φτερούγησες για τα ουράνια πριν καλά-καλά προλάβεις να σεργιανήσεις στις γειτονιές της ζωής. Οι γονείς σου σε περίμεναν καρτερικά. Οι ελπίδες πως θα γύριζες ξανά ζωντανός ξέφτιζαν καθώς τα χρόνια περνούσαν. Το όνειρο της επιστροφής ξεθώριαζε μέρα με τη μέρα! Και σήμερα επιστρέφεις μια αγκαλιά κόκκαλα ιερά σε μια μικρή και παγερή ξύλινη λειψανοθήκη που τη ζεσταίνουν με τη σκέπη τους οι σημαίες της ιδιαίτερης σου πατρίδας και της Μάνας Ελλάδας. Της μάνας Ελλάδας που την ώρα που εσύ μαζί με τα παιδιά της, τους εξ Ελλάδος αξιωματικούς υπαξιωματικούς και στρατιώτες, δίνατε τον υπέρ πάντων αγώνα, έψαχνε για δικαιολογίες και μας είπε ξανά: “Η Κύπρος κείται μακράν”!
… Ο Ηρακλής δεν δείλιασε μπροστά στο θάνατο και έδωσε το παράδειγμα στις επόμενες γενιές. Στους ανθρώπους που πιστεύουν στην αξία της ελευθερίας. Που πιστεύουν ότι υπάρχουν αρχές και έννοιες για τις οποίες αξίζει να δώσουμε και την ύστατη ρανίδα του αίματος μας … και την τελευταία μας πνοή. Αυτούς που έπεσαν υπέρ βωμών και εστιών και ορίζουν τη δική μας αποστολή και το δικό μας καθήκον προς το Υπέρτατο αγαθό που λέγεται πατρίδα!
Ζητούμε συγγνώμη για τη ταλαιπωρία που υπέστης εξ αιτίας μας. Ζητούμε συγγνώμη που η επίπλαστη ευμάρεια δεν μας άφησε να κάνουμε κάτι καλύτερο για να δικαιώσουμε τη θυσία σου. Συγχώρεσε μας που συνηθίσαμε να ζούμε κάτω από τη σκιά της τούρκικης σημαίας που μολύνει για 43 δίσεχτα χρόνια τη γη μας των προγόνων μας…

Σε αυτό το στερνό αντίο θυμόμαστε μια στροφή από τον ΚΒ΄ 22 Ψαλμό, του Δαυίδ που ταιριάζει σε σένα που ήσουν ένα αληθινό παράδειγμα ήθους και λεβεντιάς: « Ο Κύριος μου ως στοργικός ποιμήν με περιφρουρεί, με συντηρεί, με τρέφει. Τίποτε δεν θα μου λείψη. … κι αν ταξιδέψω μέσα σε σκιές θανάτου, τίποτε δεν φοβάμαι, όσο Εσύ είσαι μαζί μου ….
Με δυό στροφές από το ποίημα «ΕΙΣ ΤΟΝ ΙΕΡΟΝ ΛΟΧΟΝ», του μεγάλου Ζακυνθινού ποιητή Ανδρέα Κάλβου σε αποχαιρετούμε: «Ας μη βρέξει ποτέ το σύννεφον, και ο άνεμος σκληρός ας μή σκορπίση το χώμα το μακάριον που σε σκεπάζει. Ας το δροσίση πάντοτε με τ' αργυρά της δάκρυα η ροδόπεπλος κόρη' και αυτού ας ξεφυτρώνουν αιώνια τ΄ άνθη ….»
Καλώς όρισες Ηρακλή και καλό ταξίδι στη γειτονιά των Αγγέλων. Καλό ταξίδι στο περιβόλι του Παραδείσου! ΑΘΑΝΑΤΟΣ!  

Δρ. Αυγουστίνος (Ντίνος) Αυγουστή
Επίκουρος καθηγητής στο Τ.Ε.Ι. Λάρισας
Από το Μονάγρι Λεμεσού









Φωτιά και φως Κων/νου Ηλ. Μήτσιου



Φωτιά και φως
Κων/νου Ηλ. Μήτσιου

Και στο καλοκαίρι που πέρασε οι πυρκαγιές προκάλεσαν μεγάλες καταστροφές στην πατρίδα μας  και στην υφήλιο. Δάση κάηκαν, σπίτια αποτεφρώθηκαν, ζώα και καλλιέργειες εξαφανίστηκαν, περιουσίες καταστράφηκαν, ζημιές τεράστιες προκλήθηκαν και η δοκιμασία αυτή επέδρασε στη ζωή των ανθρώπων, στην ψυχολογία τους, στη νοοτροπία τους, στις σκέψεις τους. Οι πνευματικές και υλικές αξίες πήραν άλλη βαρύτητα και η λάμψη της χλιδής και του πλούτου δε σαγηνεύει, δεν ικανοποιεί το είναι του συνανθρώπου μας.
Στην τέφρα, λοιπόν, της πυρκαγιάς διακρίναμε τις λάμψεις μιας ανωτέρας θεωρήσεως του κόσμου. Από την υλιστική αντίληψη κάναμε δειλά βήματα προς τις πνευματικές αξίες και με το φως των τεράστιων φλογών που κατάπιναν τα πάντα διακρίναμε καθαρά τη ματαιότητα των εγκοσμίων. Μέσα από τη φωτιά και εξαιτίας της ένα άρωμα ευωδίας πνευματικής αναδύεται, το σάπιο παρελθόν μας καίγεται, ένα φως απλώνεται, σκέψεις ξεκαθαρίζονται από τις τοξίνες της αμαρτίας και αποφάσεις νέες, ρηξικέλευθες λαμβάνονται.
Υπάρχουν, λοιπόν, και πυρκαγιές ωφέλιμες, αρκεί να φιλοσοφήσουμε, να προβληματιστούμε πάνω στα αποκαΐδια, αρκεί με το εκπεμπόμενο φως να διώξουμε τα σκοτάδια και να αναθεωρήσουμε τις απόψεις μας για τη ζωή. Αρκεί ο πόνος μας να γίνει υψοποιός δύναμη και εφαλτήριο ανάτασης. Αρκεί με την έμπρακτη αγάπη μας, με το υστέρημά μας να ανακουφίσουμε τον πάσχοντα συνάνθρωπό μας. Μακάρι οι άνθρωποι να ωφεληθούν από τη λάμψη του φωτός, να κλάψουν και να θεραπευθούν.
Επομένως, κάθε πυρκαγιά είναι φωτιά και φως. Φωτιά, που καίει το σάπιο, εξαφανίζει το ψέμα, διαλύει τα σκοτάδια και γκρεμίζει τα φρούρια της διαφθοράς. Αλλά και φως, που καταυγάζει το νου του ανθρώπου, για να μπορεί να σκέπτεται ελεύθερα, να αγναντεύει μακρινούς ορίζοντες ζωής, να βρίσκει το δρόμο του ουράνιου προορισμού του και να συνειδητοποιεί το χρέος του ως άνθρωπος και συνάνθρωπος.

kostasmitsios@yahoo.gr

Προμηθείς με οργάνωση ετοιμότητας του Γιώργου Σμοκοβίτη



Προμηθείς με οργάνωση ετοιμότητας
ή
Επιμηθείς χωρίς ενημέρωση;
(«Τοπικιστικά» ή ανθρώπινα;)
ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΜΟΚΟΒΙΤΗ
Έχω ζητήσει δημοσίως και ενυπογράφως να γίνουν οργανωμένες από τις αρμόδιες υπηρεσίες ΑΣΚΗΣΕΙΣ με ενεργό συμμετοχή του τοπικού όχι «λαού» ως μάζα ή «όχλο» ή ψηφοφόρους αλλά σύνολον Ανθρώπων-Πολιτών εν Ώρα Έκτακτης Ανάγκης, Κινδύνων, ευρισκομένων και επανέρχομαι στο αίτημά μου.
ΟΛΟΙ λίγο-πολύ επιφανειακά ή ουσιαστικότερα γνωρίζουμε, «συζητάμε» κινδύνους που έχουν εμφανιστεί εντός και εκτός συνόρων μας ως πιθανόν να συμβούν ΚΑΙ στη χώρα μας ή στην περιοχή μας ή ευρύτερα στον πλανήτη. Είτε από ΦΥΣΙΚΕΣ καταστροφές είτε από πολεμικά επεισόδια.
Τα «συζητάμε» όμως με αυτή την …. άνεση του καφενείου ή του καναπέ, όπως τα … «επιστημονικής φαντασίας έργα» ή σίριαλ τηλεόρασης που αφορούν «σενάρια» σε … οθόνες και όχι στην πραγματική ζωή που έρχεται στυγνή, αμείλικτη εναντίον μας πολλές φορές σαν από τη μια στιγμή στην άλλη … σαν ξαφνικά… πολλάκις όμως με πολλά «σημάδια» πριν που δεν θέλουμε να δούμε τι θα φέρνουν … λίγο μετά … και όχι από εκεί που δεν το περιμένουμε. Προμηθείς ή Επιμηθείς… «μωραί παρθένοι»;
Η περιοχή μας δεν είναι ούτε η Βόρεια Ευρώπη, ούτε ο Καναδάς και η … Αυστραλία, αλλά η … Μεσόγειος, η Τουρκία, η Μέση αλλά και η Βαλκανική Ανατολή και … Δύση μαζί, τώρα και από … Αφρική… απόηχος… εδώ.
Η τρομοκρατία όλο πιο κοντά, η «Ανθρώπινη Λόγχη» όπως ονόμασα της Τουρκίας ΤΩΡΑ εμφανής στα νησιά μας και τη Θράκη, οι «σεισμοί και … άλλα φαινόμενα» καθημερινή είδηση.
Επαναφέρω και ΖΗΤΩ να γίνουν ευρείες από ειδικούς ενημερώσεις ΠΟΛΙΤΩΝ για το ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ καθένας μας ΕΝΤΟΣ ευρύτερου συνόλου ΠΟΛΙΤΩΝ να ΠΡΑΞΕΙ , όχι ως … «σώζων εαυτόν σωθήτω» απελπισμένα και σε πανικό, αλλά οργανωμένα εν ΓΝΩΣΕΙ από ΠΡΙΝ τι θα πράττει εν Ώρα Έκτακτης Ανάγκης-Κινδύνου ΟΛΩΝ.
Και όχι μόνο αυτό. Αλλά πέραν των ΑΣΚΗΣΕΩΝ που είναι προγραμματισμένες να γίνονται από μόνο «ειδικά σώματα και υπηρεσίες» ΖΗΤΩ να γίνονται ΑΥΤΕΣ ΚΑΙ με την ευρύτερη συμμετοχή ΠΟΛΙΤΩΝ ως εάν να έχει συμβεί «το κακό» και εκείνη την Ώρα ΤΙ πρέπει να πράξει καθένας ως ΜΕΛΟΣ του ΟΛΟΥ πληθυσμού που πρέπει από ΚΟΙΝΟΥ να αντιμετωπίσει μια κατάσταση που πλήττει ΟΛΟΥΣ, που πρέπει ΕΝΤΟΣ αυτού του συνόλου να ξέρει καθένας ΤΙ ο ίδιος πράττει καλύτερα και για τον εαυτό του και για το σύνολο.
Μακάρι τίποτα να μη συμβεί. Αλλά από μια τέτοια συμμετοχή σε ΑΣΚΗΣΕΙΣ ετοιμότητας όλων «ζωντανά» μένει κάτι  καλύτερο: ότι θα έχουμε ζήσει μια κατάσταση ΣΥΝΟΧΗΣ ως μια «οικογένεια η κοινωνία μας» εντός της οποίας ενισχύουμε δεσμούς και εντονότερη συναίσθηση κοινής μοίρας και αλληλεπίδρασης όλων μας εν Κοινωνία Πολιτών-Ανθρώπων που οι μεταβολές γύρω μας αφορούν σε καθέναν μας και σε όλους μαζί. Έτσι: Σε Ώρα του … κακού θα ξέρουμε ειδικότερα πέραν από γενικές οδηγίες: πού συγκεντρωνόμαστε, πώς μετακινούμαστε, πρώτες βοήθειες, πού βρίσκουμε και από ποιους είδη πρώτης ανάγκης, διανυκτερεύσεις, παιδιά-ανίκανοι-υπερήλικες, σε ποιόν απευθυνόμαστε ή υπακούμε (όχι σε … καθέναν…) που μας συντονίζει και τα παρόμοια, αλλά με κάποια από πριν Γνώση για ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ αντιδράσεις μας οργανωμένα. Σε περιπτώσεις Φυσικής Καταστροφής «έκτακτης ή αναμενόμενης», όπως και σε πολεμικής αναστάτωσης ζωή όλων, πώς συμπεριφερόμαστε και αντιμετωπίζουμε είτε από έξω είτε ΚΑΙ από εντός κινούμενο εμφανή ή αφανή καταστροφέα οργανωμένο ή … «μοναχικό». Άλλο σε πανικό «ο σώζων εαυτόν» άλλο οργανωμένα από πριν ως «οικογένεια Πολιτών σε κοινό κίνδυνο» να ενεργούμε. Είναι σε ορισμένες περιπτώσεις στην κυριολεξία θέμα Ζωής ή Θανάτου και δεν ξέρουμε σε ποιόν θάρθει.
Αναλαμβάνω την … πολιτική ευθύνη του αιτήματός μου απευθυνόμενος σε συμπολίτες, που όσοι συμφωνούν όμως, ΚΑΙ οι ίδιοι να συμπράξουν «πιέζοντας αρμοδίους» να πράξουν όχι όπως πάντα «κατόπιν εορτής» αλλά με από πριν προγραμματισμό και ενημέρωση όλων. Δεν αρκεί μετά … να ψάχνουμε «υπεύθυνους» που χωρίς ούτε καν παραίτηση μόνο «αναλαμβάνουν την … ευθύνη» ή την ρίχνουν στον … «αέρα» κι όπου πιάσει το … «αφήγημά τους για τις συνέπειες» , θυσίες που όπως πάντα όμως πληρώνει ΜΟΝΟ ο … «λαός τους»,  αναγνωρισμένα από όλους ΜΟΝΟ Αυτός πληρώνει.
Ακόμα και οι με … λόγια αρνητές τής από τώρα ΚΟΙΝΗΣ δραστηριοποίησης μας , θα έχουν ωφεληθεί και οι ίδιοι με δικές μας ΠΡΑΞΕΙΣ ως Προμηθείς, που έχουν οφέλη όμως από αυτές και οι αρνητές – Επιμηθείς και ως εν νάρκη αδρανείς. Και αντίθετα αν επικρατήσουν οι αρνητές και αδρανήσουμε, ζημιά θα είναι για ΟΛΟΥΣ και όχι μόνο για τους Επιμηθείς.

Υ.Γ. Η «περιοχή μας» δεν είναι μονίμου κατοικίας μου, και δεν είναι «μονίμως» δικός μου κίνδυνος ή όφελος.

Σπουδαία έκθεση ζωγραφικής του ταλαντούχου Λευκορώσου καλλιτέχνη Leonid Gomonov.


Σπουδαία έκθεση ζωγραφικής του ταλαντούχου Λευκορώσου καλλιτέχνη
Leonid Gomonov. 

   O Σύλλογος Καλλιτεχνών Εικαστικών Τεχνών Κεντρικής Ελλάδας Σ.Κ.Ε.Τ.Κ.Ε. έχει τη χαρά και την τιμή να φιλοξενήσει στην γκαλερί του “Παλαιά Δημοτική Αγορά Λαμίας”(μια ευγενική παραχώρηση του Δήμου μας), το σημαντικό έργο του ταλαντούχου Λευκορώσου καλλιτέχνη
Leonid Gomonov. Ο ζωγράφος έρχεται στην Ελλάδα μαζί με την κόρη του Olga Gomonova που ως ιστορικός και κριτικός τέχνης αναλαμβάνει την οργάνωση των εκθέσεών του. Ο καλλιτέχνης, γεννημένος το 1953 στη Λευκορωσία, έχει μέσα στην μακρά του πορεία στο χώρο των εικαστικών κατακτήσει πολλά βραβεία και επαίνους. Η δράση του πλούσια, τόσο καλλιτεχνική όσο φιλανθρωπική και ακτιβιστική.
  Το έργο του μας ταξιδεύει  σε αγαπημένα της πατρίδας του τοπία. Τοπία σιωπηρά, μυστηριακά, γεμάτα λυρισμό -διάθεση ποιητική που βρίθει συναισθημάτων. Τοπία που μαγεύουν, προκαλούν και ψιθυρίζουν τα φυσικά τους κάλλη με χρωματικές μελωδίες αρμονικές, ευαίσθητες, ευμετάβλητες
Η έκθεση του στη πόλη της Λαμίας θα διαρκέσει για μια εβδομάδα, από τις 4/10/2017 έως και τις 11/10/2017. 


Εγκαίνια την Tετάρτη  4/10/20017 στις 8:30μ.μ.
Διάρκεια έκθεσης 4/10 /-11/10/-2017
Αίθουσα Τέχνης ΣΚΕΤΚΕ Παλαιά Δημοτική Αγορά Λαμίας.
Τηλέφωνα επικοινωνίας: 6972302343, 6974074138

Ωράριο: Τρίτη- Παρασκευή 18:00-21:00
                  Σάββατο 10:00-13:00

                  Δευτέρα κλειστά



ΛόΓια μπΡούΤζινα και ΚακOφωNίες


ΛόΓια μπΡούΤζινα και
ΚακOφωNίες

 Από το πόνημα του Χρυσόστομου Κυριαζόγλου
ISBN:    978-3-00-055857-3
Στα άγρια βουνά και στις νύχτες
γεμάτες από πλαστικές φωτολουσίες,
στα ψεύτικα ειδύλλια σικέ ερώτων
και στα δάκρυα της θάλασσας
δολοφονείται η ποίηση,
και δεν προφτάνουμε να την σώσουμε
αν δεν πληρώσουμε με νόμισμα
στα γκισέ της επανάστασης
κάποιες δανεισμένες ιδέες.

Το σάλπισμα της υποχώρησης μας έσωσε από την ήττα.
Ο θάνατος των ηρώων που βάστηξαν στον εχθρό
χαρακτηρίστηκε έτσι σαν ατύχημα,
κι’ ας τραγουδιούνται γι’ αυτούς τα έπη της δόξας
κι’ ας χτίζονται μνημεία ηρώων.

Αδυσώπητη μένει η σιωπή της ποίησης απέναντι
στο αίσθημα της επίζησης,
παρ’ όλον ότι μόνο με τους επιζούντες

υπάρχει συνέχεια.

ΦΟΙΝΙΣΣΕΣ ΣΤΑ ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΙΑ 2017



«ΦΟΙΝΙΣΣΕΣ» ΣΤΑ ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΙΑ 2017
ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ 23/9/2017 ώρα 20:00

Την τραγωδία «ΦΟΙΝΙΣΣΕΣ» του Ευριπίδη σε σκηνοθεσία Γιάννη Τράντα, παρουσιάζει η Θεατρική Ομάδα Στερεάς Ελλάδος το Σάββατο 23/9/2017 και ώρα 20:00 στο ΚΕΝΤΡΟ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΘΕΡΜΟΠΥΛΩΝ,  στα πλαίσια των εκδηλώσεων ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΙΑ 2017. Η παράσταση και η ομάδα προέκυψαν από τα εργαστήρια του προγράμματος «Διεθνές Εργαστήριο Αρχαίου Δράματος» που εμψυχώνεται από το Κέντρο Κλασικού Δράματος και Θεάματος (ΚΕΔΡΑ) του Πάντειου Πανεπιστημίου και το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης (ΙΜΚ) και ενισχύεται από την περιφέρεια Στερεάς Ελλάδος. Στην συγκεκριμένη εκδήλωση, «Θερμοπύλεια 2017», παρουσιάζεται σε συνεργασία με τον Σύλλογο Πολιτιστικής Ανάπτυξης Θήβας «ΛΑΪΟΣ».
Οι «Φοίνισσες» είναι μια σύνοψη του Θηβαϊκού κύκλου και διαχρονική καταγγελία των εμφυλίων αδελφοκτόνων συγκρούσεων. Η υπόθεση εξελίσσεται κατά την στιγμή που οι Αργείοι με τον Πολυνείκη ετοιμάζονται να επιτεθούν κατά της Θήβας όπου βασιλεύει ο αδελφός του Ετεοκλής.  Οι «Φοίνισσες» είναι μια ομάδα παρθένων γυναικών που στάλθηκαν ως αφιερωματικό δώρο συγγένειας, από την Τύρο της Φοινίκης στο ιερό του Απόλλωνα στους Δελφούς και εγκλωβίζονται στην Θήβα λόγω της πολιορκίας, όπου μπροστά τους ξετυλίγονται τα γεγονότα της τραγωδίας.
«ΦΟΙΝΙΣΣΕΣ»
Μετάφραση: Γιάγκος Ανδρεάδης. Σκηνοθεσία, Διδασκαλία, Μελοποίηση, Όψις : Γιάννης Τράντας. Συμβολή στην διδασκαλία:  Δήμος Αβδελιώδης.
Τα του Δράματος Πρόσωπα: Ιοκάστη: Βάνα Αποστολοπούλου, Παιδαγωγός: Ευστάθιος Καστρίτης, Αντιγόνη:  Μαρία Γώγου, Πολυνείκης: Γιώργος Ζορμπάς, Ετεοκλής: Δημήτρης Φρούσιος, Κρέων: Δημήτρης Λεβέντης, Τειρεσίας: Ευστάθιος Καστρίτης, Μαντώ: Μαίρη Καβούρη, Μενοικέας: Κυριάκος Μπουμπούκης, Άγγελος Α’: Λευτέρης Λιανός, Άγγελος Β’: Ευστάθιος Καστρίτης, Οιδίπους: Δημήτρης Γατής. Φρουρός - Κορυφαίος: Τάσος Φρούσιος. Κορυφαίες Χορού Φοινισσών: Ανδριανού Μαρία, Αποστολοπούλου Βάνα, Γώγου Μαρία, Καβούρη Μαίρη, Κατούνια Ευαγγελία, Ξύδη Μαρία, Παπαγιαννάκη Νίκη, Τριπερίνα Σοφία, Τσάπρα Ευδοκία, Φρούσιου Γεωργία. Κλαρίνο: Αλέξανδρος Τσιμέκας. Κρουστά: Γιάννης Τράντας. Οι συντελεστές είναι από την Θήβα, την Λειβαδιά, τον Ορχομενό, την Άσκρη, την  Ιτέα, την Χαλκίδα και την Λαμία.



ΜΙΑ ΣΟΦΗ ΙΣΤΟΡΙΑ...





  ΘΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΑΡΑΓΕ ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ;


           Κάποτε ένας μαθητής ρώτησε τον δάσκαλο του:  «Ποια είναι η
           διαφορά ανάμεσα στον Παράδεισο και στην Κόλαση;»

            Ο δάσκαλος του απάντησε: «Πολύ μικρή, ωστόσο έχει μεγάλες
           συνέπειες. Έλα θα σου δείξω την Κόλαση»... Μπήκαν σε ένα
           δωμάτιο, όπου μια ομάδα ανθρώπων κάθοταν γύρω από
           μια τεράστια χύτρα  γεμάτη ρύζι. Όλοι όμως έμοιαζαν
           απελπιστικά πεινασμένοι.Ο καθένας είχε από ένα παράξενο
           κουτάλι που το κρατούσε από την άκρη με προσοχή κι έφτανε ως
           τη χύτρα, κάθε κουτάλι, όμως, είχε τόσο μακρύ χερούλι που
           δεν μπορούσαν να το φέρουν στο στόμα τους. Η πείνα και η
           ταλαιπωρία ήταν φοβερή.

            -«Έλα» είπε μετά ο δάσκαλος. «Τώρα θα σε πάω στον
           Παράδεισο». Μπήκαν σε ένα άλλο δωμάτιο, πανομοιότυπο με το
           πρώτο, υπήρχε η ίδια χύτρα ρυζιού, οι ίδιοι άνθρωποι και τα
           ίδια περίεργα κουτάλια. Εκεί όμως όλοι έμοιαζαν πραγματικά
           ευτυχισμένοι.

           -«Δεν καταλαβαίνω» είπε ο μαθητής. «Γιατί εδώ είναι όλοι
           ευτυχισμένοι, ενώ στο άλλο δωμάτιο είναι τόσο δυστυχισμένοι,
           τη στιγμή που όλα είναι ίδια και πανομοιότυπα;»

           Ο δάσκαλος χαμογέλασε και απάντησε:
          «Εδώ έμαθαν να ταΐζουν ο ένας τον άλλον».

Μια σπουδαία παρουσίαση στο Μουσείο της Μακρονήσου Αγ. Ασωμάτων 31 Αθήνα.



                                                         ΒΑΣΙΛΗΣ ΒΛΑΣΙΔΗΣ
«ο ανυπότακτος του ονείρου»


 Τετάρτη 20 Σεπτεμβρίου  στον κήπο του Μουσείου της Μακρονήσου, οδός Αγ. Ασωμάτων 31 Αθήνα

Η ΠΕΑΦΕ και ο Κώστας Λυγιαζής σας καλούν στην παρουσίαση της πρώτης έκδοσης του λευκώματος με έργα του ζωγράφου Βασίλη Βλασίδη.
Η παρουσίαση θα γίνει στον κήπο του Μουσείου της Μακρονήσου, οδός Αγ. Ασωμάτων 31 Αθήνα, την Τετάρτη 20 Σεπτεμβρίου
2017 και ώρα 8 μμ.
Συμμετέχουν:
Κώστας Λυγιαζής, συγγραφέας/εκδότης του λευκώματος
Γρηγόρης Αναγνώστου, τελειόφοιτος του Τμήματος Θεωρίας και Ιστορίας της Τέχνης της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών
Εμμανουήλ Μαυρομμάτης, Ιστορικός Τέχνης, ομότιμος καθηγητής ΑΠΘ.
Απαγγελία ποιημάτων του Βασίλη Βλασίδη: Ανεζούλα Κατσιμπίρη, αφηγήτρια.
Μουσική πλαισίωση: Νάντια Ευδοκίμοβα και Χάρης Ξυνογαλάς.

Ο Βασίλης Βλασίδης γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη την 1η Ιανουαρίου 1907. Σε ηλικία 17 χρονών έρχεται μόνος του στην Αθήνα. Κάνει διάφορες δουλειές ενώ παράλληλα αρχίζει να ζωγραφίζει.
Στην κατοχή αγωνίζεται μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ όπως όλοι οι Έλληνες πατριώτες ενάντια στους φασίστες εισβολείς κατακτητές. Για την προσφορά του αυτή συλλαμβάνεται τέλος του 46 και εξορίζεται για δέκα χρόνια σε Ικαρία, Μακρόνησο και Άγιο Ευστράτιο. Κατά τη διάρκεια της εξορίας του, ο Βασίλης Βλασίδης μεγαλουργεί. Εκεί αναδύεται το μεγάλο του ταλέντο στην ζωγραφική.
Το 1958 συμμετέχει στη πρώτη του και τελευταία ομαδική έκθεση ζωγραφικής με θέμα τον πόλεμο, που διοργάνωσε ο Λεωνίδας Χρηστάκης στην αίθουσα εκθέσεων «Κούρος». Μεταξύ των 48 ζωγράφων που συμμετείχαν ήταν και οι: Μίνως Αργυράκης, Εγγονόπουλος Νίκος, Μυταράς Δημήτρης, Τσαρούχης Γιάννης, Φασιανός Αλέκος κ.α..
Το 1982 στο Τορόντο του Καναδά παρουσιάζει την πρώτη ατομική του  έκθεση με έργα που ζωγραφίζει εκεί.
Ο Βασίλης Βλασίδης «έφυγε»  στις 15 Φλεβάρη 1997 σε ηλικία ενενήντα χρονών. Αθήνα, νοσοκομείο Ευαγγελισμός.
Τηλ. Επικοινωνίας:
ΠΕΑΦΕ   6974278797

Κώστας Λυγιαζής 210 6710323 κιν. 6977624052 e-mail: kostaslig1@gmail.com  
  ΕΠΟΝ.bmp                                   Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ Η

Η ΠΕΑΦΕ (Πανελλήνια Ένωση Αγωνιστών και Φίλων της ΕΠΟΝ)  και ο Κώστας Λυγιαζής συγγραφέας/εκδότης  του λευκώματος  σας προσκαλούν στην παρουσίαση της πρώτης έκδοσης του λευκώματος με έργα του ζωγράφου Βασίλη Βλασίδη. Η παρουσίαση θα γίνει στον κήπο του Μουσείου της Μακρονήσου, οδός Αγ. Ασωμάτων 31 Αθήνα, την Τετάρτη 20 Σεπτεμβρίου 2017 και ώρα 8 μμ.
                 Συμμετέχουν:
Κώστας Λυγιαζής, συγγραφέας/εκδότης του λευκώματος.
Γρηγόρης Αναγνώστου, τελειόφοιτος του Τμήματος Θεωρίας και Ιστορίας της       Τέχνης της Ανωτάτης  Σχολής Καλών Τεχνών.
              ● Εμμανουήλ Μαυρομμάτης, Ιστορικός Τέχνης, ομότιμος καθηγητής ΑΠΘ.
     ● Απαγγελία ποιημάτων του Βασίλη Βλασίδη: Ανεζούλα Κατσιμπίρη, αφηγήτρια.
              ● Μουσική πλαισίωση: Νάντια Ευδοκίμοβα και Χάρης Ξυνογαλάς.
              
                Τηλ. Επικοινωνίας:
             ΠΕΑΦΕ   κιν. 6974278797
             Κώστας Λυγιαζής  210 6710323 κιν. 6977624052 e-mail: kostaslig1@gmail.com 

Το ΔΣ της ΠΕΑΦΕ                                                           Κώστας Λυγιαζής

ΤΟ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΟ ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ ΤΩΝ ΑΑΦΙΕΡΩΜΑΤΩΝ : Κοπανατζήδες... Μονόλογος γυναίκας



Κοπανατζήδες

(Μονόλογος γυναίκας)
Γράφει ο Κώστας Μπιλίρης


Απότομα. Μου την κοπάνησε απότομα! Δεν εξηγήθηκε φιλότιμα και πήρε δρόμο μια βραδιά.
Τώρα βραδιά ήταν, μεσημέρι ήταν, δε θυμάμαι ακριβώς. Θυμάμαι όμως πως έφαγε και ήπιε καλά, χούφτωσε και άδειασε τα λάδια του. Ύστερα πήγε να πάρει τσιγάρα κι έγινε καπνός.
Απότομα ο μπαγάσας. Εγώ έφτιαχνα όνειρα και προγραμμάτιζα παστίτσιο. Κι αυτός την κοπάνησε για τα σουντζουκάκια της διπλανής.  (Δείχνει το στήθος της).
Μερικοί φεύγουν πιο εύκολα απ΄ότι ο πόντος στο καλσόν.
Μάλιστα. Ο Έλληνας σε κάθε σχέση του, είναι με το ένα πόδι μέσα και το άλλο στο πεζοδρόμιο.
Τον γνωρίζεις σαββατόβραδο σε πηδάει Κυριακή πρωί , τη Δευτέρα σε γκαστρώνει, την Τρίτη σου τα παίρνει. Την Τετάρτη γνωρίζει τη διπλανή, την Πέμπτη σε βρίζει και την «Παρασκευή το βράδυ Παναγίτσα του, ετοιμάζει για κοπάνα τη βαλίτσα του».
Mα θα μου πείτε: Δεν τον πήρες χαμπάρι; - Δεν τον πήρα. Ο δικός μου, δεν ήταν και τόσο βιαστικός. Βολεύτηκε πάνω από δυο μήνες. Και μαλαγάνας! Καταφερτζής! Τις πρώτες μέρες όλα τέλεια τα έβρισκε.
Τα φιλάκια μου, τα χειλάκια μου, το σαγόνι μου, το προγούλι μου, τα μαλλιά μου, τα μάτια μου, τα γυαλιά μου, την ελιά μου, την κοιλιά μου, τον αφαλό μου.
Ναι καλέ. Όταν πρωτοείδε τον αφαλό μου, τον κοιτάζει και μου λεει: Τι ωραία τρύπα είναι αυτή!! Θαύμαζε όλες τις τρύπες μου.
Ό,τι και να έκανα το έβρισκε τέλειο, θαυμάσιο.
Τραγουδούσα; - Μα τι καναρίνι είσαι μανάρα μου!
Γελούσα; Τι ωραία κακαρίζεις αγάπη μου! Εγώ ξανακακάριζα για να τον ευχαριστήσω.
Ξυνόμουν καμιά φορά και μου έλεγε: Αχ πόσο χαριτωμένα ξύνεσαι μωρό μου! Με ερεθίζεις. Από σένα αγάπησα το ξυστό.
Μ΄έβλεπε να χασμουριέμαι  και τον άκουγες: τι παθιάρα, τι προκλητική που γίνεσαι με το χασμουρητό σου! Με ερεθίζεις.
Την πρώτη φορά που έβηξα, γυρίζει και μου λεει: μα τι όμορφα που βήχεις! Εγώ το πίστεψα και για να βήχω πιο πολύ, πήγα και κόλλησα γρίπη.
Έτσι είναι οι περισσότεροι. Και μόλις εντοπίσουν τη διπλανή, σου κόβουν το βήχα και σε απειλούν.
Μανούλα μου μανίτσα μου, θα πάρω τη βαλίτσα μου. Τι του λες εσύ; Βασικά πρέπει να του πεις «άσε κάτω τη βαλίτσα». Ήρθες χωρίς βαλίτσα. Ούτε προφυλακτικό δεν έφερες.
Του ζητάς βεβαίως κάποιες εξηγήσεις και τον προειδοποιείς.
Επιμένεις να τον επαναφέρεις στην τάξη. Στο κρεβάτι σου δηλαδή. Βάζεις και λίγο μελοδραματισμό.
Του θυμίζεις και κάποιους όρκους. Θυμάσαι που μου ορκιζόσουν στο ψωμί που δεν έτρωγες, γιατί βολευόσουν με φιλέτο και μανιτάρια; Θυμάσαι που μου έλεγες, αν σ΄αρνηθώ αγάπη μου, να με τσιμπήσει κουνούπι και να κάνω καρούμπαλο στο.. αυτό μου;
Αυτός αν το είχε αποφασίσει να φύγει, σου δηλώνει στα ίσια:
-       Κομμένη, τέρμα, παράτα με, άσε με ήσυχο, τελειώσαμε, Δε μου κάνεις.
Δεν του κάνεις. Λες και ήσουν παπούτσι και του ήρθε στενό. Αν δεν έχει καταλήξει ακόμη, θολώνει τα νερά: - Ξέρεις …..εεε…το οοοο…και εεε…μααα…
Και σου ρίχνει τις πιο απίθανες δικαιολογίες. 
Βρε όπου και να πας, θα σε βρω σου λεω. Θα βάλω τη Νικολούλη.
Τώρα για να πούμε την αλήθεια, την κοπάνα την έχουν στο αίμα τους. Μέσα σε κάθε άντρα, υπάρχει μονίμως ένας δραπέτης, ένας σκασιάρχης, ένας κοπανατζής, ένας λιποτάκτης του έρωτα.
Το καταλαβαίνει κανείς και από τις ανάλογες εκφράσεις που υποχρεώθηκε να κατασκευάσει η ελληνική γλώσσα για να ανταποκριθεί.
Έφυγε, έστριψε, ξεγλίστρησε, το έσκασε, τα βρόντηξε, την κοπάνησε, μην τον είδατε, έκοψε πέρα, λάκισε, μην είδατε τον Παναγή, πήρε τα μάτια του, μας την αμόλησε, με εγκατέλειψε, με άφησε, με παράτησε, από δω παν οι άλλοι, έγινε άφαντος, έγινε καπνός, έγινε Πουλόπουλος, έγινε λαγός, έγινε Λούης.
Για να λέγονται όλα αυτά, καταλαβαίνεται τι γίνεται από κοπανατζήδες και κόπανους. Όλοι με μια βαλίτσα στο χέρι βρίσκονται. Μερικοί ανοίγουν δίπορτο.
Ωραία φάμπρικα το δίπορτο. Τις περισσότερες φορές από σένα τρωει και πίνει, και αλλού πάει και το δίνει. Και γυρίζει κατάκοπος, δήθεν από την πολλή  δουλειά.
Εξαντλημένος. Δεν μπορεί να πάρει τα πόδια του, απ΄την υπερωρία. Όλο κλείδωνε και ξεκλείδωνε ο κύριος δίπορτος. Για να μην σκουριάσει η κλειδαρότρυπα της κυρίας. Και τι κάνεις τότε; Του το ανταποδίδεις;
Κάποτε το σκέφτηκα. Δίπορτο εσύ, δίπορτο κι γω. Δυο γυναίκες εσύ, δυο άντρες εγώ. Δυο κλειδαρότρυπες εσύ, δυο μάνταλα εγώ. Όλο κλείδωνε και ξεκλείδωνε θα είμαι. Θα τρελαθώ στο μάνταλο. Κι έβαλα δυο στη ζωή μου. Δε βαριέσαι!  Μόλις ήρθε καλοκαίρι και πλάκωσαν οι τουρίστριες, ένας για Χίο τράβηξε κι άλλος για Μυτιλήνη.
Άλλος για Χίο τράβηξε
κι άλλος για Μυτιλίνη
και μείναμε ολομόναχες
εγώ κι η βαζελίνη
 Έκανα παιχνίδι και με τρεις. Δεν υπάρχει ευτυχία που να κόβεται στα τρία. Λετε να απαιτείται και τέταρτος; Η ουσία είναι πως εμείς οι γυναίκες συνεχίζουμε να το παίζουμε θύματα και να μας τρωει η απορία.
Υπάρχει βεβαίως και η άλλη άποψη. – Τι είπες χρυσέ μου; Απειλείς να με παρατήσεις; Βρε άι παράτα με. Βρε πάρε δρόμο. Και αρχίζεις να του αραδιάζεις όλα αυτά τα ωραία, που διαθέτει η ελληνική γλώσσα για τις ανάλογες περιπτώσεις.
-Τι είπα; Ε ναι. Θα πάρεις πόδι. Κοινώς θα φας κλωτσιά. Βρε ουστ. Άντε που σου λεω. Βρε άδειασέ μας τη γωνιά. Τη γωνιά, το σπίτι, το κρεβάτι, το ψυγείο, την κάβα, το πλυντήριο, το σιδέρωμα. Βρε άι στο διάβολο. Βρε έξω από δω, βρε άι στον οξαποδώ. Βρε άντε από κει που ήρθες. Βρε άντε πάρε τα παπούτσια σου στο χέρι.

















"Ερώμαι την τέχνην"

"Ερώμαι την τέχνην"
το εικαστικό είναι έργο βραβευμένο του ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ ΠΑΠΑΔΑΝΤΩΝΑΚΗ

Οι εκδόσεις "Αφιερώματα"σας παρουσιάζουν το νέο τους βιβλίο!!!

Οι εκδόσεις "Αφιερώματα"σας παρουσιάζουν το νέο τους βιβλίο!!!
"ΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΚΑΘΗΓΗΤΗΝ ΑΝΔΡΕΑΝ ΚΑΜΠΙΖΙΩΝΗΝ του Δημήτρη Ζάχου

Πρόσφατα "Αφιερώματα.gr"

Για τα "Αφιερώματα"...:

«ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ»: περιοδικό ουσίας και με πολιτική ανάλυση της ελληνικής, κατά το δυνατόν, πραγματικότητας. Διαφέρει από όλα τα περιοδικά που κυκλοφορούν όχι μόνο γιατί είναι απόλυτα ανεξάρτητο από ιδεολογικές αγκυλώσεις, κομματικές δεσμεύσεις και οποιεσδήποτε σκοπιμότητες, αλλά και γιατί έχει όλως άλλη οπτική. Γι’ αυτό και είναι πάντα άρρηκτο συνδεδεμένο με τις τέχνες, το Στοχασμό, τις Παροιμίες, την χριστιανική Γραφή, την «θύραθεν παιδεία», δηλαδή την, εκ των πραγμάτων π α γ κ ό σ μ ι α, Ελληνική Γραμματεία...

"Αφιερώματα" - Έντυπη έκδοση

"Αφιερώματα" - Έντυπη έκδοση

Arthina art culture


designing event> τόπος τέχνης,τοπίο πολιτισμού

Δημοφιλέστερα άρθρα

Τα «αφιερώματα» σας προτείνουν...

... ένα εξαιρετικό site για τον πολιτισμό!!!

Δείτε ΕΔΩ: www.os3.gr

 
Support : Your Link | Your Link | Your Link
Copyright © 2013. afieromata.gr - All Rights Reserved
Template Created by Creating Website Published by Mas Template
Proudly powered by Blogger
-->